Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ / ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ «ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ… ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ!» ΑΘΗΝΑ 1972 Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΟΚΙΜΑΣΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ ΚΑΙ 51 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΕΓΙΝΕ ΣΑΤΙΡΑ Αν βλέποντας το βίντεο αναρωτιέστε τι ακριβώς συμβαίνει, ναι: ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι… η Αλίκη Βουγιουκλάκη! Ξανθιά περούκα, μεγάλα γυαλιά, αλλαγμένη φωνή, χαρακτηριστικό ύφος και μια δήλωση που έρχεται κατευθείαν από μια άλλη εποχή.

Το 2023 ο Γιώργος Μαζωνάκης πήρε ένα παλιό κινηματογραφημένο απόσπασμα της Αλίκης Βουγιουκλάκη έξω από τα δικαστήρια και το αναπαρέστησε με το δικό του ιδιαίτερο χιούμορ.

Και έγραψε: «Το τσιγάρο… πάντα επίκαιρο! Τώρα και τότε…» Γιατί όμως θυμήθηκε ο Μαζωνάκης, ακριβώς τότε, μια ιστορία της Αλίκης που είχε συμβεί περισσότερο από μισό αιώνα νωρίτερα; Μάλλον καθόλου τυχαία.

Στις αρχές του 2023 το ζήτημα του καπνίσματος στους κλειστούς χώρους και ιδιαίτερα στα κέντρα νυχτερινής διασκέδασης είχε επιστρέψει έντονα στην επικαιρότητα, με αυξημένους ελέγχους για την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Η απαγόρευση φυσικά δεν είχε θεσπιστεί λόγω κορωνοϊού — η αντικαπνιστική νομοθεσία προϋπήρχε και η εφαρμογή της είχε ενταθεί ήδη από το 2019.

Όμως την περίοδο εκείνη το θέμα είχε ξαναγίνει αντικείμενο μεγάλης συζήτησης.

Και ο Μαζωνάκης, άνθρωπος της νυχτερινής διασκέδασης ο ίδιος, πήρε μια από τις πιο διάσημες ιστορίες με… τσιγάρο στην ελληνική showbiz και την έφερε από το 1972 στο 2023 με περούκα, γυαλιά και πολύ χιούμορ.

Μόνο που η πραγματική ιστορία πίσω από το βίντεο, όταν συνέβη, μόνο αστεία δεν ήταν.

Στο μεγάλο αφιέρωμά μας στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, 30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας, επιστρέφουμε λοιπόν σε μία από τις πιο πολυσυζητημένες υποθέσεις ολόκληρης της καριέρας της.

Την περίφημη: «Υπόθεση του τσιγάρου». «Η ΑΛΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΩΡ» ΚΑΙ ΕΝΑ ΓΥΡΙΣΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ Η ιστορία ξεκινά την περίοδο των γυρισμάτων της ταινίας «Η Αλίκη Δικτάτωρ» της Φίνος Φιλμ, με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Νίκο Γαλανό.

Η παραγωγή είχε ξεκινήσει από το 1971 και η ταινία θα έβγαινε τελικά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 20 Μαρτίου 1972.

Τη σκηνοθεσία υπέγραφε ο Τάκης Βουγιουκλάκης και το σενάριο ο Λάκης Μιχαηλίδης.

Εκείνη την περίοδο φροντιστής της εταιρείας παραγωγής ήταν ο Παντελής Παλιεράκης.

Οι σχέσεις του με την Αλίκη ήταν ήδη τεταμένες.

Προσπαθούσαν, σύμφωνα με τις μεταγενέστερες αφηγήσεις, να κρατούν τα προσχήματα και να συνεργάζονται ομαλά.

Μέχρι που ήρθε η κακιά στιγμή.

Σε πολλές μεταγενέστερες αφηγήσεις η ιστορία τοποθετείται γενικά στο 1971, επειδή τότε είχε αρχίσει η παραγωγή της ταινίας.

Ωστόσο, το επίμαχο περιστατικό τοποθετείται συγκεκριμένα στις 17 Φεβρουαρίου 1972, περίπου έναν μήνα πριν από την πρεμιέρα.

Το γύρισμα ήταν προγραμματισμένο έξω από τα δικαστήρια της Αθήνας, στην περιοχή της οδού Αρσακείου.

Το συνεργείο είχε στήσει τις κάμερες και περίμενε την πρωταγωνίστρια.

Σύμφωνα με την εκδοχή του Παλιεράκη, περίμεναν από τις 7.30 το πρωί, ενώ η Αλίκη έφτασε περίπου στις 12.30 το μεσημέρι. Ο Παλιεράκης, εξοργισμένος από την πολύωρη καθυστέρηση, επικοινώνησε με τον Φιλοποίμενα Φίνο και τον ενημέρωσε.

Λίγη ώρα αργότερα η Αλίκη έφτασε με το αυτοκίνητό της και πληροφορήθηκε ότι ο φροντιστής είχε «καρφώσει» την καθυστέρησή της στον Φίνο.

Και τότε, σύμφωνα πάντα με τη δική του καταγγελία, συνέβη το περιστατικό που έμελλε να μείνει στην ιστορία. Ο Παλιεράκης υποστήριξε ότι η Αλίκη τον πλησίασε κρατώντας ένα αναμμένο τσιγάρο και του το έσβησε στο πρόσωπο.

Και εδώ υπάρχει μια παράξενη λεπτομέρεια: η Αλίκη δεν ήταν καπνίστρια. Η ΑΛΙΚΗ ΕΔΩΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ Για να είμαστε όμως δίκαιοι με την ιστορία, πρέπει να ειπωθεί καθαρά ότι αυτή ήταν η εκδοχή του Παντελή Παλιεράκη. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη αρνήθηκε ότι τον είχε κάψει με το τσιγάρο.

Η δική της εκδοχή ήταν διαφορετική.

Σε μεταγενέστερες αναφορές υποστήριξε ότι δεν του είχε προκαλέσει το συγκεκριμένο έγκαυμα και ότι το σημάδι χρησιμοποιήθηκε εναντίον της στο πλαίσιο της οικονομικής απαίτησης που ακολούθησε.

Άρα σήμερα δεν μπορούμε να παρουσιάζουμε ως αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι «η Αλίκη του έσβησε το τσιγάρο στο πρόσωπο». Υπήρχαν δύο αντίθετες εκδοχές.

Το βέβαιο είναι ότι ο Παλιεράκης υπέβαλε μήνυση εναντίον της.

Και από εκείνη τη στιγμή το θέμα έπαψε να είναι ένας καβγάς στα παρασκήνια μιας ταινίας.

Έγινε δημόσια υπόθεση. «ΚΑΛΩΣ ΤΟ ΣΤΑΧΤΟΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ» Η ιστορία πήρε τεράστιες διαστάσεις.

Ο ίδιος ο Παντελής Παλιεράκης αφηγούνταν χρόνια αργότερα ότι ένα βράδυ βρέθηκε σε μια ταβέρνα με φίλους και άκουσε κάποιους γνωστούς του να του φωνάζουν: «Καλώς το σταχτοδοχείο της Βουγιουκλάκη!» Το περιστατικό είχε ήδη γίνει ανέκδοτο της εποχής.

Η φράση όμως τον προβλημάτισε.

Σύμφωνα με όσα αφηγήθηκε αργότερα, αισθανόταν ότι ο ίδιος είχε μετατραπεί σε αντικείμενο χλευασμού. Ο Φίνος, όπως υποστήριξε ο Παλιεράκης, δεν ήθελε η ιστορία να προχωρήσει και να πάρει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.

Και δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε το διακύβευμα. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ήταν ένα από τα σημαντικότερα ονόματα της Φίνος Φιλμ και ο Φιλοποίμην Φίνος είχε επενδύσει μεγάλα ποσά στις κινηματογραφικές συνεργασίες μαζί της.

Σύμφωνα μάλιστα με την αφήγηση του Παλιεράκη, ο Φίνος του επισήμανε ότι είχαν δοθεί προκαταβολές για επόμενες παραγωγές και δεν επιθυμούσε να διογκωθεί η υπόθεση.

ΟΙ 150.000 ΔΡΑΧΜΕΣ ΚΑΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥ Στην προσπάθεια να αποσυρθεί η μήνυση τέθηκε ζήτημα οικονομικού συμβιβασμού. Ο Παλιεράκης υποστήριξε αργότερα ότι μέσω του δικηγόρου του ζήτησε το ποσό των 150.000 δραχμών.

Κατά τη δική του περιγραφή, ο δικηγόρος του πήγε ένα βράδυ στο Θέατρο Αλίκη προκειμένου να συναντήσει την άλλη πλευρά και να ολοκληρωθεί ο διακανονισμός.

Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, είχε συμφωνηθεί να δοθούν 150.000 δραχμές για εκείνον και επιπλέον 50.000 δραχμές για τον δικηγόρο.

Όμως, λίγο πριν ολοκληρωθεί η συναλλαγή, εμφανίστηκαν αστυνομικοί και ο δικηγόρος συνελήφθη με το αιτιολογικό του εκβιασμού. Ο Παλιεράκης αργότερα υποστήριζε ότι δεν επρόκειτο για εκβιασμό, αλλά για οικονομικό διακανονισμό που είχε προταθεί στο πλαίσιο της απόσυρσης της μήνυσης. Η Βουγιουκλάκη από την πλευρά της κατέθεσε μήνυση εναντίον του για εκβιασμό.

Η μήνυσή της αρχικά απορρίφθηκε από τον εισαγγελέα, αλλά τελικά δόθηκε εντολή να εξεταστεί μαζί με τη μήνυση του Παλιεράκη.

Έτσι, ένα περιστατικό που είχε αρχίσει σε ένα κινηματογραφικό γύρισμα είχε μετατραπεί σε πραγματικό δικαστικό θρίλερ. Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΙΚΗΣ Στις 23 Οκτωβρίου 1972 ήρθε η απόφαση που προκάλεσε αίσθηση. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη κρίθηκε ένοχη σε πρώτο βαθμό για σωματική βλάβη και της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών, με δικαίωμα έφεσης.

Η δική της καταγγελία περί εκβιασμού δεν έγινε δεκτή ως βάσιμη.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο σημείο της ιστορίας. Η Αλίκη μέχρι τότε δεν ήταν απλώς μια δημοφιλής ηθοποιός.

Γύρω της είχε οικοδομηθεί επί χρόνια μια εξαιρετικά ισχυρή δημόσια εικόνα.

Ήταν η λαμπερή πρωταγωνίστρια των μεγάλων κινηματογραφικών επιτυχιών.

Το κορίτσι που είχε αγαπηθεί από ολόκληρες οικογένειες.

Η γυναίκα που είχε πλέον καθιερωθεί ως η «Εθνική Σταρ». Και ξαφνικά βρισκόταν στις εφημερίδες όχι εξαιτίας μιας κινηματογραφικής πρεμιέρας ή μιας θεατρικής επιτυχίας, αλλά ως καταδικασμένη σε πρώτο βαθμό σε ποινική υπόθεση.

Ήταν μια στιγμή εξαιρετικά επικίνδυνη για την εικόνα που είχε δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπό της.

Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε με απόλυτη ιστορική βεβαιότητα ότι ήταν κυριολεκτικά η πρώτη φορά που κινδύνευσε ποτέ η φήμη της Αλίκης.

Είχε ήδη δεχθεί κριτικές, επιθέσεις και σχόλια κατά τη διάρκεια της τεράστιας καριέρας της.

Όμως η «υπόθεση του τσιγάρου» ήταν αναμφίβολα μία από τις πρώτες —και πιθανότατα η σοβαρότερη μέχρι τότε— περιπτώσεις κατά τις οποίες η προσεκτικά χτισμένη δημόσια εικόνα της βρέθηκε απέναντι σε μια πραγματική ποινική καταδίκη.

Γιατί άλλο είναι μια αρνητική κριτική, μια καλλιτεχνική διαφωνία ή ένα κουτσομπολιό.

Και άλλο να βρίσκεται η μεγαλύτερη σταρ της χώρας στο εδώλιο.

Η είδηση μάλιστα ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα και η καταδίκη της καταγράφηκε ακόμη και στον ευρωπαϊκό Τύπο. ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΙ Ο ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ Η Αλίκη άσκησε έφεση.

Όταν η υπόθεση έφτασε στο Εφετείο, στην αίθουσα επικρατούσε πανικός.

Το ενδιαφέρον του κοινού ήταν τεράστιο.

Σε μεταγενέστερες αφηγήσεις έχει καταγραφεί ακόμη και η χαρακτηριστική στιγμή κατά την οποία ο δικηγόρος της Αλίκης, προσπαθώντας να υπερασπιστεί το μέγεθος και την αξία της, φέρεται να είπε περίπου ότι: «Μια Αλίκη Βουγιουκλάκη που αυτή τη στιγμή δικάζεται θα έπρεπε να την έχουμε γραμματόσημο». Και από το ακροατήριο ακούστηκε η δηκτική απάντηση: «Για ποιο λόγο; Για να τη φτύνουμε;» Ήταν ενδεικτικό της έντασης που είχε δημιουργηθεί.

Η υπόθεση όμως τελικά δεν οδηγήθηκε σε νέα δικαστική κρίση επί της ουσίας.

Στις 5 Φεβρουαρίου 1973, ο Παντελής Παλιεράκης απέσυρε τη μήνυσή του. Η Αλίκη αποδέχθηκε την ανάκληση και η ποινική δίωξη έπαυσε.

Για να λήξει η ιστορία, σύμφωνα με την αφήγηση του Παλιεράκη, εκείνος ζήτησε τελικά να πληρωθούν μόνο τα έξοδα του δικηγόρου του, τα οποία ανέρχονταν σε περίπου 50.000 δραχμές, ποσό που, όπως υποστήριξε, κάλυψε ο Φίνος.

Εδώ χρειάζεται μια σημαντική διόρθωση σε κάτι που συχνά αναπαράγεται: δεν είναι ακριβές να λέμε απλώς ότι «η Αλίκη αθωώθηκε στο Εφετείο». Δεν εκδόθηκε νέα απόφαση που να την κρίνει αθώα επί της ουσίας.

Η υπόθεση έκλεισε επειδή ο μηνυτής απέσυρε τη μήνυση και η ποινική δίωξη έπαυσε. Η ΑΛΙΚΗ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ Έξω από τα δικαστήρια περίμεναν δημοσιογράφοι και κινηματογραφικές κάμερες. Η Αλίκη εμφανίστηκε ανακουφισμένη.

Μίλησε για μια υπόθεση που την είχε ταλαιπωρήσει και εξέφρασε τη χαρά της που είχε πλέον τελειώσει.

Και αυτές ακριβώς οι εικόνες, που το 1973 αποτελούσαν ένα σοβαρό ειδησεογραφικό γεγονός, θα έμεναν στα αρχεία για μισό αιώνα.

Μέχρι που τις ανακάλυψε ξανά ο… Γιώργος Μαζωνάκης. 2023 ΚΑΙ Ο ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ ΕΓΙΝΕ… ΑΛΙΚΗ Στις 30 Ιανουαρίου 2023, ο Γιώργος Μαζωνάκης ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ένα σατιρικό βίντεο.

Πρώτα εμφανίζεται το παλιό απόσπασμα της Αλίκης έξω από τα δικαστήρια.

Και ύστερα… έρχεται ο Μαζωνάκης.

Με ξανθιά περούκα, μεγάλα γυαλιά και ανάλογο ντύσιμο.

Αλλάζει τη φωνή του, παίρνει το ύφος της Αλίκης και αναπαριστά με τον δικό του τρόπο τη δήλωσή της.

Και συνοδεύει το βίντεο με τη φράση: «Το τσιγάρο… πάντα επίκαιρο! Τώρα και τότε…» Προσθέτοντας μάλιστα το απολύτως σουρεαλιστικό: «Στους κινηματογράφους από τις 32 του Φλεβάρη». Και ξαφνικά μια ιστορία του 1972 βρισκόταν ξανά μπροστά σε ένα καινούργιο κοινό.

Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπήρχε δικαστικό δράμα.

Υπήρχε χιούμορ. ΓΙΑΤΙ ΤΟ «ΤΣΙΓΑΡΟ» ΗΤΑΝ ΞΑΝΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα τι ακριβώς είχε στο μυαλό του ο Μαζωνάκης όταν επέλεξε το συγκεκριμένο απόσπασμα.

Όμως η χρονική συγκυρία έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Στις αρχές του 2023, η εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στους κλειστούς χώρους και στα νυχτερινά κέντρα είχε ξαναμπεί δυναμικά στην επικαιρότητα.

Πραγματοποιούνταν εκτεταμένοι έλεγχοι και υπήρχε μεγάλη δημόσια συζήτηση γύρω από την τήρηση της απαγόρευσης του καπνίσματος. Ο Μαζωνάκης, ο οποίος γνωρίζει όσο λίγοι τον κόσμο της νυχτερινής διασκέδασης, βρήκε λοιπόν ένα περιστατικό με τσιγάρο από την ελληνική showbiz του 1972 και το χρησιμοποίησε περισσότερο από πενήντα χρόνια αργότερα για ένα σατιρικό σχόλιο.

Γι' αυτό η λεζάντα του: «Το τσιγάρο… πάντα επίκαιρο!» αποκτά ακόμη περισσότερο νόημα. ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΣΤΟΝ «ΖΥΓΟ» – ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ Η πραγματική ιστορία όμως είχε αποκτήσει έναν χιουμοριστικό επίλογο πολύ πριν από τον Μαζωνάκη.

Για αρκετά χρόνια μετά τη δικαστική περιπέτεια, Αλίκη και Παντελής Παλιεράκης δεν είχαν ξανασυναντηθεί.

Κάποια στιγμή βρέθηκαν τυχαία στο νυχτερινό κέντρο «Ζυγός». Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη αφήγηση του Παλιεράκη, μόλις τον είδε η Αλίκη πήρε ένα τσιγάρο και άρχισε να κατευθύνεται προς το μέρος του.

Εκείνος της είπε: «Μην έρθεις, γιατί αυτή τη φορά θα στο σβήσω εγώ στο πρόσωπο το δικό σου!» Και η Αλίκη του απάντησε: «Άντε βρε σαχλαμάρα!» Οι δυο τους αγκαλιάστηκαν.

Και κάπως έτσι έληξε οριστικά μια παλιά παρεξήγηση που είχε περάσει από κινηματογραφικά πλατό, μηνύσεις, δικηγόρους, αστυνομία, πρωτοσέλιδα και δικαστικές αίθουσες.

Με ένα αστείο.

Και, κατά έναν παράξενο τρόπο… πάλι με ένα τσιγάρο. ΑΠΟ ΤΟ 1972 ΣΤΟ 2023 Και τώρα καταλαβαίνουμε καλύτερα το βίντεο που βλέπουμε.

Δεν είναι απλώς ο Γιώργος Μαζωνάκης που φόρεσε μια ξανθιά περούκα και μιμήθηκε την Αλίκη.

Πίσω από αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα βρίσκεται μια ολόκληρη ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

Το 1972, ένα τσιγάρο γίνεται αφορμή για μια υπόθεση που δοκιμάζει σοβαρά τη δημόσια εικόνα της Αλίκης.

Το 1972, η Αλίκη καταδικάζεται πρωτοδίκως σε πέντε μήνες φυλάκιση.

Το 1973, η μήνυση ανακαλείται, η ποινική δίωξη παύει και η Αλίκη βγαίνει ανακουφισμένη μπροστά στις κάμερες.

Χρόνια αργότερα, εκείνη και ο Παλιεράκης μπορούν πλέον να αστειεύονται μαζί για το ίδιο τσιγάρο.

Και το 2023, ο Γιώργος Μαζωνάκης φορά την περούκα, γίνεται για λίγα δευτερόλεπτα… Αλίκη και μετατρέπει εκείνο που κάποτε ήταν ένα πραγματικό σκάνδαλο σε σάτιρα.

Πενήντα ένα χρόνια μετά.

Και υπάρχει σήμερα ακόμη μία παράξενη σύμπτωση του χρόνου. 30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας η Αλίκη Βουγιουκλάκη, έφυγε και ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Χωρίς να χρειάζονται μεγάλα λόγια, έμεινε αυτό το μικρό σατιρικό βίντεο να ενώνει δύο τόσο διαφορετικούς καλλιτέχνες και δύο εντελώς διαφορετικές εποχές. Μια Αλίκη του 1973. Έναν Μαζωνάκη του 2023.

Και ανάμεσά τους… ένα τσιγάρο που πέρασε στην ιστορία.

Τελικά ο Γιώργος Μαζωνάκης μάλλον είχε δίκιο: «Το τσιγάρο… πάντα επίκαιρο!» #ΑλίκηΒουγιουκλάκη #AlikiVougiouklaki #ΓιώργοςΜαζωνάκης #Mazonakis #ΗΑλίκηΔικτάτωρ #ΦίνοςΦιλμ #FinosFilm #ΦιλοποίμηνΦίνος #ΝίκοςΓαλανός #ΠαντελήςΠαλιεράκης #ΘέατροΑλίκη #Αθήνα #Athens #ΕλληνικόςΚινηματογράφος #ΕλληνικόΣινεμά #ΕθνικήΣταρ #ΥπόθεσηΤουΤσιγάρου #ΑντικαπνιστικόςΝόμος #1972 #1973 #2023 #30ΧρόνιαΑπόΤότεΠουΈφυγεΑπόΚοντάΜας @κορυφαίοι θαυμαστές

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους