...η «ματσίλα» δεν είναι ιδεολογία είναι νοοτροπία και τη συναντά κανείς σε όλο τον κόσμο και σε όλους τους πολιτικούς χώρους, αλλά πιο πολύ στο συντηρητικό. Κι αυτό γιατί η αιτία της όξυνσης της...
...η «ματσίλα» δεν είναι ιδεολογία είναι νοοτροπία και τη συναντά κανείς σε όλο τον κόσμο και σε όλους τους πολιτικούς χώρους, αλλά πιο πολύ στο συντηρητικό.
Κι αυτό γιατί η αιτία της όξυνσης της έμφυλης βίας είναι η αδυναμία πολλών ανδρών να αποδεχθούν τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί στην κοινωνία, σε ό,τι εκείνοι θεωρούσαν μέχρι πρότινος κανονικότητα.
Η κοινωνική, φυσική και οικονομική υπεροχή των ανδρών, πλέον, δεν υφίστανται, οι παλιές βεβαιότητές τους έχουν απολεσθεί, οι παλιές αναφορές τους έχουν χαθεί, για αυτό οι άντρες με εύθραυστη ταυτότητα αισθάνονται ανασφαλείς.
Η αυτονόμηση των γυναικών βιώνεται ως απώλεια της δικής τους εξουσίας, και επίσης ως απώλεια της προσωπικής τους αξίας και αυτοεκτίμησης.
Οι συντηρητικοί άνδρες αρνούνται πιο δύσκολα να δεχτούν τη νέα πραγματικότητα.
Όχι ότι αυτό δεν συμβαίνει και στους «αριστερούς». Υπάρχουν «αριστεροί» (κατά πολιτικό αυτοπροσδιορισμό) που είναι οι πιο μεγάλοι φαλλοκράτες ναρκισσιστές, που κρύβουν τον σεξισμό τους πίσω από την πολιτική τους ταυτότητα, που ασκούν άγρια βία στις γυναίκες, που σκοτώνουν.
Γιατί είναι άλλο πράγμα η λογική και νοητική αποδοχή της ισότητας μεταξύ των φύλων και άλλο η αποδοχή της ισότητας ως στάση και συμπεριφορά στην καθημερινή ζωή.
Το δεύτερο δεν είναι εύκολο πράγμα και απαιτεί εκπαίδευση σ’ ένα ανάλογο περιβάλλον.
Δεν είναι εύκολο να αρνηθεί κάποιος την εξουσία του(η εξουσία ξεκινά από τις προσωπικές σχέσεις) και πολύ περισσότερο να δεχθεί την αμφισβήτησή της.
Γι’ αυτό η διαταραχή της ναρκισσιστικής προσωπικότητας(TPN) παρατηρείται κυρίως στους άντρες που οχυρώνονται πίσω από τις παλιές αναφορές και «αξίες», πίσω από την παράδοση της πατριαρχίας.
Αυτοί είναι δεξιοί, αλλά και «αριστεροί»... Θυμίζω τον αναρχο-φασίστα ναρκισσιστή της Φολεγάνδρου... Θυμίζω και τον Αλτουσέρ ο οποίος σ’ ένα φωτεινό διάλειμμα στα ψυχιατρεία, μετά τη δολοφονία της γυναίκας του, έγραφε: «Κι έκτοτε νομίζω πως έμαθα τι σημαίνει ν' αγαπάς: να είσαι ικανός, όχι να υπερθεματίζεις πάνω στον εαυτό σου και να "υπερβάλεις", αλλά να είσαι προσεκτικός με τον άλλο, να σέβεσαι την επιθυμία του και τους ρυθμούς του, τίποτα να μην του ζητάς αλλά να μαθαίνεις να δέχεσαι, να δέχεσαι κάθε δώρο ως έκπληξη ζωής, να είσαι ικανός να δωρίζεις χωρίς ιδιοτέλεια στον άλλο το ίδιο δώρο, να είσαι ικανός να χαρίζεις την ίδια έκπληξη στον άλλο, χωρίς να τον υποβάλλεις σε καμιά βία...»(Το μέλλον διαρκεί πολύ)... (Απόσπασμα κειμένου πριν πέντε χρόνια στο artinews.gr)
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους