[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα
 Αθλητικά
 Οικονομία
 Ροή

— Με ταπείνωσες μπροστά σε όλους, — είπε ο Κόλια σφίγγοντας τα δόντια. — Κι εσύ εμένα! — Με τι σε ταπείνωσα; Η Κάτια τον κοίταξε, μετά κοίταξε το πρησμένο της δάχτυλο και, τελικά, είπε όλα όσα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

— Με ταπείνωσες μπροστά σε όλους, — είπε ο Κόλια σφίγγοντας τα δόντια. — Κι εσύ εμένα! — Με τι σε ταπείνωσα; Η Κάτια τον κοίταξε, μετά κοίταξε το πρησμένο της δάχτυλο και, τελικά, είπε όλα όσα σκεφτόταν.

Γνωρίστηκαν τυχαία. Ο Κόλια μπήκε στο ίδιο βαγόνι του μετρό και κάθισε δίπλα της.

Για λίγα λεπτά έμοιαζε να παρατηρεί τους ανθρώπους γύρω του και μετά γύρισε προς την Κάτια και, χωρίς πολλές τυπικότητες, της είπε: — Για να είμαι ειλικρινής, συνήθως δεν γνωρίζω κοπέλες έτσι, αλλά είσαι πολύ όμορφη.

Θα μου δώσεις το τηλέφωνό σου; Η Κάτια γέλασε — υπήρχε κάτι αφοπλιστικό στην αυθάδειά του.

Αποδείχθηκε ότι έπρεπε να κατέβουν στον ίδιο σταθμό.

Λίγες μέρες αργότερα συναντήθηκαν ξανά.

Και μετά άλλη μία φορά.

Με τον Κόλια όλα ήταν εύκολα και διασκεδαστικά, σαν να μην ήξερε απλώς πώς να είναι βαρετός. Η Κάτια δεν βιαζόταν να κάνει σχέδια για το μέλλον, αλλά μερικές φορές εκείνος άφηνε να εννοηθεί ότι θα ήθελε να μείνουν μαζί και, κάποια στιγμή, απλώς μετέφερε την οδοντόβουρτσά του στο σπίτι της.

Η πρόσκληση στον γάμο των φίλων του Κόλια εξέπληξε λίγο την Κάτια. — Είσαι σίγουρος ότι είμαι κι εγώ καλεσμένη; — ρώτησε. — Ναι! Γιατί όχι; — Μα, γνωριζόμαστε μόνο δύο μήνες.

Συνήθως καλούν μαζί τα παντρεμένα ζευγάρια. — Είσαι η κοπέλα μου.

Η μέλλουσα γυναίκα μου.

Οπότε θα πάμε μαζί. Η Κάτια χαμογέλασε ντροπαλά.

Όπως κάθε κοπέλα, της άρεσε που ο Κόλια έπαιρνε τόσο σοβαρά τη σχέση τους.

Περίπου μία εβδομάδα πριν από τον γάμο, ο Κόλια έβαλε ξαφνικά ένα κουτί μπροστά της. — Άκου, σχετικά με το δώρο… Εσύ τι θα πάρεις; Σκεφτόμουν να βάλουμε από κοινού χρήματα.

Τέλος πάντων, ορίστε. Η Κάτια άνοιξε το καπάκι και για λίγα δευτερόλεπτα κοίταζε σιωπηλή μέσα. — Τι είναι αυτό; — Ένας κήπος-νάνος. — Κόλια… — Τι; — Πηγαίνουμε σε γάμο. — Η Κάτια πήρε τον μικρό νάνο στα χέρια της.

Είχε κόκκινο σκουφάκι, στρογγυλή κοιλιά και ένα γελοία σοβαρό πρόσωπο. — Τι αστείο είναι αυτό; — Λοιπόν, έχω μια παράξενη παράδοση… Έχω ήδη χαρίσει έναν τέτοιο σε έναν φίλο, σαν δώρο για το μέλλον, όταν επιτέλους θα έχτιζε το σπίτι του.

Γι’ αυτό αγόρασα και δεύτερο.

Θα είναι ζευγάρι. Η Κάτια ξανάβαλε τον νάνο στη θέση του. — Κόλια, μαζεύουν χρήματα για σπίτι. — Και; — Χρειάζονται χρήματα, όχι νάνους! — Ε, ας τους δώσουν οι άλλοι χρήματα.

Εμένα δεν με εκτιμούν για τα δώρα, αλλά για τη φιλία μου, — είπε ο Κόλια προσβεβλημένος. — Δεν πιστεύεις ότι είναι φυσιολογικό να δώσεις έναν φάκελο με χρήματα στον γάμο των φίλων σου; — Ποιος σου είπε ότι είναι υποχρεωτικό να δίνεις χρήματα σε έναν γάμο; Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σου το έβαλαν στο μυαλό; — Τι σχέση έχουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης; — Έχουν, γιατί τώρα όλοι λένε σε όλους τι πρέπει να χαρίζουν, πού πρέπει να ταξιδεύουν, πώς πρέπει να παντρεύονται και πόσες χαρτοπετσέτες πρέπει να υπάρχουν στο τραπέζι.

Αν θέλω να χαρίσω σε κάποιον ένα αντικείμενο, γιατί είμαι υποχρεωμένος αντί γι’ αυτό να του δώσω έναν φάκελο με χρήματα; — Και τι θα κάνουν με δύο νάνους μέσα στο διαμέρισμα; — Θα τους βάλουν στο μπαλκόνι.

Κι όταν πραγματοποιήσουν το όνειρό τους και αγοράσουν σπίτι, θα στέκονται στον κήπο και θα τους θυμίζουν το γαμήλιο δώρο. — Εγώ πάντως πιστεύω ότι πρέπει να δώσουμε χρήματα. — Εντάξει.

Εσύ δώσε.

Έτσι τελείωσε η διαφωνία τους.

Πριν από τη γιορτή, η Κάτια πέρασε από ένα κατάστημα, αγόρασε έναν όμορφο φάκελο και έβαλε μέσα χρήματα. Ο Κόλια δεν τη ρώτησε καν πόσα ακριβώς είχε βάλει.

Η βραδιά του γάμου αποδείχθηκε πιο διασκεδαστική απ’ όσο περίμενε η Κάτια.

Γνώρισε τους φίλους του Κόλια, μίλησε με τη νύφη, χόρεψε αρκετές φορές και για λίγο ξέχασε την πρωινή διαφωνία τους για τους νάνους και τους φακέλους. Ο Κόλια ήταν επίσης στα καλύτερά του: είχε πιει αρκετά και χόρευε ξέφρενα με επιτυχίες της δεκαετίας του ’90. Όταν ο παρουσιαστής ανακοίνωσε ότι οι νεόνυμφοι δέχονταν τα δώρα, η Κάτια έβγαλε τον φάκελο. Ο Κόλια τον κοίταξε και αποφασιστικά άπλωσε το χέρι του. — Δώσ’ τον μου.

Πάμε να τους συγχαρούμε.

Εσύ κράτα τα λουλούδια, ως κοπέλα, κι εγώ θα κρατήσω τα δώρα. Η Κάτια του έδωσε τον φάκελο. Ο Κόλια πλησίασε τους νεόνυμφους, τους συνεχάρη και τους έδωσε το δώρο. — Σας ευχαριστούμε πάραπολύ! — Να είστε ευτυχισμένοι, — είπε ο Κόλια. Η Κάτια δεν πρόσθεσε τίποτα, απλώς τους έδωσε την ανθοδέσμη.

Η συμπεριφορά του Κόλια δεν της άρεσε ιδιαίτερα, αλλά δεν ήθελε να κάνει σκηνή.

Λίγο αργότερα μιλούσε ήδη με μια κοπέλα στο τραπέζι τους, όταν ξαφνικά άκουσε γέλια από την πλευρά του τραπεζιού των νεόνυμφων. — Ω, κοιτάξτε, άλλος ένας! Η νύφη κρατούσε στα χέρια της το κουτί με τον νάνο. — Ο Κόλια τελικά αγόρασε και δεύτερο, — γέλασε ο γαμπρός. — Σας είπα ότι δεν θα τα παρατούσε. — Τώρα έχουμε ολόκληρο σετ. Η Κάτια χαμογέλασε, αλλά το χαμόγελό της ήταν σφιγμένο.

Ύστερα η νύφη άνοιξε τον φάκελο. — Ευτυχώς που ο Κόλια σκέφτηκε τελικά να δώσει και χρήματα εκτός από τον νάνο. — Ναι, — απάντησε ο γαμπρός. — Τα χρήματα σίγουρα θα μας φανούν χρήσιμα τώρα.

Και ο νάνος μάλλον είναι από την Κάτια. Η Κάτια κοκκίνισε, ενώ η νύφη άνοιγε ήδη το επόμενο δώρο. Η Κάτια κοίταξε τον Κόλια.

Στεκόταν λίγο πιο πέρα και μιλούσε με τους φίλους του, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα ιδιαίτερο.

Εκείνος έπιασε το βλέμμα της. — Τι έχεις; — Τίποτα. — Σίγουρα; — Ναι. — Πάμε να χορέψουμε; Η Κάτια έγνεψε.

Αποφάσισε να μην χαλάσει τη γιορτή στους άλλους.

Η διάθεσή της, όμως, είχε ήδη χαλάσει.

Ευτυχώς, ένας καλός παρουσιαστής κατάφερε να παρασύρει όλους σε παιχνίδια και χορούς και σύντομα η Κάτια δεν σκεφτόταν πια αυτό που είχε συμβεί.

Παρακολουθούσε τις παραστάσεις των καλλιτεχνών, επαινούσε τα ορεκτικά και τα ζεστά πιάτα, συγκινήθηκε στον πρώτο χορό των νεόνυμφων — και ούτε που κατάλαβε πώς άρχισε και πάλι να χαμογελά.

Και μετά ήρθε η ώρα να πιάσουν την ανθοδέσμη. Η Κάτια δεν σκόπευε καν να βγει στον κύκλο. — Κάτια, έλα εδώ! — την κάλεσε η νύφη. — Ω, όχι, — κοκκίνισε εκείνη. — Έλα! — Σχεδόν την τράβηξαν στο κέντρο.

Από την αμηχανία της, η Κάτια δεν κατάλαβε αμέσως ότι τα άλλα κορίτσια είχαν κάνει ένα βήμα πίσω και ότι δίπλα στη νύφη είχε σταθεί ο Κόλια.

Πήρε το μικρόφωνο και στράφηκε προς τους καλεσμένους. — Λοιπόν, όσο όλοι εδώ πιάνουν ανθοδέσμες και παντρεύονται, αποφάσισα κι εγώ να μην μείνω πίσω… Διаβάστε τη συνέχειа στ0 σχόλι0👇

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences