Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πιο δύσκολη πλευρά τέτοιων καταγγελιών δεν είναι μόνο η ίδια η πράξη.

Είναι και η διάψευση μιας εικόνας που είχαμε φτιάξει για κάποιον άνθρωπο.

Αλλά πρέπει να θυμόμαστε, όσο δυσάρεστο κι αν είναι: Δεν σε κάνει προοδευτικό ο αυτοπροσδιορισμός σου.

Δεν σε κάνει φεμινιστή το λεξιλόγιό σου.

Δεν σε κάνει αλληλέγγυο το ότι στέκεσαι στη «σωστή» πλευρά μιας πολιτικής ή κοινωνικής συζήτησης.

Δεν σε κάνει ασφαλή άνθρωπο το ότι όλοι γύρω σου σε θεωρούν «δικό τους». Σε κάνει αυτό που είσαι η συμπεριφορά σου όταν δεν σε κοιτάζει κανείς.

Και αυτό ισχύει παντού. Στην Αριστερά, στην Αναρχία, στα κινήματα, στη Δεξιά, στις παρέες, στους χώρους εργασίας, στις σχέσεις.

Καμία ιδεολογία, κανένας πολιτικός αυτοπροσδιορισμός, κανένα «είμαι από τους καλούς» δεν αποτελεί πιστοποιητικό χαρακτήρα.

Ίσως μάλιστα το αντίθετο να είναι μια από τις πιο επικίνδυνες αυταπάτες: να πιστεύουμε ότι επειδή κάποιος έχει τις σωστές απόψεις, αποκλείεται να κάνει τα λάθος πράγματα.

Δεν αποκλείεται.

Ένας άνθρωπος μπορεί να μιλάει με πάθος για ισότητα και να φέρεται απαράδεκτα σε μια γυναίκα.

Μπορεί να καταγγέλλει την εξουσία και ταυτόχρονα να ασκεί εξουσία στους πιο κοντινούς του ανθρώπους.

Μπορεί να υπερασπίζεται δημόσια τα δικαιώματα και ιδιωτικά να παραβιάζει τα όρια κάποιου άλλου.

Οι άνθρωποι δεν είναι οι ταμπέλες τους.

Είναι οι πράξεις τους.

Και γι' αυτό, όταν ακούγεται μια σοβαρή καταγγελία, δεν θα έπρεπε ούτε να λέμε «αποκλείεται, αυτός είναι προοδευτικός» ούτε «το ήξερα, όλοι αυτοί είναι έτσι». Και τα δύο είναι η ίδια νοητική παγίδα: κρίνουμε την πράξη μέσα από την ταυτότητα που έχουμε αποδώσει στον άνθρωπο.

Το σωστό είναι πιο απλό και πιο δύσκολο: Να ακούμε.

Να μην προδικάζουμε.

Να μην προστατεύουμε κανέναν επειδή ανήκει στη δική μας πλευρά.

Και, πάνω απ' όλα, να μην μπερδεύουμε ποτέ τον αυτοπροσδιορισμό με τον χαρακτήρα.

Δεν έχει τόση σημασία τι δηλώνεις ότι είσαι.

Σημασία έχει πώς φέρεσαι στον άνθρωπο που σου έχει εμπιστευτεί τον εαυτό του. Εκεί κρίνεται η ιδεολογία στην πράξη. Εκεί φαίνεται ο χαρακτήρας. Εκεί, τελικά, φαίνεται ποιος πραγματικά είσαι.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους