👉 Άρθρο μου στην Κυριακάτικη 📰 Documento ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ; Η ΑΘΗΝΑ, Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ Ή Ο ΠΟΛΙΤΗΣ; Η Ελλάδα συζητά διαρκώς για «μεταρρυθμίσεις», «εκσυγχρονισμό» και «αποκέντρωση». Μόνο που, τις...
👉 Άρθρο μου στην Κυριακάτικη 📰 Documento ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΤΟΝ ΤΟΠΟ; Η ΑΘΗΝΑ, Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ Ή Ο ΠΟΛΙΤΗΣ; Η Ελλάδα συζητά διαρκώς για «μεταρρυθμίσεις», «εκσυγχρονισμό» και «αποκέντρωση». Μόνο που, τις περισσότερες φορές, αποκέντρωση σημαίνει κάτι πολύ απλό: μεταφέρουμε την ευθύνη από το Υπουργείο στον Δήμο ή την Περιφέρεια, χωρίς να μεταφέρουμε μαζί την εξουσία, τα χρήματα και τα μέσα.
Αυτό δεν είναι αποκέντρωση.
Είναι μεταφορά ευθύνης.
Η πραγματική δημοκρατική μεταρρύθμιση πρέπει να ξεκινήσει από μια διαφορετική αρχή: ό,τι μπορεί να αποφασιστεί κοντά στον πολίτη, πρέπει να αποφασίζεται κοντά στον πολίτη.
Και όποιος αποφασίζει πρέπει να έχει και τους αντίστοιχους πόρους.
Σήμερα η Ελλάδα παραμένει ακραία συγκεντρωτική.
Τα συγκριτικά στοιχεία του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι η υποεθνική δημόσια δαπάνη αντιστοιχεί μόλις περίπου στο 1,5% του ΑΕΠ, έναντι 16,2% κατά μέσο όρο στον ΟΟΣΑ.
Αυτό εξηγεί πολλά: γιατί οι Δήμοι παρακαλούν για χρηματοδοτήσεις, γιατί οι Περιφέρειες συχνά περιορίζονται σε διαχειριστικό ρόλο και γιατί η Αθήνα εξακολουθεί να αποφασίζει για την Ελλάδα.
Χρειάζεται οικονομική επανάσταση στην Αυτοδιοίκηση.
Στόχος πρέπει να είναι η σταδιακή αύξηση των αυτοδιοικητικών πόρων τουλάχιστον στο 10% του ΑΕΠ και σε βάθος δεκαετίας, στο 12%-15%, με αντίστοιχη μεταφορά αρμοδιοτήτων.
Όχι επιδοτήσεις κατά βούληση, αλλά σταθερούς, αντικειμενικούς και πολυετείς πόρους. Η Δανία και η Σουηδία αποδεικνύουν ότι ισχυρή Αυτοδιοίκηση και ισχυρό κράτος δεν είναι αντίθετες έννοιες.
Είναι συμπληρωματικές.
Και η εξουσία πρέπει να μεταφερθεί πραγματικά.
Κατάργηση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης και μεταφορά αρμοδιοτήτων, προσωπικού και πόρων στις αιρετές Περιφέρειες και στους Δήμους. Οι Περιφέρειες και οι Δήμοι δεν μπορεί να έχουν απλώς γνωμοδοτικό ρόλο για μεγάλα έργα που αλλάζουν το περιβάλλον, την οικονομία και το μέλλον ενός τόπου.
Πρέπει να έχουν αποφασιστικό λόγο.
Επίσης κάθε Περιφέρεια πρέπει να αποκτήσει μόνιμη και αυτοτελή θεσμική παρουσία στις Βρυξέλλες, ώστε να έχει απευθείας πρόσβαση στα ευρωπαϊκά όργανα, στα προγράμματα και στις χρηματοδοτικές ευκαιρίες της Ε.Ε., χωρίς να λειτουργεί ως "επαίτης" μέσω της Αθήνας Αλλά δημοκρατική αποκέντρωση δεν σημαίνει μόνο να μεταφέρουμε όλη την εξουσία από τον Υπουργό στον Περιφερειάρχη ή τον Δήμαρχο.
Σημαίνει ισχυρά Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια (χωρίς το «καπέλο» των Δημοτικών & Περιφερειακών Επιτροπών), ισχυρή- θεσμικά κατοχυρωμένη - αντιπολίτευση, περισσότερη λογοδοσία, συμμετοχικό προϋπολογισμό και αποφασιστικά τοπικά δημοψηφίσματα.
Σημαίνει επαναφορά της Β΄ Κυριακής και πραγματική πλειοψηφική νομιμοποίηση (>50%). Σημαίνει περιορισμό του δημαρχοκεντρισμού και περιφερειαρχοκεντρισμού.
Σημαίνει ακόμη υποχρεωτικό Συνήγορο του Πολίτη και ανεξάρτητο ελεγκτικό θεσμό για φαινόμενα αδιαφάνειας, σύγκρουσης συμφερόντων και παραβίασης των δημοκρατικών διαδικασιών.
Και σημαίνει και κάτι ακόμη πολύ πρακτικό: Πολιτική Προστασία κοντά στο πεδίο.
Στη φωτιά, το πρώτο λεπτό μπορεί να κρίνει τα πάντα.
Το ίδιο το Υπουργείο αναγνωρίζει ότι κρίσιμος παράγοντας είναι ο χρόνος από την εκδήλωση μέχρι την επέμβαση των πυροσβεστικών δυνάμεων.
Γι' αυτό απαιτείται αποκεντρωμένος μηχανισμός πρώτης προσβολής, με Περιφέρεια, Δήμο, Πυροσβεστική και τοπική Δασική Υπηρεσία σε πραγματική επιχειρησιακή συνεργασία. Η Δασική Υπηρεσία διαθέτει τη γνώση του ανάγλυφου, της βλάστησης και του δασικού οδικού δικτύου - στοιχεία που ήδη προβλέπονται στη συνεργασία της με την Πυροσβεστική. Η Αθήνα να συντονίζει όταν χρειάζεται.
Όχι να αποφασίζει για όλα.
Γιατί η δημοκρατία δεν μετριέται από το πόσες αρμοδιότητες γράφει ένας Κώδικας.
Μετριέται από το πόση πραγματική εξουσία έχει ο πολίτης πάνω στον τόπο του.
Και αυτή την εξουσία η Ελλάδα πρέπει επιτέλους να την επιστρέψει εκεί όπου ανήκει: στις τοπικές κοινωνίες. #Κοινοτητα #Αυτοδιοικηση #Δημοκρατια #Αποκεντρωση #ΠολιτικηΠροστασια #ΕυρωπαϊκηΑυτοδιοικηση #ΣτεραΟ2
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους