🚩 Για τη ζωή και το έργο του Προέδρου Μάο Τσετουνγκ Στις πρώτες πρωινές ώρες της 10ης Σεπτέμβρη του 1976 φεύγει από την ζωή ο πρόεδρος του ΚΚΚ και ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Μάο. Ο Μάο...

Πλήρες Κείμενο:

🚩 Για τη ζωή και το έργο του Προέδρου Μάο Τσετουνγκ Στις πρώτες πρωινές ώρες της 10ης Σεπτέμβρη του 1976 φεύγει από την ζωή ο πρόεδρος του ΚΚΚ και ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας Μάο. Ο Μάο Τσετουνγκ υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες στην ιστορία του διεθνούς κομμουνιστικού επαναστατικού κινήματος και συνέβαλε καθοριστικά στην διαμόρφωση του τόσο πολιτικά, όσο και στρατιωτικά. Ο Μάο Τσετούνγκ γεννήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου του 1893 στο χωριό Σοασάν στην επαρχία Χουνάν της Νοτιοκεντρικής Κίνας.

Ήταν ο πρώτος γιος μίας εύπορης οικογένειας που είχε στην ιδιοκτησία της γη και μια επιχείρηση.

Η μητέρα του ήταν φανατική βουδίστρια και ο πατέρας του σκεπτικιστής.

Είχε 7 αδέλφια από τα οποία επιβίωσαν μονό τα 3 αγόρια. Ο Μάο, όπως ήταν συνήθεια στην αποικιοκρατούμενη Κίνα, δούλευε από 6 χρονών στα χωράφια του πατέρα του.

Ταυτόχρονα διάβαζε και μάθαινε να κάνει υπολογισμούς χάρις την κλίση του στα μαθηματικά.

Σε ηλικία 8 χρονών πήγε δημοτικό για να λάβει την βασική εκπαίδευση με βάση τον κομφουκιανισμό.

Στα 13 του ο πατέρας του διάλεξε την "κατάλληλη" σύζυγο γι' αυτόν καθώς θεωρούταν ενήλικας.

Στα 16 του μετέβη στο επόμενο στάδιο εκπαίδευσης στο σχολείο της Ντογκσάν.

Στα 18 του, το 1907 παντρεύτηκε την πρώτη του γυναίκα, την Λούο.

Δύο χρόνια μετά η Λούο πέθανε.

Το 1910 ο Μάο μετακομίζει στην Σιαγκτόν εγκαταλείποντας την Σαοσάν.

Εκεί εγγράφηκε στο σχολείο και μελέτησε την δυτική κουλτούρα: επηρεάζεται από τους Μοντεσκιέ, Ρουσό, Ουάσινγκτον, Ναπολέοντα αλλά και τον συμπατριώτη του και συγγραφέα της περίφημης "Τέχνης του Πολέμου" Σουν Τσου.

Το 1911 θα μεταβεί στην Τανγκ-σα, πρωτεύουσα της Χουνάν, οπού προσπάθησε να γραφτεί σε κάποια σχολή.

Εκείνη την περίοδο και συγκεκριμένα τον Οκτώβρη του 1911 ξεκίνησε η επανάσταση που οδήγησε στην ανατροπή της δυναστείας των Τσίνγκ. Ο Μάο προσπάθησε να ενταχθεί στον επαναστατικό στρατό αλλά απέτυχε γιατί δεν ήταν εφοδιασμένος με τις κατάλληλες στρατιωτικές μπότες σε μια περίοδο που έβρεχε καταρρακτωδώς.

Αυτός δεν τα παράτησε και εντάχτηκε στον τακτικό στρατό που είχε προδώσει τους Τσινγκ, υπηρετώντας ως υποκόμος.

Εκεί ασχολήθηκε με την μελέτη των διεθνών γεγονότων από τις εφημερίδες και άρχισε να έρχεται όλο και πιο κοντά προς τις σοσιαλιστικές ιδέες, ενώ ταυτόχρονα, βοηθούσε τους συναδέλφους του στρατιώτες στο να γράφουν γράμματα προς τις οικογένειες τους.

Η επανάσταση στέφθηκε με επιτυχία και η δυναστεία των Τσινγκ κατέρρευσε τον Φεβρουάριο του 1912.

Την άνοιξη του 1913 εγγράφηκε στην Παιδαγωγική σχολή του Τσανγκσα όπου αποφοίτησε το 1918.

Παράλληλα με τις σπουδές του δούλευε ως βοηθός βιβλιοθηκάριου στην βιβλιοθήκη του Πεκίνου.

Εκεί μελέτησε εκτενώς τον Μαρξ και τον Ένγκελς.

Μόλις τελείωσε τις σπουδές του, παρακινημένος κι από το μήνυμα της Μεγάλης Οκτωβριανής Επανάστασης και του Λένιν, ξεκίνησε να δημοσιεύει τις ιδέες του για την αναμόρφωση της Κίνας μέσω του σοσιαλισμού.

Το χειμώνα του 1920 παντρεύτηκε την δεύτερη γυναίκα του, την Γιανγκ Καϊχουί με την οποία αργότερα απέκτησε 3 παιδιά.

Το 1921 επέστρεψε στην Χουνάν για να δουλέψει σαν δάσκαλος.

Δέχτηκε αρκετές και κάθε είδους πιέσεις λόγω της συνεχούς προβολής των ιδεών του από την τοπική αντίδραση, αλλά αυτό τον ατσάλωσε.

Έτσι φτάνουμε στην 1 Ιουλίου του 1921 όπου όντας ένας από τους δώδεκα εκπροσώπους κομμουνιστικών ομάδων, έλαβε μέρος στο πρώτο συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας στην Σανγκάη.

Το συνέδριο αυτό ήταν σταθμός για την επαναστατική πορεία της χώρας γιατί σηματοδότησε την επίσημη ίδρυση του Κ.Κ.Κ. Στο συνέδριο συμμετείχαν και δύο μέλη της Γ Διεθνούς.

Το 1923 πραγματοποίησε βραχυχρόνια συνεργασία με τον Εθνικιστικό Κόμμα της Κίνας όπου ενστερνιζόταν μερικώς τις ιδέες της λαοκρατίας.

Η συμμαχία διαλύθηκε το 1927 διότι έγιναν φανερές οι διαφωνίες σχετικά με την σοσιαλιστικοποιήση που ήταν η κεντρική και απαραβίαστη γραμμή του Κ.Κ.Κ. Από τότε ουσιαστικά ξεκινά και ο πόλεμος σε κάθε επίπεδο του Μάο Τσετούνγκ με τον Τσιάνγκ Κάι Σε (αρχηγό του Εθνικιστικού Κόμματος Κίνας) για την κυριαρχία στην χώρα.

Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1927 ο Μάο ηγήθηκε της "Εξέγερσης του Θερισμού" στην επαρχία Χουνάν όπου απέτυχε.

Μετά την ήττα οι εξεγερθέντες αποτραβήχτηκαν στον βουνό Τσινγκάνγκ.

Από αυτούς τους εξεγερμένους οργανώθηκε η πρώτη κομμουνιστική βάση και στελεχώθηκαν οι πρώτες μονάδες του Κόκκινου στρατού της Κίνας, του στρατού των εργατών και των αγροτών της Κίνας.

Το φθινόπωρο του 1928 παντρεύτηκε την Χε Ζιζεν με την οποία απέκτησε 2 παιδιά τα οποία αναγκάστηκε να τα αφήσει σε μια αγροτική οικογένεια πριν την "Μεγάλη Πορεία" και δεν τα ξαναείδε ποτέ.

Η τότε κυβέρνηση του Τσανγκ Κάι Σεκ ξεκίνησε επιδρομές για να καταλάβει την βάση του Κόκκινου στρατού και ύστερα από πολλές απόπειρες η σθεναρή αντίσταση των κομμουνιστών κάμφθηκε στις αρχές το 1929.

Παράλληλα ο Μάο προετοίμασε μια μεγαλύτερη βάση του Κόκκινου Στρατού στην επαρχία Τσιανγκσί.

Μέχρι το καλοκαίρι του 1934 έχουμε πολλές μάχες ανάμεσα στον Κόκκινο Στρατό του Κομμουνιστικού Κόμματος και στον κυβερνητικό στρατό του Τσάνγκ Κάι Σεκ.

Η στρατηγική πείρα που αποκόμισε ο Μάο από εκείνη την περίοδο τον βοήθησε στο να τελειοποιήσει την τέχνη του Λαϊκού ανταρτοπόλεμου στην Κίνα.

Πηγή έμπνευσης στην στρατηγική του Μάο ήταν ο Σουν Τσου. Ο Κόκκινος Στρατός εξαπέλυε επίθεση μόνο με όρους νίκης, όπου και όταν δηλαδή ήταν ισχυρός, ενώ αναδιπλώνονταν και οπισθοχωρούσε όπου και όταν ήταν αδύναμος.

Παρά την επιτυχημένη τακτική του ο Μάο κατηγορήθηκε από την ΚΕ του ΚΚΚ για ατολμία και καθαιρέθηκε από τον οργανωτικό του ρόλο. Η ΚΕ του ΚΚΚ εφάρμοσε τακτική σφοδρής και ανυποχώρητης επίθεσης που οδήγησε σε οδυνηρή ήττα με τεράστιες απώλειες. Ο Μάο ανέλαβε ξανά την ευθύνη για να οδηγήσει τον αποδεκατισμένο Κόκκινο Στρατό στην θρυλική του "Μεγάλη Πορεία". Για έναν ολόκληρο χρόνο ο Κόκκινος Στρατός της Κίνας υποχωρούσε πολεμώντας, διανύοντας μια απόσταση 6.000 χιλιομέτρων ορεινών και δύσβατων διαδρομών, μέσα σε τρομερές κακουχίες.

Στο τέλος της Μεγάλης Πορείας ο Κόκκινος Στρατός, από 100.000 χιλιάδες στρατιώτες - επαναστάτες που είχε στην αρχή της, είχε μείνει στους 20.000.

Στην διάρκεια όλης αυτής της πορείας ο Μάο άφηνε πίσω ομάδες οπαδών που θα του χρησίμευαν στο τέλος, στρατιωτικά και πολιτικά.

Το 1937 ξεκινάει ο Β' Σινοιαπωνικός πόλεμος.

Τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας, το ΚΚΚ και το Εθνικιστικό Κόμμα του Τσανγκ Γκάι Σεκ συμμάχησαν απέναντι στον κοινό εχθρό.

Το 1938 ο Μάο παντρεύτηκε την Τσιάνγκ Τσινγκ, γνωστή και ως "κυρία Μάο", με την οποία απέκτησε μια κόρη και έμειναν μαζί μέχρι τον θάνατο του.

Ο πόλεμος με τους Ιάπωνες φασίστες του άξονα κράτησε μέχρι τον Αύγουστο του 1945 με την οριστική επικράτηση του κινέζικου λαού. 35 εκατομμύρια ζωές ήταν η "κατάθεση" του λαού της Κίνας στον υπέρ πάντων αντιφασιστικό αγώνα του Β'ΠΠ. Στα μέσα Μαρτίου του 1946 ξεκίνησε εμφύλιος επαναστατικός πόλεμος του ΚΚΚ κατά των εθνικιστικών - αστικών δυνάμεων του Τσανγκ Γκάι Τσε που υποστηρίζονταν από τους ιμπεριαλιστές.

Το 1949, μετά τον θρίαμβο του Κόκκινου Στρατού και του κινεζικού λαού, ο Τσανγκ Κάι Σεκ με τους ελάχιστους εναπομείναντες οπαδούς του πέρασε στην Φορμόζα της Ταϊβάν ανακηρύσσοντας την Εθνικιστική Κίνα. Η Ταϊβάν ήταν ένα "κατακόκκινο" νησί που γνώρισε την σκληρή τρομοκρατία των εθνικιστών. Ο Μάο οντάς ο μεγάλος νικητής του εμφυλίου στις 20 Οκτωβρίου του 1949 αποδέχτηκε την εκλογή του σε πρόεδρο της χώρας και ίδρυσε την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Ο Μάο υπήρξε αμείλικτος απέναντι στους καταπιεστές του λαού (πλουτοκράτες και μεγαλογαιοκτήμονες).Το Ιούνιο του 1950 εισέβαλε και στο Θιβέτ.

Την ίδια χρονιά, η Λ.Δ. της Κίνας υπό την ηγεσία του Μάο στήριξε με έμψυχο δυναμικό και στρατιωτικό υλικό τον λαό της Κορέας στον πόλεμο κατά του ιμπεριαλισμού.

Ο πόλεμος της Κορέας έληξε το 1953 με την δημιουργία αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης.

Στον πόλεμο αυτό πέθανε και ο πρωτότοκος γιος του Μάο, ο Μάο Ανγινγκ.

Το 1958 ξεκίνησε στο εσωτερικό της χώρας το κίνημα του "Μεγάλου άλματος προς τα εμπρός". Μέχρι το 1961 η Κίνα λόγω αυτού έκανε τεράστια παραγωγή χάλυβα.

Το 1966 ο Μάο ξεκίνησε την "Πολιτισμική επανάσταση" στην Κίνα που διήρκησε μέχρι τον θάνατο του το 1976, από την οποία μπορούμε να αποκτήσουμε πολλά συμπεράσματα σε σχέση με την οικόδομηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

Τιμάμε τον πρόεδρο Μάο για την συνεπή αντιρεβιζιονιστική του στάση, σαν έναν από τους σημαντικότερους πρακτικούς εφαρμογείς του σοσιαλισμού του 20ου αιώνα, ως μια πολιτική και στρατιωτική φυσιογνωμία που άφησε μεγάλη παρακαταθήκη για το μαρξιστικό-λενινιστικό κομμουνιστικό κίνημα.

Δεν είναι τυχαίο, πως η ‘’Μεγάλη Πορεία΄΄ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς ελιγμούς όλων των εποχών, ενώ το βιβλίο του ‘’Περί ανταρτοπολέμου’’ υπήρξε οδηγός και πηγή έμπνευσης για πολλές μετέπειτα επαναστάσεις που χρησιμοποίησαν αυτή την τακτική μάχης.

Παρά το γεγονός πως δεν αποδεχόμαστε τον μαοϊσμό σαν την μετεξέλιξη του μαρξισμού-λενινισμού, μελετάμε με δέος την πολιτική-ιδεολογική και στρατιωτική κληρονομιά του προέδρου Μάο, σαν μία χρήσιμη πυξίδα για τους λαούς ολόκληρου του κόσμου. Ο Μάο απεβίωσε στις 9 Σεπτεμβρίου 1976 σε ηλικία 82 ετών.

Η αγαπημένη του συνήθεια να καπνίζει επιδείνωσε την υγεία του προκαλώντας του πολλαπλά καρδιακά επεισόδια στα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους