Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άνιση μάχη Φυλακισμένη στα νώτα σου, στα ίχνη σου, στην απόλυτη παράδοση.

Κι αν θέλω, κι αν πρέπει καμιά στροφή να κάνω, το χάος, γκρεμός, κι ύστερα η απόλυτη καταστροφή.

Κρατιέμαι απ’ το σκοινί, στα «πιστεύω», στα «ξέρω» και στα «μπορώ». Ο νους παραδόθηκε.

Η ψυχή χορεύει, υφαίνει στον παραλογισμό της.

Στα λιτά δεν μπορείς να ζήσεις, στα δύσκολα ανεβαίνεις και στα ενδιάμεσα μου στήνεις παγίδες.

Με νήματα οι γρίφοι σου τρέχουν στους διαδρόμους του μυαλού μου, κι εγώ φτιάχνω σκάλες και παλεύω να σταθώ.

Και νιώθω το φευγιό σου και τ’ αρνούμαι.

Κρατάω την τελευταία ελπίδα σφιχτά κι αφήνομαι να με παρασύρει ο ενθουσιασμός που μου ’κοψες στα δύο εξ αρχής.

Μέχρι το τέλος θα δίνω τη μάχη.

Κι αν χάσω, ούτε εσύ θα κερδίσεις. Άνιση μάχη και για τους δυο. Πόπη & GPT-5.6 SOL ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους