Είδαμε το ρέκβιεμ του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ; Ήταν αυτή η τελευταία παράσταση ενός πρωθυπουργού σε αποδρομή; Άφησα να περάσουν 2 24ωρα από την παρουσία του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ για να κάτσει η σκόνη και να...
Είδαμε το ρέκβιεμ του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ; Ήταν αυτή η τελευταία παράσταση ενός πρωθυπουργού σε αποδρομή; Άφησα να περάσουν 2 24ωρα από την παρουσία του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ για να κάτσει η σκόνη και να φανεί αυτό που διαπίστωσα αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας του το Σάββατο το βράδι; Όσοι τον παρακολουθήσατε σίγουρα δεν είδατε έναν πρωθυπουργό να παρουσιάζει το όραμα για τη χώρα.
Είδατε έναν πρωθυπουργό που δεν μιλάει πια για το παρόν, αλλά για ένα μακρινό μέλλον, στο οποίο ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν θα είναι παρών.
Όλη η παρουσία του στο Βελλίδειο ήταν η ακτινογραφία μιας λευκής πετσέτας που έχει ήδη πεταχτεί στο ρινγκ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξέρει ότι δεν θα ξαναμιλήσει ως πρωθυπουργός στη ΔΕΘ.
Το μόνο που τον νοιάζει μέχρι να στηθούν οι επόμενες κάλπες είναι να εξασφαλίσει το "χρυσό διαβατήριο" για την επόμενη μέρα: μια διεθνή θέση που διακαώς επιθυμεί, είτε στις Βρυξέλλες είτε στο ΝΑΤΟ.
Και για να το πετύχει αυτό, χρειάζεται μια περίοδο εσωκομματικής προετοιμασίας, στην οποία θα πρέπει να βρεθεί ποιος θα πάρει το δαχτυλίδι.
Όσα εξαγγέλθηκαν δεν είναι τίποτα παραπάνω από ασπιρίνη σε καρκινοπαθή.
Ο «θρίαμβος» των 1.000 ευρώ ως κατώτατος μισθός το 2028, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια φαρσοκωμωδία γιατί πρώτον, μιλάμε για μικτά χρήματα – δηλαδή καθαρά 850€ με τα οποία μόλις και μετά βίας επιβιώνεις σε μια χώρα όπου η ακρίβεια έχει διαλύσει το σουπερμάρκετ και το ρεύμα και δεύτερον, ας μην ξεχνάμε ποιος το υπόσχεται αυτό: ο άνθρωπος που ο ίδιος έχει παραδεχτεί στο παρελθόν ότι δεν έχει ζήσει ποτέ στη ζωή του με 800 ευρώ.
Πώς περιμένει να καταλάβει τι σημαίνει να ζει κανείς σήμερα με τα ψίχουλα που αυτός βαφτίζει «ανάπτυξη»; Η κοροϊδία με την προκαταβολή φόρου: Η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, στραγγαλίζονται χρόνια από την παράλογη προκαταβολή φόρου.
Αντί για την άμεση κατάργηση ενός μέτρου-ληστεία, έταξε χωρίς καμία λογική μια σταδιακή μείωση από το 80% στο 50%, που θα ολοκληρωθεί σε βάθος ετών.
Αυτό δεν είναι βοήθεια στην αγορά, είναι εμπαιγμός.
Είναι η απόδειξη ότι δεν τον νοιάζει αν η μικρή επιχείρηση θα βάλει λουκέτο αύριο, αρκεί στα χαρτιά να φαίνεται μια "σταδιακή προσαρμογή". Τα ίδια και με τον «κουμπαρά» για τα παιδιά μας… Η εξαγγελία του και ο στόχος περί κουλτούρας αποταμίευσης εξυπηρετεί άμεσα τις τράπεζες! Μας ζητά να βάζουμε 1200€ το χρόνο στην άκρη για τα παιδιά μας (απορώ πόσοι μπορούν να το κάνουν αυτό) και να τα έχουμε κλειστά για 18χρόνια στην τράπεζα! Μιλάμε για ένα τεράστιο κεφάλαιο που θα εκμεταλλεύονται οι τράπεζες και το οποίο βασίζεται στα λεφτά μας (τόσο αυτά που θα βάζουμε εμείς, όσο και αυτά που θα βάζει το κράτος τα οποία προέρχονται από τους φόρους μας! Ακόμα και ο πιο τυχοδιώκτης τραπεζίτης δεν θα μπορούσε να προτείνει τέτοιο σχέδιο άμεσης στήριξης των τραπεζών! Και τι θα γίνει αν σε 15 χρόνια κάποια τράπεζα βαρέσει κανόνι; Αλλά τι τον νοιάζει τον Μητσοτάκη… αυτός τότε θα είναι αλλού! Για να μην το κουράζω παραπάνω… Όλα τα μέτρα που ανακοινώθηκαν αφορούν στο απώτερο μέλλον, λες και η κοινωνία δεν λυγίζει σήμερα.
Ο σχεδιασμός είναι σαφής: Πρέπει να εξαγοραστεί πολιτικός χρόνος.
Ο πρωθυπουργός έχει ήδη «κατεβάσει ρολά» και ετοιμάζεται να μας κουνήσει μαντίλι μετά τις πρώτες εκλογές! Διαχειρίζεται την εξουσία ως διεκπεραιωτής, περιμένοντας απλώς το τηλεφώνημα από το εξωτερικό.
Αυτό όμως δεν αφορά εμάς τους πολίτες! Ο Μητσοτάκης και ο κάθε Μητσοτάκης έχουν κάνει τα κουμάντα τους… εμείς πότε θα οργανωθούμε να κάνουμε τα δικά μας; Στέφανος Δαμιανίδης Στέφανος Δαμιανίδης Πολιτευτής Ελληνική Λύση Ά Θεσσαλονίκης
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους