Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Αλέξης Τσίπρας ζητά —λέει— μια δεύτερη ευκαιρία. Όχι για τον ίδιο, βέβαια.

Για τη χώρα! Αυτός απλώς θα ξαναγίνει πρωθυπουργός, θα ξανακαθίσει στο Μαξίμου και θα ξανακρατήσει το τιμόνι.

Όλα αυτά εντελώς ανιδιοτελώς.

Για τη φουκαριάρα τη χώρα… Και για να δικαιολογήσει όσα έκανε την «πρώτη φορά», μας εξηγεί ότι δεν κυβερνούσε με τα χέρια λυμένα.

Τα είχε δεμένα.

Συγκυβερνούσε, λέει, με την τρόικα. Μάλιστα.

Μόνο που πριν από τις εκλογές δεν μας έλεγε ότι θα πάει στις Βρυξέλλες δεμένος χειροπόδαρα.

Μας έλεγε: «Go back, κυρία Μέρκελ», «Go back, κύριε Σόιμπλε» και «εμείς θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν». Τελικά, το νταούλι το κρατούσε η τρόικα και εκείνος χόρευε μέχρι να υπογράψει το τρίτο Μνημόνιο.

Θα καταργούσε τα Μνημόνια και έφερε καινούργιο.

Θα έκανε το «Όχι» όπλο διαπραγμάτευσης και το μετέτρεψε σε ένα μεγαλοπρεπέστατο «Ναι». Θα καταργούσε τον ΕΝΦΙΑ και ο ΕΝΦΙΑ συνέχισε να έρχεται κανονικότατα.

Θα προστάτευε τα σπίτια και εγκαινίασε τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς.

Κατήγγελλε τις ιδιωτικοποιήσεις ως ξεπούλημα και μετά πούλησε λιμάνια, αεροδρόμια και τρένα ως «επενδυτική επιτυχία». Τώρα επιστρέφει φρεσκαρισμένος, αδικημένος και με τα χέρια, υποτίθεται, λυμένα.

Ζητά να τον εμπιστευτούμε ξανά, επειδή την πρώτη φορά δεν τον άφησαν να εφαρμόσει αυτά που υποσχέθηκε.

Υπάρχει, όμως, μια μικρή λεπτομέρεια: κανένας άλλος δεν τον ανάγκασε να υπόσχεται ότι θα κάνει τις αγορές να χορεύουν.

Εκείνος το έλεγε.

Τη δεύτερη ευκαιρία, λοιπόν, δεν τη ζητά για τη χώρα.

Τη ζητά για την πολιτική του καριέρα. Γιατί η χώρα πλήρωσε ήδη πανάκριβα την πρώτη. #ΑλέξηςΤσίπρας #ΣΥΡΙΖΑ #Πολιτική #Μνημόνια #Ελλάδα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους