Μόνο κατακραυγή για την έξωση των τετράποδων ζωών που σώζουν ανθρώπινες ζωές! Χθες έληξε η διορία που έθεσε ο Δήμος Πεντέλης στην ερευνητική ομάδα Anubis Coldcase K9 team με τα ειδικά εκπαιδευμένα...
Μόνο κατακραυγή για την έξωση των τετράποδων ζωών που σώζουν ανθρώπινες ζωές! Χθες έληξε η διορία που έθεσε ο Δήμος Πεντέλης στην ερευνητική ομάδα Anubis Coldcase K9 team με τα ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά διασώστες, να εγκαταλείψει τις εγκαταστάσεις της στην Πεντέλη.
Η γη που καταλάμβανε ανήκει στην Μονή Πεντέλης η οποία απαίτησε, παρά το γεγονός ότι είχε δώσει την έγκριση της το 2022 για την παραχώρηση της, στην άμεση εκκένωση της έκτασης.
Δεν γνωρίζω και δεν θα προσποιηθώ ότι γνωρίζω τη νομική υπόσταση της απόφασης αυτής αλλά θα σταθώ σθεναρά στην ηθική της υπόσταση που με αγγίζει και με αφορά σαν πολίτη της χώρας μας.
Πρωτίστως για την κοινωνική σημασία της ύπαρξης μιας τέτοιας σπουδαίας ερευνητικής ομάδας που έχει συμμετάσχει με επιτυχία στην έρευνα του δυστυχήματος των Τεμπών καθώς και σε υποθέσεις αγνοουμένων ή δολοφονημένων ανθρώπων που έχουν συγκλονίσει την Ελλάδα.
Δεν μιλάμε για μια αποθήκη… που πρέπει να αδειάσει.
Μιλάμε για ζωντανά πλάσματα, τους ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους, της ευφυούς φυλής Βελγικών Μαλινουά, που διαβιούν στην έκταση μαζί με τους ανθρώπους τους με τους οποίους έχουν αναπτύξει άρρηκτους δεσμούς εμπιστοσύνης και εργάζονται ακούραστα στις έρευνες μαζί.
Κάποιοι σκύλοι δεν είναι μόνο σκύλοι.
Είναι οι πρώτοι στρατιώτες που μπαίνουν στο πεδίο ερευνών, εκεί που και το κάθε λεπτό του χρόνου μετρά για την ανθρώπινη ανάσα που εκπνέει από την ζωή.
Είναι η όσφρηση και τα μάτια που δεν μπορούν ούτε να συγκριθούν ούτε να αντικατασταθούν από συσκευή της ανθρώπινης τεχνολογίας, είναι η δύναμη της ελπίδας όταν ένας άνθρωπος αγνοείται.
Η έρευνα ενός εκπαιδευμένου σκύλου διασώστη αντικαθιστά την έρευνα τουλάχιστον είκοσι ατόμων.
Η αντίληψη του και η όσφρηση του είναι βιολογικά θαύματα.
Ειδικά η οσφρητική ικανότητα του είναι ένα εκατομμύριο φορές ισχυρότερη από την ανθρώπινη.
Ανιχνεύουν οσμές σε απειροελάχιστες συγκεντρώσεις.
Εμείς βλέπουμε ένα πεδίο και ο σκύλος έχει διαβάσει όλη την ιστορία που διαδραματίστηκε.
Βρίσκουν απαντήσεις σε άλυτες υποθέσεις και δεν μαθαίνουν ποτέ την ανακούφιση ή την δικαιοσύνη που χαρίζουν σε μια οικογένεια που αγωνιά.
Γνωρίζουν μόνο να κάνουν την έρευνα τους διεξοδικά και με μια αφοσίωση προς τον εκπαιδευτή τους που πραγματικά συγκινεί.
Σήμερα λοιπόν δεν σκέφτομαι μόνο την έξωση της ANUBIS από τις εγκαταστάσεις της.
Σκέφτομαι κυρίως αυτά τα σπουδαία ζώα διασώστες που θα πρέπει να απομακρυνθούν σε άγνωστο μέχρι στιγμής προορισμό.
Θα ήθελα τόσο πολύ αυτή η υπόθεση να μην τελειώσει με νικητές και ηττημένους.
Να τελειώσει με λύση.
Αν πράγματι ο Δήμος δεσμεύεται από τη σύμβαση που υπέγραψε με τη Μονή, ας αναζητηθεί ο νόμιμος δρόμος που θα επιτρέψει στην ομάδα να συνεχίσει.
Αν απαιτείται διαφορετική παραχώρηση, ας εξεταστεί.
Αν απαιτείται άλλος κατάλληλος χώρος, ας βρεθεί πριν ζητηθεί από την ομάδα να εγκαταλείψει τον σημερινό.
Αν υπάρχει δυνατότητα τροποποίησης, εξαίρεσης ή μεταβατικής περιόδου, ας καθίσουν οι αρμόδιοι να την εξετάσουν.
Γιατί κάποια μέρα ένας από αυτούς τους σκύλους μπορεί να ψάχνει το δικό μας παιδί, τον δικό μας σύντροφο, τον ηλικιωμένο γονιό μας.
Έναν άνθρωπο θαμμένο κάτω από συντρίμμια.
Την αλήθεια και την απάντηση δικαιοσύνης που πρέπει να αποδοθεί για μια ανθρώπινη ζωή που χάθηκε.
Γιατί να χρειάζεται να ξεριζώσουμε από το «σπίτι τους» τα μοναδικά αυτά πλάσματα που με το αλάνθαστο ένστικτο τους προσφέρουν τέτοιο σπουδαίο έργο στην κοινωνία μας; Πριν έναν χρόνο «κάποιοι» δολοφόνησαν με φόλα τον Echo, τον πιο εμβληματικό σκύλο ανιχνευτή και διασώστη της Anubis.
Έναν «στρατιώτη» με σπάνιες ικανότητες και ένα ανεκτίμητο έργο στα Τέμπη και σε άλυτες υποθέσεις εξαφάνισης.
Μήπως τελικά ο άδικος και μαρτυρικός θάνατος του ζώου αυτού ήταν ένας εκφοβισμός ή μια προειδοποίηση από ανθρώπους που ενοχλούνται από την παρουσία της Anubis και που σήμερα πιθανόν να βρίσκονται πίσω από την εξώδικη εντολή απομάκρυνσής τους; Υπάρχουν αποφάσεις που μπορεί να είναι απολύτως τακτοποιημένες διοικητικά και παρ’ όλα αυτά να αφήνουν μια κοινωνία βαθιά εκτεθειμένη ηθικά.
Αν στις 7 Σεπτεμβρίου η ANUBIS αναγκάστηκε πράγματι να ξεριζώσει ανθρώπους, σκύλους και χρόνια εκπαίδευσης από έναν χώρο που της είχε κάποτε παραχωρηθεί, τότε ας μη βιαστούν κάποιοι να κρυφτούν πίσω από συμβάσεις και αρμοδιότητες.
Το «δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς» δεν μας αρκεί ως πολίτες.
Υπάρχουν στιγμές που οφείλουμε ως άνθρωποι με ενσυναίσθηση να βρούμε με όλους τους τρόπους το «αλλιώς»! Photo credits: Nicole Pols #Anubis #Echo #EvictionofAnubis #Evictingrescuedogs #servicedogs
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους