Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το Κακό Μάτι και η Γλωσσοφαγιά – Όταν η Αρνητικότητα Αγγίζει την Ψυχή Από τα παλιά χρόνια, ο άνθρωπος μιλούσε για το κακό μάτι, τη βασκανία και τη γλωσσοφαγιά.

Στη λαϊκή μας παράδοση, θεωρούνται η αρνητική δύναμη που μπορεί να γεννηθεί από τη ζήλια, τον φθόνο, τα κακόβουλα λόγια ή ακόμη και από ένα βλέμμα φορτισμένο με αρνητικά συναισθήματα.

Είτε κάποιος πιστεύει σε αυτά είτε όχι, υπάρχει μία πραγματικότητα που δύσκολα αμφισβητείται: η συνεχής αρνητικότητα των άλλων μπορεί να εξαντλήσει ψυχικά έναν άνθρωπο.

Όταν κάποιος αισθάνεται ότι σχολιάζεται συνεχώς, ότι τον ζηλεύουν, τον υποτιμούν ή προσπαθούν να μειώσουν κάθε χαρά και επιτυχία του, μπορεί σταδιακά να αρχίσει να νιώθει ένα ανεξήγητο βάρος.

Να χάνει την ηρεμία του, να αισθάνεται κουρασμένος, νευρικός, φοβισμένος ή να αρχίζει να αμφιβάλλει ακόμη και για τον ίδιο του τον εαυτό.

Η γλωσσοφαγιά πολλές φορές δεν χρειάζεται τίποτε μεταφυσικό για να πληγώσει.

Τα λόγια έχουν δύναμη.

Ένα κακόβουλο σχόλιο, μια συκοφαντία, μια συνεχής υποτίμηση ή η χαρά κάποιου για τη δυστυχία του άλλου μπορεί να δημιουργήσει βαθιά συναισθηματική πίεση.

Και όταν ένας άνθρωπος ακούει συνεχώς αρνητικά πράγματα για τον εαυτό του, υπάρχει κίνδυνος κάποια στιγμή να αρχίσει να τα κουβαλά μέσα του.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον φόβο του «κακού ματιού». Αν κάποιος πιστέψει έντονα ότι κάτι κακό τον έχει επηρεάσει, το άγχος και η αγωνία μπορούν να μεγαλώσουν κάθε δυσφορία που αισθάνεται.

Το σώμα και η ψυχή συνδέονται στενά· όταν η ψυχή πιέζεται, συχνά το σώμα αντιδρά με κούραση, ένταση, αϋπνία ή πονοκεφάλους.

Γι’ αυτό χρειάζεται να προστατεύουμε πρώτα απ’ όλα την εσωτερική μας γαλήνη.

Δεν χρειάζεται να αποκαλύπτουμε σε όλους τα σχέδιά μας, τις χαρές μας ή τα πιο προσωπικά κομμάτια της ζωής μας.

Υπάρχουν πράγματα που ανθίζουν καλύτερα στη σιωπή.

Όχι από φόβο, αλλά από σεβασμό σε εκείνο που χτίζουμε.

Και ίσως η μεγαλύτερη προστασία απέναντι σε κάθε μορφή αρνητικότητας να είναι μία: να μην επιτρέπουμε στη ζήλια, στην κακία και στα λόγια των άλλων να αποκτούν μεγαλύτερη δύναμη μέσα μας από όση πραγματικά έχουν.

Γιατί ο φθόνος ανήκει σε εκείνον που τον γεννά.

Η κακία ανήκει σε εκείνον που την εκφράζει.

Η γλωσσοφαγιά χαρακτηρίζει εκείνον που μιλά.

Εμείς μπορούμε να επιλέξουμε να μην τα κάνουμε κομμάτι της ψυχής μας.

Να κρατάμε κοντά μας ανθρώπους που χαίρονται πραγματικά με τη χαρά μας.

Να απομακρυνόμαστε από όσους μας εξαντλούν.

Να προστατεύουμε ό,τι αγαπάμε και να συνεχίζουμε τον δρόμο μας χωρίς να ζούμε με τον φόβο του βλέμματος ή της γνώμης των άλλων.

Γιατί στο τέλος, το δυνατότερο «φυλαχτό» ενός ανθρώπου είναι μια ψυχή καθαρή, μια συνείδηση ήρεμη και η δύναμη να συνεχίζει να βαδίζει προς το φως, ακόμη κι όταν γύρω του υπάρχουν άνθρωποι που θα προτιμούσαν να το σβήσουν. Giakoumaki Anais Anais Anna✍️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους