Χθες κλείσαμε 9 χρόνια γάμου. Πάνω από 13 μαζί. Και το θυμήθηκα επειδή μου τηλεφώνησε η μαμά μου το μεσημέρι να μου ευχηθεί, γιατί κανείς από τους δύο μας δεν το είχε θυμηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή...
Χθες κλείσαμε 9 χρόνια γάμου. Πάνω από 13 μαζί. Και το θυμήθηκα επειδή μου τηλεφώνησε η μαμά μου το μεσημέρι να μου ευχηθεί, γιατί κανείς από τους δύο μας δεν το είχε θυμηθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Άρα όλα καλά 😅 13 χρόνια είναι πολύς χρόνος.
Αρκετός για να αλλάξουν όλα, οι δουλειές, τα σώματα, το πώς διαφωνούμε, ακόμα και το επίπεδο των προβλημάτων μας, από "ποιος θα κατεβάσει τα σκουπίδια" σε πολύ πιο σοβαρά, πιο ενήλικα πράγματα.
Δύο παιδιά, ένας σκύλος, μία χελώνα, και δύο άνθρωποι που δεν μοιάζουν καθόλου με αυτούς που ερωτεύτηκαν τότε.
Και αυτό είναι, νομίζω, το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα σε όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν αρκεί να ερωτευτείς κάποιον μια φορά και μετά να περιμένεις ότι αυτό αρκεί για πάντα.
Χρειάζεται να τον ερωτεύεσαι ξανά, σε κάθε του νέα εκδοχή, ξανά και ξανά, καθώς αλλάζει, καθώς αλλάζεις κι εσύ.
Χρειάζεται να μιλάτε ακόμα κι όταν είστε εξαντλημένοι και το μόνο που θέλετε είναι σιωπή.
Να προσπαθείτε να καταλάβετε ο ένας τον άλλον ακόμα κι όταν διαφωνείτε βαθιά.
Και στις πραγματικά δύσκολες στιγμές, όταν όλα μοιάζουν πιο εύκολο να τα παρατήσεις, να θυμάσαι ξανά, συνειδητά, γιατί τον διάλεξες εξαρχής, και γιατί αξίζει να συνεχίσεις να τον διαλέγεις.
Το να χτίζεις μια οικογένεια που λειτουργεί, όπου όλα τα μέλη της είναι πραγματικά ευτυχισμένα, δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο του επειδή αγαπιέστε.
Είναι κάτι που το χτίζεις κάθε μέρα, με κόπο, με υπομονή, με πολλή επικοινωνία, και με αρκετή ελπίδα ότι θα συνεχίσετε να μεγαλώνετε μαζί, όχι χώρια.
Είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που έχω κάνει ποτέ, και ταυτόχρονα από τα πιο δύσκολα. Και θα το ξανάκανα, χίλιες φορές 🖤
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους