Δεν φταίει ο Σαμαράς για τα τωρινά τερτίπια που παράγει. Αυτή είναι η φύση του. Κομπλεξικός, διαλυτικό στοιχείο. Τεράστια είναι η ευθύνη του κωστακη ,του αχόρταγου της Ραφήνας , που τον ξανά μάζεψε...
Δεν φταίει ο Σαμαράς για τα τωρινά τερτίπια που παράγει. Αυτή είναι η φύση του.
Κομπλεξικός, διαλυτικό στοιχείο.
Τεράστια είναι η ευθύνη του κωστακη ,του αχόρταγου της Ραφήνας , που τον ξανά μάζεψε στο κόμμα, αυτό που έριξε την κυβέρνησή του και παλιννόστηςε τον ημιθανή αντίπαλο.
Έχουν ευθύνη και οι πολιτικοί συνεργάτες του αχόρταγου της Ραφήνας, που δεν «πάτησαν πόδι» στην επαναφορά του διαλυτικού στοιχείου στο κόμμα.
Στον βωμό της ενότητας είναι απαράδεκτη η «συγχώρεση» ενός ατόμου που προκάλεσε τόση τεράστια ζημιά στο κόμμα του κ στην πατρίδα- μια κ η κυβέρνηση Κων Μητσοτάκη με χίλια ζόρια κ δυσκολίες προέβαινε για πρώτη φορά, μετά την Παπανδρεικη λαϊκίστικη και κρατικιστική λαίλαπα, σε κάποιες μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες.
Τα πολιτικά πουλημένα αποβράσματα, δεν τα ξαναδέχεσαι στο κόμμα.
Τα αφήνεις στην πολιτική αφάνεια.
Η επόμενη ευθύνη είναι των νεοδημοκρατών πολιτών, που όχι μόνο αποδέχτηκαν αλλά κ επιβράβευσαν το διαλυτικό αυτό απόβρασμα, ως αρχηγό του κόμματος που πρόδωσε.
Το προδοτικό αυτό διαλυτικό στοιχείο και ως αρχηγός αντιπολίτευσης συνέχισε την διαλυτική του διαδρομή.
Βομβάρδισε - στο απόγειο της κρίσης - κάθε συναίνεση για την ταχεία έξοδο από αυτήν. ( τυπικά αντίθετα παραδείγματα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία). Αντίθετα εγκαθίδρυσε την διαδικασία του αντί-μνημονίου με τα κωμικά πολωτικά Ζάππεια.
Τροφοδότησε το κύμα του αντιμνημονίου.
Ενίσχυσε τους παλαβούς της ακροαριστεράς κ της ακροδεξιάς, με τους αντιμνημονιακούς τους αγώνες.
Βομβάρδισε την εθνική συναινετική προσπάθεια της κυβέρνησης Παπαδήμου, προκειμένου να γίνει εκείνος πρωθυπουργός.
Ξεφτίλισε το κόμμα του με το χειρότερο ποσοστό που ιστορικά έλαβε.
Και αναγκάστηκε με 27% στις β εκλογές να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ κ την αριστερά του Κουβέλη.
Και πάλι στην κρίσιμη στιγμή της προεδρικής εκλογής τα σκάτωσε.
Τα διέλυσε με τον Κουβέλη και ανίκανος πλέον να εκλέξει ως πρόεδρο της δημοκρατίας ένα δεξιό πρόσωπο- ακραία επιπολαιότητα- «αυτοκτόνησε» την κυβέρνησή του και έφερε τον ολέθριο αρχικαταληψια που αποτέλειωσε την χώρα.
Που με το Γ αχρείαστο κ πανάκριβο μνημόνιο έφερε πίσω τον τόπο.
Φυσικός κ ηθικός αυτουργός άλλης μια, μετά το 1993 οπισθοδρόμησης της χώρας.
Και τώρα πιστός στην διαλυτική του ιδιοσυγκρασία, ξανά επιχειρεί την καταστροφή του τόπου.
Την διακοπή μιας σταθερής πορείας που με χίλιες δυσκολίες σε ένα ρευστό παλαβό διεθνές περιβάλλον γίνεται μια δύσκολη προσπάθεια εκσυγχρονισμού κ μεταρρυθμίσεων.
Απλώς κ μόνο για το κομπλεξικό του γινάτι κατά του Κυριάκου.
Του κυριάκου που επικρατεί κ δεσπόζει πολιτικά, στην εγχώρια και στην διεθνή σκηνή εδώ κ χρόνια.
Κάτι που μανιωδώς προσπάθησε με πλήρη αποτυχία και αυτό το πουλημένο προδοτικό διαλυτικό στοιχείο ατυχώς για αυτόν να πετύχει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους