Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιώργο μου, πριν από είκοσι χρόνια, όταν βγάλαμε αυτή τη φωτογραφία, η Ντεμήλια ήταν μόλις λίγων ημερών.

Την κρατούσες στην αγκαλιά σου, την κοίταξες και μου είπες: «Αυτή θα μεγαλώσει και δεν θα ξέρει ποιος είμαι». Η Ντεμήλια όχι μόνο ξέρει ποιος είσαι, αλλά θα σε θυμάται πάντα.

Όπως θα σε θυμόμαστε όλοι μας.

Μέσα από τις στιγμές που ζήσαμε μαζί σου, τις ιστορίες που θα λέμε για σένα, τα γέλια και την αγάπη που άφησες πίσω σου.

Και θα σε θυμόμαστε ολοι μέσα από τη φωνή σου και τα τραγούδια σου.

Τα τραγούδια που έγιναν κομμάτι της ζωής μας. Που ερωτευτήκαμε, πονέσαμε, γελάσαμε και ξενυχτήσαμε μαζί τους. Καλο σου ταξιδι φιλε μου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους