Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πριν κρίνεις ένα άνθρωπο προσπάθησε για λίγο να μπεις στα παπούτσια του.

Δεν κρίνουμε αβίαστα, δεν βγάζουμε συμπεράσματα χωρίς σκέψη.

Ένας καλλιτέχνης για να παραδώσει "αριστούργημα" που θα μείνει για πάντα, που θα γράψει στην ψυχή σου έβαλε φωτιά στην δική του ψυχή αρχικά.

Αυτό που σου έδωσε έτοιμο για να τραγουδάς ή για να θαυμάζεις σαν τέχνη είναι οι στάχτες της ψυχής του, τα αποκαίδια όλου του "είναι" του.

Για να έχεις στιχάκια εσύ να τραγουδάς κάποιος πόνεσε στα αλήθεια και κάτι έζησε που εσύ πιθανόν να μην το ζήσεις για δέκα ζωές.

Πόσοι θαυμάζεται ένα πίνακα; Στα αλήθεια ξέρει κανείς μας ποια συναισθήματα οδηγούσαν τα πινέλα εκείνη την στιγμή; Δεν θα μάθουμε ποτέ και σε πολλές περιπτώσεις η ψυχή των ανθρώπων μοιάζει με ένα βιομηχανοποιημένο λουκάνικο.

Καλύτερα να μην δούμε ποτέ πως φτιάχνετε γιατί ίσως η όλη διαδικασία να μας οδηγήσει στο να μην το φάμε ποτέ ξανά.

Αιωνία σου η μνήμη Γιώργο Μαζωνάκη.

Προσωπικά σε ευχαριστώ για όλα τα υπέροχα τραγούδια που τραγούδησες απευθείας στο μυαλό και την καρδιά μου.

Πλέον είσαι με το Θεό που τόσο αγαπούσες. Ελπίζω η αληθινή πίστη σου να σε διακαιώσει. Προσδοκώ Ανάσταση νεκρών λεβέντη μου 🖤✝️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους