Γυρίζω από μια σύντομη εκδρομή στη θάλασσα πριν λίγο… Σκέφτομαι ένα σωρό πράγματα, αγχώνομαι για πληρωμές, λογαριασμούς, την περιοδεία, τις προθεσμίες, όσα έχω αφήσει μισά κι όσα θέλω με τόσο πάθος...
Γυρίζω από μια σύντομη εκδρομή στη θάλασσα πριν λίγο… Σκέφτομαι ένα σωρό πράγματα, αγχώνομαι για πληρωμές, λογαριασμούς, την περιοδεία, τις προθεσμίες, όσα έχω αφήσει μισά κι όσα θέλω με τόσο πάθος να κάνω.
Σχεδόν έχω αποσυνδεθεί από τον εαυτό μου και από τη στιγμή.
Με επαναφέρει η φωνή του Μαζωνάκη στο ραδιόφωνο… Ανοίγω τέρμα τη φωνή… ώρες μικρές στα σκοτεινά… γιατί απόψε θα σε ονειρευτώ… και θα σου πω πως αγαπώ σημαίνει… να έχεις τη φιλοσοφία σου όλα να τα ζήσεις και τη φαντασία σου να την εξαντλήσεις… και πρώτα απ όλα… να ανήκεις σε σένα και στα όνειρα σου… κι ας σε λένε «παλιόπαιδο». Εσύ πάντα θα θέλεις να γυρίσεις στην παλιά σου γειτονιά… ένα βράδυ του Σαββάτου… που θα κλαις και θα σαι του θανάτου… για ένα κορίτσι με ένα «Gucci φόρεμα»… Δεν γράφω συχνά για κάποιον που φεύγει γιατί το θεωρώ υποκριτικό εφόσον αύριο όλοι θα συνεχίσουμε τη ζωή μας… Αυτό όμως με πείραξε. Αντίο… κι ας σε λέγανε Γιώργο ❤️
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους