Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Απ’ τη μια συζητάμε το φαινόμενο, τα σχόλια σε περιστατικά κακοποίησης/βιασμού και ούτω καθεξής, και απ’ την άλλη διαβάζεις μαρτυρίες όπως αυτή και το θεωρητικό κομμάτι σού δίνει μια ωραιότατη μπουνιά ρεαλισμού.

Και η ρεαλιστική ματιά είναι πάντα πολύ πιο άσχημη.

Γιατί βλέπεις ότι, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, δεν υπάρχει κινηματογραφική επίθεση σε κάποιο σκοτεινό δρομάκι από κάποιον άγνωστο.

Τις περισσότερες φορές η επίθεση γίνεται σταδιακά και από άτομο που ξέρεις ή εκτιμάς κιόλας, και αυτό ακριβώς γίνεται ο μοχλός πίεσης, η εκμετάλλευση αυτής της φήμης που έχεις χτίσει, της εκτίμησης και του σοκ που θα προκαλέσεις στο άτομο στο οποίο θα επιτεθείς.

Αυτή η χειριστική και αηδιαστική στρατηγική κάμψης των αντιστάσεων και η συναισθηματική κακοποίηση που σχεδόν πάντα προηγείται της σωματικής.

Το άτομο που φαίνεται πως έκανε αυτά που περιγράφει η εν λόγω καταγγελία (για καθαρά νομικούς λόγους θα αποφύγω να πω όνομα, αλλά πλέον κυκλοφορεί ούτως ή άλλως παντού googlάρετε «φωτορεπόρτερ M. Λ.» και θα σας το βγάλει) είχε ένα όνομα στον επαγγελματικό του χώρο και στον προοδευτικό χώρο εν γένει.

Και δυστυχώς, για άτομα που έχουν αυτές τις τάσεις, το να εκμεταλλευτούν ακριβώς αυτόν τον μανδύα αξιοπιστίας είναι το ιδανικό εργαλείο.

Γιατί ακόμα κι αν κάποιος τον κατηγορήσει, ποιος θα τον πιστέψει; Και φυσικά, για να μην έχουμε αυταπάτες, οι κατηγορίες προς το εκάστοτε θύμα δεν έρχονται μόνο από δεξιούς.

Ανάλογα με την περίπτωση, καλή ώρα, θα τις δείτε και από αριστερούς.

Τα «αφού μόνη της γύρισε ξανά και ξανά, πώς ήταν βιασμός;» δίνουν και παίρνουν σε κάποιες αναρτήσεις και δεν έρχονται από δεξιούς.

Για όσους έχουν το στομάχι να διαβάσουν το πλήρες κείμενο (το link στα σχόλια) θα καταλάβουν ότι πρόκειται για πολύ κλασική περίπτωση σωματικής αλλά και ψυχολογικής κακοποίησης.

Και σε αυτό το πλαίσιο, το να θεωρείς ότι είναι απλό ή εύκολο όχι μόνο να αντιληφθείς το πρόβλημα αλλά και να ξεκόψεις σχέσεις μιλάει από ξεκάθαρα προνομιούχα θέση.

Αυτά τα σχόλια δείχνουν με τον πλέον κρυστάλλινο τρόπο γιατί λέμε ότι υπάρχει κουλτούρα βιασμού.

Θα κλείσω με κάτι που αφορά όχι μόνο αυτό το περιστατικό αλλά κάτι ευρύτερο.

Και να τονίσω ότι αυτό το σχόλιο δεν είναι σε καμία περίπτωση και με κανέναν τρόπο κατηγορία προς το θύμα.

Το άτομο αυτό δεν έφταιξε σε τίποτα, ήταν το θύμα της κακοποίησης και, σε τελική ανάλυση, εύχομαι να καταφέρει να βρει το οποιοδήποτε δίκαιο μπορεί, αν κάτι τέτοιο είναι εφικτό δεδομένης της ψυχολογικής και σωματικής κακοποίησης που δέχτηκε ήδη.

Η σημείωσή μου είναι η εξής.

Tο ότι αυτός ο θύτης ή εγώ ή ο οποιοσδήποτε έχουμε το οποιοδήποτε θετικό χαρακτηριστικό ή ηθικά αποδεκτές ιδέες, ή συμμετέχουμε σε κινητοποιήσεις φυσικά ή διαδικτυακά για την προάσπιση των δικαιωμάτων περιθωριοποιημένων ομάδων, δεν σημαίνει ότι είμαστε απαραίτητα υπεράνω υποψίας.

Μπορεί στην προσωπική μου ζωή να είμαι το χειρότερο σκουπίδι και να το κρύβω πίσω από χαμόγελα, έξυπνη ρητορική και υποστήριξη αξιέπαινων δράσεων.

Πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουμε να θέτουμε ανθρώπους σε βάθρο.

Δεν είναι εύκολο (το αντίθετο, είναι ιδιαίτερα ψυχοφθόρο, και το ξέρω προσωπικά) αλλά η τωρινή ευκολία ηρωοποίησης έχει οδηγήσει στο να έχουν ελεύθερο πεδίο δράσης, μεταξύ άλλων, βιαστές μέσα σε χώρους όπου ελάχιστοι, αν όχι σχεδόν κανένας, δεν θα τους υποπτευόταν.

Δεν λέω ότι είναι καλή ιδέα να πάμε στο άλλο άκρο της άμετρης επιθετικής καχυποψίας, σε βαθμό που θα καθιστούσε αδύνατη την οποιαδήποτε συνεργασία.

Απλά ένα μέτρο υγιούς σκεπτικισμού και μια επιφύλαξη απέναντι στο να θεωρούμε τον οποιονδήποτε υπεράνω υποψίας θα βοηθούσε αρκετά. Και το αυτονόητο (ελπίζω): υποστήριξη στα θύματα και στις μαρτυρίες τους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους