Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο (κατά ΝΔ) ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ... Διατυμπανίζεται ως ένας τραπεζικός λογαριασμός που θα ανοίγεται από την οικογένεια μέσα στα δύο πρώτα χρόνια από τη γέννηση του παιδιού και θα ενισχύεται με κρατικό χρήμα.

Εντάσσεται στα μέτρα της «δημογραφικής πολιτικής». Καλό ακούγεται! Είναι όμως; Και για ποιους; Όπως εξήγησε περιχαρής ο πρωθυπουργός, για κάθε ευρώ που θα καταθέτει η οικογένεια, η πολιτεία θα καταθέτει ακόμη ένα ευρώ, με ανώτατο όριο κρατικής συμμετοχής τα 1.200 ευρώ τον χρόνο.

Αν δηλαδή η οικογένεια έχει να βάλει στον λογαριασμό 100 ευρώ το μήνα, η πολιτεία θα βάζει άλλα 100.

Αν έχει να βάλει 50 ευρώ το μήνα, η πολιτεία θα βάζει άλλα 50. Αν έχει να βάλει 10 ευρώ, η πολιτεία θα βάλει άλλα 10. Κι αν δεν έχει καθόλου να βάλει, δεν θα βάζει ούτε η πολιτεία.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για αναλογική επιδότηση όσων δύνανται ακόμα να αποταμιεύουν.

Οι άλλοι, που μεγαλώνουν τα παιδιά τους με μισθούς πείνας και δεν δύνανται να αποταμιεύουν, δεν θα παίρνουν απολύτως τίποτα.

Μα, ποιος το σκέφτηκε; Στόχος, όπως ανέφερε ο κ. Πιερρακάκης, είναι «κανένα παιδί να μην ξεκινήσει από το μηδέν». Και αναφέρθηκε σε ποσά εκκίνησης κοντά στις 50.000 ευρώ.

Αλήθεια τώρα; Και το παιδί εκείνου που δεν του περισσεύει ούτε ευρώ να βάλει στον λογαριασμό, από πού ακριβώς θα ξεκινήσει; Δεν θα ξεκινήσει από το μηδέν; Υπό το μηδέν για την ακρίβεια καθώς η οικογένειά του θα χρωστάει κιόλας... Αν το μέτρο θεσπιζόταν με αγαθή πρόθεση και σε βάση δικαίου, θα μπορούσε να αμβλύνει τις κοινωνικές ανισότητες και να στηρίξει το δημογραφικό έμπρακτα.

Αλλά είναι φανερό πως δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο.

Αφού η πολιτεία έχει να δώσει 1.200 ευρώ το χρόνο για κάθε παιδί, αναρωτιέμαι για ποιον λόγο δεν τα πιστώνει αυτομάτως σε έναν λογαριασμό στο όνομά του, με δυνατότητα ανάληψης μετά την ενηλικίωση.

Γιατί τα εξαρτά από την αποταμιευτική ικανότητα της οικογένειας; Γιατί δεν συνυπολογίζει εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια; Μήπως επειδή ο κλειστός αυτός λογαριασμός θα λειτουργεί για 18 χρόνια υποχρεωτικά ως επενδυτικό τραπεζικό προϊόν σε ομόλογα, μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια; Τέτοιου είδους επενδυτικά προϊόντα προσφέρονται άπειρα από τις τράπεζες, που κυνηγάνε (μέσω ενός ασφαλιστικού συμβούλου) τον πελάτη με τα μεσαία εισοδήματα για να πειστεί να «επενδύσει» τις οικονομίες του με το ανάλογο ρίσκο.

Το φτωχαδάκι που κοιτάει να βγάλει το μήνα με μισθό πείνας, εννοείται πως τους είναι άχρηστο! Οπότε, όταν ο Κυριάκος Πιερρακάκης έλεγε σήμερα σε πρωινάδικο πως ο κουμπαράς αποτελεί δομική μεταρρύθμιση που αλλάζει την κουλτούρα της αποταμίευσης στην Ελλάδα, εννοούσε ακριβώς αυτό: την ενίσχυση των επενδυτικών καταθέσεων με δέλεαρ τα «χρήματα του παιδιού»... Καλό απόγευμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους