Που φτάσαμε, θα επαινέσουμε τον Τσίπρα (όσον αφορά την «Ασπίδα του Αχιλλέα»). Αυτόν τον τρισάθλιο πολιτικό που βγήκε στην εξουσία με 2-3 κύριες υποσχέσεις και δεν πραγματοποίησε καμία. Ότι ήθελε να...
Που φτάσαμε, θα επαινέσουμε τον Τσίπρα (όσον αφορά την «Ασπίδα του Αχιλλέα»). Αυτόν τον τρισάθλιο πολιτικό που βγήκε στην εξουσία με 2-3 κύριες υποσχέσεις και δεν πραγματοποίησε καμία.
Ότι ήθελε να ακούσει τότε ο λαός.
Δηλαδή, ότι θα «σκίσει» δήθεν τα μνημόνια (έβαλε και άλλο), θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ (που μετά έγινε «πατριωτικό καθήκον» η πληρωμή του) και ότι θα αυξήσει μισθούς και συντάξεις (μάλλον έκανε το αντίθετο). Θα βαράει τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν, ότι αν έχει την δύναμη ενός λαού θα μεγαλουργήσει και πολλά άλλα ευτράπελα που πολλοί Έλληνες τα πίστεψαν λίγο ή πολύ.
Στην ασπίδα όμως του Αχιλλέα που εξέφρασε την «ανησυχία» του για το ποιος θα έχει τον έλεγχο του λογισμικού έπραξε καλώς μάλλον.
Μπορεί να το έκανε καθαρά για μικροπολιτική, αλλά ίσως βοήθησε ώστε αν αποσαφηνιστεί καλύτερα για το ποιος θα έχει τον έλεγχο του συστήματος και να έκαναν παραχωρήσεις οι Ισραηλινοί σε αυτό τον τομέα.
Οπότε άθελα ή μη προσέφερε εθνική υπηρεσία.
Να θυμίσουμε επίσης, ότι την ώρα που η Ελλάδα περνούσε κρίση, ήταν σε ανάγκη και ήταν πολύ δύσκολο να αντιδράσει ο λαός της, ο Τσίπρας βρήκε την ευκαιρία να ταπεινώσει περισσότερο την Ελλάδα με την συμφωνία των Πρεσπών.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους