Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν κάποιοι θάνατοι που, όσο κι αν τους διαβάζεις, αρνείσαι να τους πιστέψεις.

Γιατί μέσα σου περιμένεις να ακούσεις τη φωνή του ξανά.

Να ανοίξει η μουσική.

Να ανάψουν τα φώτα.

Να βγει στη σκηνή και να τραγουδήσει σαν να μην συνέβη τίποτα.

Κι όμως... αυτή τη φορά η αυλαία έπεσε. Ο Μαζωνάκης δεν ήταν απλώς μια φωνή.

Ήταν νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, παρέες, ταξίδια, καλοκαίρια, αυτοκίνητα που έπαιζαν δυνατά τα τραγούδια του.

Ήταν εκεί σε στιγμές που ίσως ούτε ο ίδιος δεν ήξερε ότι θα μείνουν για πάντα μέσα μας.

Και κάπως έτσι καταλαβαίνεις πως οι άνθρωποι που αγαπήσαμε μέσα από τη μουσική τους δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά.

Γιατί θα υπάρχει πάντα ένα τραγούδι που θα μας γυρίζει πίσω.

Σε έναν άνθρωπο.

Σε ένα βράδυ.

Σε μια εποχή.

Σε μια εκδοχή του εαυτού μας που δεν υπάρχει πια.

Κι ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας καλλιτέχνης.

Να συνεχίζει να ζει κάθε φορά που κάποιος πατάει «play» και για λίγα λεπτά ξεχνά πως έφυγε. Καλό ταξίδι, Μαζώ. Κάποιοι άνθρωποι δεν πεθαίνουν. Γίνονται αναμνήσεις που τραγουδούν. #brainfoodgr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους