Μόνο εσύ μπορούσες να βγεις με ρόμπα στο stage και να φαίνεται σα να βγήκες με κουστούμι .Γιατι έκανες ότι ήθελες και το έκανες δικό σου .Παντα πρωτοπόρος πάντα Σταρ. «Ώρες μικρές» μας τραγούδησες...

Πλήρες Κείμενο:

Μόνο εσύ μπορούσες να βγεις με ρόμπα στο stage και να φαίνεται σα να βγήκες με κουστούμι .Γιατι έκανες ότι ήθελες και το έκανες δικό σου .Παντα πρωτοπόρος πάντα Σταρ. «Ώρες μικρές» μας τραγούδησες, ώρες μεγάλες μας χάρισες… Με αυτό το τραγούδι και με τον δικό σου τσαμπουκά επανέφερες το μπουζούκι στη δισκογραφία και στα ραδιόφωνα.

Έτσι, επειδή γούσταρες.

Γιατί αυτές ήταν οι «ευαίσθητες χορδές» σου.

Και τα κατάφερες, γιατί ήσουν μάγκας.

Και τραγουδισταράς.

Ερμήνευσες τεράστια τραγούδια, τραγούδια που μας έδωσαν και θα συνεχίσουν να μας δίνουν ψωμί, αφήνοντας πίσω σου μια τεράστια μουσική προίκα.

Δεν θα ξεχάσω όταν γνωριστήκαμε στο Romeo.

Πόσο αγαπούσες τη μουσική.

Πόσο σου άρεσε να δοκιμάζεις, να ψάχνεσαι, να πειραματίζεσαι.

Πόσο αγαπούσες την ποιότητα και το καλό τραγούδι.

Μπορούσες να πεις τα πάντα.

Και πόσο συγκλονιστικά «έγραφε» η φωνή σου στο στούντιο, όπως έλεγε και ο σπουδαίος @panosphalaras.

Το «παιδί της νύχτας» που έκανε αυτό που ήθελε και στο τέλος το πετύχαινε.

Απόλυτος μουσικός performer, με όλη τη σημασία της λέξης.

Ένας σταρ παγκόσμιας κλάσης.

Και στο Voice… όταν έπαιρνες το μικρόφωνο, όλοι έμεναν παγωτό.

Απλώς σε άκουγαν.

Γιατί αυτό το τόσο ιδιαίτερο ηχόχρωμα, αυτή η γεμάτη, ογκώδης φωνή και η λαϊκή χροιά, που είχε πατήσει σε κάθε λογής πατάρι, σε καθήλωναν. Ήταν ΜΑΖΩ. Απλά.

Είπες «ανήκω σε μένα και στα όνειρά μου» και το έκανες πράξη.

Μας το έδειξες.

Είπες «φεύγω για μένα, να νιώσω καλά»… Και σήμερα σε αποχαιρετάμε. Καλό σου ταξίδι στο Φως, Γιώργο Μαζωνάκη. 🕊️ Σε ευχαριστούμε για όλα. 👏🏽

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους