Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν «παιδί της νύχτας», αλλά δεν ήταν μόνο αυτό.

Είχε σπουδάσει τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο κι ήταν ένας πολυδιάστατος καλλιτέχνης γεμάτος φως, ένα δικό μας παιδί της Β’ Πειραιά, και δεν το λέω πολιτικά, που είχε τον τόπο του μέσα του και είχε τιμήσει καλλιτεχνικά την καταγωγή του και τους ανθρώπους του με όλους τους τρόπους. Ανήκε… Εκτός από το εναλλακτικό «Θέλω να γυρίσω στα παλιά» με τους Goin’ through, με το οποίο εξύμνησε την καρδιά και την ψυχή της Κοκκινιάς και της Δραπετσώνας, τη συναυλία που έδωσε στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού ανήμερα ενός Αγίου Βαλεντίνου ευχόμενός τους ελευθερία, τις άπειρες συναυλίες στο Κατράκειο της Νίκαιας όπου μεγάλωσε, το 2022 είχε πρωταγωνιστήσει στη φουτουριστική ταινία μικρού μήκους της Εύης Καλογηροπούλου «Στον θρόνο του Ξέρξη», η οποία διαγωνίστηκε στο 75ο Φεστιβάλ Καννών και κέρδισε το βραβείο Leitz Cine Discovery Prize, προβάλλοντας σε όλον τον κόσμο τη θέα και τη θάλασσα της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας μέσα από τα μάτια των εργαζομένων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης Περάματος σήμερα. Την Ελλάδα δηλαδή σε προοπτική, την αρχαία της ιστορία και τον εργαζόμενο λαό της. Γιώργο, σ’ ευχαριστούμε… #RIP #mazonakis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους