Original Post

Πλήρες Κείμενο:

C.P. v. Spain: Έχω την μεγάλη τιμή να εκπροσωπώ την C.P. μαζί με τη συνάδελφό μου Μ. Busquets στον ΟΗΕ, όπου ο φάκελος έχει κλείσει και αναμένεται απόφαση.

Ευτυχώς το ΕΔΔΑ απασχολήθηκε με μέρος μόνο της υπόθεσης.

Το μεγαλύτερο μέρος της υποβλήθηκε από άλλη νομική ομάδα στην Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων και της Βίας κατά των Γυναικών, ώστε να μην αγνοηθεί η οπτική του φύλου και οι διακρίσεις στην εξέταση της υπόθεσης, όπως, δυστυχώς, υπήρχε η ανησυχία ότι θα συνέβαινε ενώπιον του ΕΔΔΑ.

Η κακή εξέλιξη του μέρους της υπόθεσης που πήγε στο ΕΔΔΑ, η πανηγυρική αυτή αστοχία της "Συνείδησης της Ευρώπης", ρίχνει ακόμα μεγαλύτερο βάρος στον ΟΗΕ να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των γυναικών στο διεθνές σύστημα προστασίας των δικαιωμάτων τους.

Γιατί είναι παροιμιώδες το χαστούκι που έριξε το ΕΔΔΑ με την απόφαση αυτήν στα περιγεννητικά δικαιώματα των επιτόκων και γενικότερα των γυναικών στην Ευρώπη, με μιαν ανδροκρατούμενη 7μελή σύνθεση (5-2) με πρόεδρο γυναίκα, η οποία μειοψήφησε με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα τρόπο και με επίκληση παρέμβασης της Ένωσης Γυναικών Δικαστών της Ισπανίας.

Αρκεί να διαβάσει κανείς την παρ.15 της μειοψηφίας της προέδρου της Συνθέσεως του ΕΔΔΑ, που περιλαμβάνει και τ΄ ακόλουθα (μετάφραση δική μου): "15. Η υπόθεση αυτή αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο η σύγχρονη κοινωνία και ο νόμος δεν σέβονται επαρκώς την ελεύθερη βούληση της γυναίκας ούτε θεωρούν σημαντική τη συναίνεσή της, αλλά αντίθετα επιδιώκουν να την τοποθετήσουν σε ευάλωτη θέση προκειμένου να την καταστήσουν πιο υποχωρητική. Το Δικαστήριο έχει εξετάσει μια σειρά υποθέσεων, που κυμαίνονται από σεξουαλικές επιθέσεις και παραβιάσεις της σωματικής ακεραιότητας έως υποθέσεις υψηλού προφίλ στα μέσα ενημέρωσης, στις οποίες φάνηκε ότι τόσο η κοινωνία όσο και ο νόμος απέτυχαν να επιδείξουν επαρκή σεβασμό προς την ελευθερία και την αυτονομία της γυναίκας.

Η άρνηση μιας γυναίκας να συμμορφωθεί συχνά παρακάμπτεται με βία ή με κοινωνική, πολιτική και νομική πίεση.

Και η συγκεκριμένη υπόθεση στέλνει το μήνυμα ότι η κοινωνία δεν ενδιαφέρεται για την ελεύθερη επιλογή της γυναίκας· το σώμα της αποτελεί απλώς έναν «εκκολαπτήρα παιδιών» στα μάτια της κοινωνίας.

Αυτή η έλλειψη σεβασμού μπορεί να οδηγήσει τις γυναίκες να φοβούνται τη μητρότητα, επειδή τα σώματά τους μετατρέπονται ξαφνικά σε δημόσιο αγαθό, για το οποίο έχουν την εξουσία να αποφασίζουν ένας γιατρός, ένας εφημερεύων δικαστής ή μια πατριαρχική κοινωνία στο σύνολό της.

Δεν θέλω οι νέες γυναίκες να υφίστανται τέτοια πίεση και άγχος όταν λαμβάνουν μια ελεύθερη απόφαση σχετικά με το αν θα γίνουν μητέρες. "

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους