Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάπου ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελλάδα, καθόμουν δίπλα στο παράθυρο και κοιτούσα προς τα κάτω.

Προσπαθούσα να καταλάβω αν πετούσαμε ψηλά ή χαμηλά, λες και, αν μπορούσα να μετρήσω την απόσταση από τη γη, θα κατάφερνα να μικρύνω και τον φόβο μου.

Για κάποιον λόγο, μετά τον κορωνοϊό άρχισα να φοβάμαι πολύ τα αεροπλάνα.

Νιώθω λίγο καλύτερα όταν οι αποστάσεις είναι μικρές, μα ακόμη κι έτσι, σε κάθε ταξίδι, από μέσα μου επαναλαμβάνω την ίδια προσευχή: «Αχ, Παναγιά μου, κάνε να φτάσουμε ασφαλείς στο αεροδρόμιο, να πατήσουμε ξανά στη γη, κι εγώ θα γίνω ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο». Και, για κάποιον λόγο, την ώρα που το λέω, πιστεύω πραγματικά πως μπορεί και να συμβεί.

Μέχρι σήμερα, σε κάθε ταξίδι έχω φτάσει ασφαλής.

Δυστυχώς, όμως, δεν έχω καταφέρει ακόμη να γίνω ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο… Εκεί ψηλά, ο φόβος έχει έναν παράξενο τρόπο να ανοίγει όλα τα συρτάρια που κρατάμε κλειστά.

Κοιτάζω τη γη από το μικρό παράθυρο και σκέφτομαι: αν το αεροπλάνο πέσει, πρόλαβα άραγε να κάνω όσα ήθελα; Θα με θυμάται κάποιος; Κατάφερα μέσα από τα βιβλία μου να αφήσω κάτι όμορφο πίσω; Έδωσα έστω λίγη δύναμη σε έναν άνθρωπο, σε ένα παιδί; Κι ύστερα έρχεται η πιο δύσκολη σκέψη: αν όλα τελειώσουν εκεί, εγώ δεν θα μάθω ποτέ τις απαντήσεις.

Δεν θα ξέρω αν κάποια λέξη μου έγινε παρηγοριά, αν κάποιο παιδί ένιωσε λιγότερο μόνο, αν ένα βιβλίο μου φώτισε έστω για λίγο ένα σκοτεινό δωμάτιο.

Έτσι, κάπου ανάμεσα στον φόβο και στα σύννεφα, αλλάζω λίγο την προσευχή μου.

Δεν ζητώ πια να γίνω ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο.

Ξέρω πως μάλλον δεν θα τα καταφέρω ποτέ.

Ζητώ μόνο, αν φτάσω ασφαλής, να προσπαθήσω να ζω κάθε στιγμή όσο πιο όμορφα μπορώ.

Να εκτιμώ όσα έχω.

Να βρίσκομαι ακόμη πιο κοντά στα παιδιά.

Να γελώ, να αγαπώ, να μοιράζομαι.

Και, όταν έρθει η ώρα να κοιτάξω πίσω, να μπορώ να πω πως ό,τι μπορούσα, το έκανα… Ίσως τελικά αυτό να σημαίνει να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.

Όχι να είσαι τέλειος, αλλά να προσπαθείς λίγο περισσότερο όσο ακόμα βρίσκεσαι εδώ.

Και κάθε φορά που οι ρόδες του αεροπλάνου ακουμπούν ξανά το έδαφος, να μην ξεχνάς τόσο γρήγορα όσα υποσχέθηκες στον ουρανό… Καλημέρα από την Αθήνα. Χ.Δ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους