Original Post

Πλήρες Κείμενο:

History time 2013 «Όταν τρέχεις 24, 28 ή 30 ώρες μέσα στη νύχτα, ο Άνθρωπος δίπλα σου παύει να είναι ανταγωνιστής.

Γίνεται το μοναδικό σου Σημείο Αναφοράς στην πραγματικότητα.» Στην κοινωνιολογία υπάρχει ένας όρος που ονομάζεται συλλογική ανθεκτικότητα.

Τείνουμε να αποθεώνουμε το ατομικό ταλέντο, τον χαρισματικό CEO, τον αθλητή-φαινόμενο, τον μοναχικό ιδιοφυή εφευρέτη.

Αλλά στα 164 χιλιόμετρα, το ατομικό ταλέντο στερεύει γύρω στο 80ό χιλιόμετρο.

Αυτό που απομένει είναι η ικανότητα να συγχρονιστείς με τον ρυθμό κάποιου άλλου, να μοιραστείς το βάρος της σιωπής και να συνεχίσεις επειδή ο διπλανός σου δεν σταμάτησε.

Υπάρχει μια λεπτομέρεια στο βίντεο των δηλώσεων του Nikos Petropoulos, του Kostas Tsantos και Δημήτρη Ζιαμπάρα που εύκολα προσπερνά κανείς.

Είναι η επιμονή των αθλητών να μην μιλούν για τον εαυτό τους, αλλά για τους ανθρώπους στα σημεία ελέγχου (checkpoints). Τους Εθελοντές που ξαγρύπνησαν μέσα στο κρύο για να προσφέρουν μια ζεστή σούπα, ένα στεγνό ζευγάρι κάλτσες ή απλώς μια κουβέντα ενθάρρυνσης.

Στον κόσμο των brands και των οργανισμών, συχνά εστιάζουμε στη βιτρίνα, στο προϊόν που κερδίζει το βραβείο ή στο πρόσωπο που ανεβαίνει στο βάθρο.

Όμως, όπως απέδειξε η Ροδόπη, καμία κορυφαία επίδοση δεν συμβαίνει στο κενό. Ο ROUT δεν είναι απλώς ένα αθλητικό γεγονός· είναι μια μικρογραφία μιας λειτουργικής Κοινότητας.

Χωρίς την αόρατη υποδομή της φροντίδας, ολόκληρο το εγχείρημα καταρρέει.

--------------- Τι να πούμε για τον Ηλίας Γκαρτζονίκας και τον Dimitrios Gkartzonikas πέρα από ένα τεράστιο Ε Υ Χ Α Ρ Ι Σ Τ Ω που διέσωσαν αυτές τις στιγμές ROUT!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους