ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ ΤΑΚΗΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ ΠΑΤΡΑ, ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’90 Όταν ο Μαζωνάκης έγινε… Κώστας Σπυρόπουλος απέναντι στην «Αλίκη» του Ζαχαράτου Στο μεγάλο αφιέρωμά μας στην...

Πλήρες Κείμενο:

ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ ΤΑΚΗΣ ΖΑΧΑΡΑΤΟΣ ΠΑΤΡΑ, ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’90 Όταν ο Μαζωνάκης έγινε… Κώστας Σπυρόπουλος απέναντι στην «Αλίκη» του Ζαχαράτου Στο μεγάλο αφιέρωμά μας στην Αλίκη Βουγιουκλάκη, 30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας, μια παλιά φωτογραφία μάς ταξιδεύει αυτή τη φορά στην Πάτρα των αρχών της δεκαετίας του 1990 και φέρνει κοντά τρία ονόματα που δύσκολα θα περίμενε κανείς να συναντήσει στην ίδια ιστορία: Αλίκη Βουγιουκλάκη Γιώργος Μαζωνάκης Τάκης Ζαχαράτος.

Τότε ο Γιώργος Μαζωνάκης βρισκόταν ακόμη στα πρώτα του επαγγελματικά βήματα.

Πριν γίνει γνωστός σε ολόκληρη την Ελλάδα, τραγουδούσε στην Πάτρα και εκεί γνώρισε τον επίσης πολύ νεαρό τότε Τάκη Ζαχαράτο, ο οποίος διατηρούσε κομμωτήριο στην πόλη.

Το κομμωτήριο όμως δεν ήταν μόνο χώρος δουλειάς.

Υπήρχαν απογεύματα όπου η παρέα συγκεντρωνόταν εκεί και άρχιζαν οι αυτοσχέδιες μεταμορφώσεις, οι μιμήσεις και τα μικρά «θεατρικά». Και μία από τις μορφές που ήδη γοήτευαν τον Τάκη Ζαχαράτο ήταν φυσικά η Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Με ξανθιά περούκα, μακιγιάζ, κοσμήματα και όλο το χαρακτηριστικό ύφος της εποχής, ο Ζαχαράτος μεταμορφωνόταν σε «Αλίκη». Και ποιος βρισκόταν δίπλα του; Ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Μόνο που εκείνος αναλάμβανε να γίνει… Κώστας Σπυρόπουλος.

Η έμπνευση ερχόταν από το «Γλυκό πουλί της νιότης» του Τενεσί Ουίλιαμς, την παράσταση που είχε παρουσιάσει η πραγματική Αλίκη Βουγιουκλάκη στο Θέατρο Αλίκη τη θεατρική περίοδο 1990 1991, έχοντας στο πλευρό της τον νεαρό τότε Κώστα Σπυρόπουλο.

Έτσι, κάπου στην Πάτρα των αρχών του ’90, γεννήθηκε αυτή η ξεχωριστή φωτογραφική αναπαράσταση: Τάκης Ζαχαράτος ως Αλίκη Βουγιουκλάκη. Γιώργος Μαζωνάκης ως Κώστας Σπυρόπουλος.

Και δίπλα στη φωτογραφία αυτή μπορούμε σήμερα να δούμε την πραγματική φωτογραφία της Αλίκης με τον Κώστα Σπυρόπουλο και να καταλάβουμε αμέσως ποιο θεατρικό ζευγάρι προσπάθησαν να αναπαραστήσουν οι δύο νεαροί τότε καλλιτέχνες.

Το πιο γοητευτικό στοιχείο της ιστορίας είναι ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου ούτε ο Μαζωνάκης ούτε ο Ζαχαράτος είχαν ακόμη τη μετέπειτα πανελλαδική αναγνωρισιμότητα.

Ήταν δύο νέα παιδιά στην Πάτρα που διασκέδαζαν, δοκίμαζαν ρόλους, μιμήσεις και μεταμορφώσεις.

Ο ένας, λίγα χρόνια αργότερα, θα γινόταν ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και ιδιαίτερους Έλληνες τραγουδιστές.

Ο άλλος θα έχτιζε μια ολόκληρη καριέρα πάνω στη μεταμόρφωση, στη σάτιρα και στην εντυπωσιακή ικανότητά του να μεταμορφώνεται σε μεγάλες προσωπικότητες του ελληνικού θεάματος.

Και ανάμεσα στις μορφές που θα τον ακολουθούσαν σε όλη αυτή την πορεία θα ήταν ξανά και ξανά η Αλίκη Βουγιουκλάκη.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο όμορφο σε αυτές τις φωτογραφίες.

Η πραγματική Αλίκη βρισκόταν τότε ακόμη εν ζωή και συνέχιζε τη μεγάλη θεατρική της διαδρομή.

Και χιλιόμετρα μακριά από το Θέατρο Αλίκη, στην Πάτρα, η εικόνα της τόσο αναγνωρίσιμη ώστε δύο νέα παιδιά μπορούσαν να αναπαραστήσουν ένα θεατρικό της ζευγάρι και όλοι γύρω τους να καταλαβαίνουν αμέσως ποιοι ήταν.

Αυτό από μόνο του λέει πολλά για το μέγεθος της Αλίκης ως καλλιτεχνικού και λαϊκού συμβόλου.

Και σήμερα οι φωτογραφίες αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη αξία.

Δεν είναι απλώς δύο νέοι άνθρωποι που μεταμφιέστηκαν για να γελάσει μια παρέα.

Είναι ένα μικρό στιγμιότυπο από την Πάτρα μιας άλλης εποχής, λίγο πριν δύο νέοι καλλιτέχνες ξεκινήσουν τη μεγάλη τους πορεία.

Και στο επίκεντρο, χωρίς καν να βρίσκεται εκεί η ίδια, ήταν πάλι εκείνη. Η Αλίκη.

Και κάπως έτσι, μια φωτογραφία από την Πάτρα των αρχών της δεκαετίας του ’90 ενώνει σήμερα, με έναν απρόσμενο τρόπο, την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τον Γιώργο Μαζωνάκη και τον Τάκη Ζαχαράτο.

Μια εποχή όπου όλα ήταν ακόμη μπροστά τους, με παιχνίδι, μεταμορφώσεις, παρέες και όνειρα.

Και υπάρχει σήμερα μια παράξενη σύμπτωση του χρόνου: 30 χρόνια από τότε που έφυγε από κοντά μας η Αλίκη Βουγιουκλάκη, έφυγε και ο Γιώργος Μαζωνάκης.

Χωρίς μεγάλα λόγια, η φωτογραφία μένει εκεί, από μια άλλη εποχή, να μας θυμίζει πόσο απρόβλεπτα συναντιούνται καμιά φορά οι διαδρομές των ανθρώπων.

Η «Αλίκη» του Τάκη Ζαχαράτου.

Ο «Κώστας Σπυρόπουλος» του Γιώργου Μαζωνάκη.

Πάτρα 1990 – Αθήνα 1990.

Μια παράξενη συνάντηση του χρόνου. #ΑλίκηΒουγιουκλάκη #AlikiVougiouklaki #ΓιώργοςΜαζωνάκης #Mazonakis #ΤάκηςΖαχαράτος #ΚώσταςΣπυρόπουλος #Πάτρα #Patras #Αθήνα #Athens #ΓλυκόΠουλίΤηςΝιότης #ΘέατροΑλίκη #ΕλληνικόΘέατρο #ΕλληνικήΜουσική #ΕλληνικόςΠολιτισμός #30ΧρόνιαΑπόΤότεΠουΈφυγεΑπόΚοντάΜας @κορυφαίοι θαυμαστές

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους