Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ένα από τα πιο απογοητευτικά πράγματα για ένα ζευγάρι που προσπαθεί πραγματικά να αλλάξει είναι αυτή η στιγμή: Έχετε μιλήσει.

Έχετε καταλάβει πολλά.

Έχετε αναγνωρίσει τον κύκλο σας.

Για ένα διάστημα τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα.

Και ξαφνικά… ένας καινούργιος καβγάς.

Η ίδια ένταση.

Η ίδια απόσυρση.

Οι ίδιες λέξεις.

Και κάποιος λέει: «Να το. Πάλι τα ίδια.» Και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα εμφανίζεται η απογοήτευση: «Άρα δεν άλλαξε τίποτα.» Όμως όχι.

Δεν σημαίνει απαραίτητα αυτό.

Η ουσιαστική αλλαγή σε μια σχέση δεν σημαίνει ότι ένας βαθιά εγκατεστημένος κύκλος εξαφανίζεται ξαφνικά και για πάντα.

Οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν ευαισθησίες.

Παλιούς φόβους.

Σημεία στα οποία ενεργοποιούνται.

Η ζωή εξακολουθεί να φέρνει: κούραση, πίεση, πένθος, οικονομικά προβλήματα, γονεϊκές απαιτήσεις, ανασφάλεια, απογοήτευση.

Και κάποιες φορές, μέσα σε όλα αυτά, ο παλιός κύκλος θα ξαναχτυπήσει την πόρτα.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι: «Εμφανίστηκε ξανά;» Είναι: «Τι κάναμε αυτή τη φορά όταν εμφανίστηκε;» Γιατί μπορεί εξωτερικά να μοιάζει με τον ίδιο καβγά.

Αλλά αν κοιτάξετε προσεκτικά, ίσως αυτή τη φορά συνέβη κάτι διαφορετικό.

Ίσως παλιά χρειαζόσασταν τρεις ημέρες για να ξαναμιλήσετε.

Και τώρα χρειάστηκαν δύο ώρες.

Ίσως παλιά ο ένας εξαφανιζόταν εντελώς.

Και τώρα είπε: «Έχω κλείσει.

Χρειάζομαι λίγο χρόνο, αλλά θα επιστρέψω.» Ίσως παλιά η κριτική γινόταν επίθεση.

Και τώρα, στη μέση της έντασης, βγήκε ένα: «Σταμάτα.

Νομίζω ότι έχω φοβηθεί και σε πιέζω πάλι.» Ίσως παλιά δεν αναλάμβανε ποτέ κανείς το πρώτο βήμα.

Και τώρα κάποιος επέστρεψε μόνος του και είπε: «Δεν μου άρεσε πού φτάσαμε πριν.

Θέλω να το ξαναπιάσουμε διαφορετικά.» Αυτά δεν είναι μικρά πράγματα.

Αυτά είναι η αλλαγή.

Πολλά ζευγάρια ακυρώνουν την πρόοδό τους επειδή περιμένουν ένα αδύνατο κριτήριο: «Αν έχουμε θεραπευτεί, δεν θα ξαναμαλώσουμε έτσι ποτέ.» Και όταν συμβεί ξανά μια δύσκολη στιγμή, σκέφτονται: «Αποτύχαμε.» Όμως μια ασφαλέστερη σχέση δεν είναι σχέση χωρίς ενεργοποίηση.

Είναι σχέση όπου η ενεργοποίηση δεν οδηγεί τόσο εύκολα στην καταστροφή.

Η πρόοδος μπορεί να είναι: να το καταλαβαίνετε νωρίτερα.

Να ανεβαίνει λιγότερο η ένταση.

Να μη λέγονται οι πιο καταστροφικές λέξεις.

Να υπάρχει παύση πριν από την έκρηξη.

Να υπάρχει σαφέστερη επιστροφή.

Να μπορεί κάποιος να αναγνωρίσει: «Αυτό δεν είναι μόνο το σημερινό θέμα.

Μπήκαμε πάλι στον κύκλο μας.» Αυτή η μία φράση μπορεί να αλλάξει ολόκληρη τη στιγμή.

Γιατί μόλις ο κύκλος αποκτήσει όνομα, ο σύντροφος παύει για λίγο να είναι ο εχθρός.

Δεν είναι: «Πάλι εσύ.» Γίνεται: «Πάλι αυτό ανάμεσά μας.» Και αυτή η μετατόπιση είναι τεράστια.

Ο ένας μπορεί να πει: «Νιώθω ότι σε πιέζω περισσότερο επειδή φοβάμαι ότι απομακρύνεσαι.» Και ο άλλος: «Και εγώ νιώθω ότι κλείνω επειδή φοβάμαι πως ό,τι πω θα σε απογοητεύσει περισσότερο.» Ξαφνικά δεν υπάρχουν ένας «υπερβολικός» και ένας «ψυχρός». Υπάρχουν δύο άνθρωποι που βλέπουν σε πραγματικό χρόνο τι τους συμβαίνει.

Και αυτό είναι ένα εντελώς διαφορετικό σημείο από εκεί όπου βρίσκονταν παλιότερα.

Η πρόοδος δεν είναι πάντα θεαματική.

Συχνά είναι δύσκολο να τη δεις αν ψάχνεις μόνο για τέλεια αποτελέσματα.

Μπορεί να είναι: δέκα λεπτά λιγότερης έντασης, μία λιγότερη προσβολή, ένα όριο που ειπώθηκε καθαρά, μία επιστροφή που έγινε την ίδια ημέρα, μία στιγμή όπου κάποιος σταμάτησε και είπε: «Δεν θέλω να συνεχίσουμε έτσι.» Αυτό είναι ο νέος δρόμος που αρχίζει να σχηματίζεται.

Σκεφτείτε το διαφορετικά.

Αν για δέκα χρόνια ο κύκλος σας λειτουργούσε αυτόματα, δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένετε ότι επειδή τώρα τον καταλάβατε, το νευρικό σας σύστημα θα ξεχάσει αμέσως τον παλιό τρόπο.

Στην ένταση ο άνθρωπος επιστρέφει εύκολα σε ό,τι γνωρίζει.

Στην κριτική.

Στην άμυνα.

Στην απόσυρση.

Στην καταδίωξη.

Στη σιωπή.

Η νέα αντίδραση χρειάζεται να επαναληφθεί αρκετές φορές ώστε να γίνει περισσότερο διαθέσιμη.

Και εδώ υπάρχει κάτι πολύ σημαντικό: η επιστροφή στον παλιό κύκλο δεν ακυρώνει τη νέα μάθηση.

Μπορούν να συνυπάρχουν.

Μπορεί να μπήκες πάλι στον παλιό τρόπο και ταυτόχρονα να βγήκες από αυτόν γρηγορότερα.

Μπορεί να θύμωσες και να κατάφερες λίγο αργότερα να μιλήσεις για τον φόβο από κάτω.

Μπορεί να αποσύρθηκες αλλά αυτή τη φορά δεν εξαφανίστηκες για δύο ημέρες.

Η θεραπεία δεν είναι ευθεία γραμμή.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να χρησιμοποιούμε κάθε υποτροπή σαν απόδειξη ότι: «Δεν αλλάζεις ποτέ.» Γιατί τότε η μικρή οπισθοδρόμηση μετατρέπεται σε νέα απόγνωση.

Ο άνθρωπος που προσπαθεί ακούει: «Ό,τι κι αν κάνω, δεν έχει σημασία.» Και κινδυνεύει να σταματήσει να προσπαθεί.

Πιο χρήσιμο είναι να ρωτήσουμε: «Τι ήταν ίδιο αυτή τη φορά;» και: «Τι ήταν έστω 5% διαφορετικό;» Μπήκαμε στον ίδιο κύκλο; Ναι.

Αλλά το αναγνωρίσαμε; Επιστρέψαμε; Υπήρξε περισσότερη ευθύνη; Περισσότερη ευαλωτότητα; Λιγότερη καταστροφή; Αυτά είναι τα δεδομένα που χρειάζεται να κοιτάμε.

Και φυσικά δεν πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη λογική για να δικαιολογούμε ατελείωτα το ίδιο τραύμα.

Δεν αρκεί να λέμε: «Η αλλαγή θέλει χρόνο» ενώ τίποτα δεν μετακινείται.

Αν επαναλαμβάνεται επί μήνες ή χρόνια η ίδια συμπεριφορά χωρίς πραγματική ανάληψη ευθύνης, χωρίς προσπάθεια και χωρίς καμία αλλαγή στην επίδρασή της, τότε χρειάζεται να το δούμε καθαρά.

Η θεραπευτική υπομονή δεν είναι ανοχή στη στασιμότητα.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο: «Ο κύκλος εμφανίστηκε ξανά, αλλά δουλεύουμε διαφορετικά μέσα του.» και στο: «Συνεχίζεται ακριβώς το ίδιο και απλώς ζητάμε από τον πληγωμένο άνθρωπο να περιμένει.» Το πρώτο είναι διαδικασία αλλαγής.

Το δεύτερο μπορεί να είναι χρόνια παράταση του προβλήματος.

Η πραγματική πρόοδος χρειάζεται να αρχίζει να φαίνεται.

Όχι απαραίτητα τέλεια.

Αλλά μετρήσιμα μέσα στην εμπειρία.

Να νιώθει ο σύντροφος: «Αυτή τη φορά δεν με άφησε τόσο μόνο/η.» «Αυτή τη φορά επέστρεψε.» «Αυτή τη φορά με άκουσε πριν αμυνθεί.» «Αυτή τη φορά έπιασα κι εγώ τον εαυτό μου πριν επιτεθώ.» «Αυτή τη φορά χαθήκαμε, αλλά δεν χαθήκαμε για τόσο πολύ.» Αυτό είναι χτίσιμο ασφάλειας.

Και κάθε φορά που το ζευγάρι βγαίνει νωρίτερα από τον κύκλο, δημιουργεί μία νέα μνήμη.

Μια εμπειρία που λέει: «Μπορούμε να ενεργοποιηθούμε και να μη διαλυθούμε.» «Μπορούμε να αστοχήσουμε και να επανορθώσουμε.» «Δεν χρειάζεται κάθε δύσκολη στιγμή να γίνει απόδειξη ότι η σχέση μας αποτυγχάνει.» Αυτές οι εμπειρίες συσσωρεύονται.

Και σταδιακά το ζευγάρι αποκτά κάτι πολύ σημαντικό: εμπιστοσύνη στη δυνατότητά του να επιστρέφει.

Στη θεραπεία ζεύγους δεν μας ενδιαφέρει λοιπόν μόνο αν εμφανίστηκε ξανά ο αρνητικός κύκλος.

Παρατηρούμε: πόσο γρήγορα έγινε αντιληπτός, πόσο βαθιά μπήκατε μέσα του, πόσο καταστροφικές έγιναν οι αντιδράσεις, ποιος έκανε την πρώτη νέα κίνηση, αν υπήρξε επανόρθωση, και αν η επιστροφή έγινε ασφαλέστερη.

Αυτοί είναι πολύ πιο ουσιαστικοί δείκτες αλλαγής.

Στη μέθοδο ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ δεν στοχεύουμε σε ένα ζευγάρι που δεν θα ενεργοποιηθεί ποτέ ξανά.

Στοχεύουμε σε ένα ζευγάρι που μπορεί να πει: «Να το. Ο κύκλος μας επέστρεψε.» και αντί να τον αφήσει να αποφασίσει για τη σχέση… να μπορεί να κάνει κάτι διαφορετικό.

Να επιβραδύνει.

Να αποκαλύψει τι υπάρχει από κάτω.

Να ζητήσει καθαρά.

Να ακούσει.

Να πάρει παύση χωρίς εγκατάλειψη.

Να επιστρέψει.

Να επανορθώσει.

Γιατί η θεραπεία δεν αποδεικνύεται από το αν δεν θα ξαναχαθείτε ποτέ.

Αποδεικνύεται από το αν έχετε πια δρόμο επιστροφής όταν χάνεστε.

Και κάποια στιγμή θα κοιτάξετε πίσω και θα συνειδητοποιήσετε: Ναι, υπήρξαν ακόμη δύσκολες στιγμές.

Αλλά δεν κρατούσαν πια τρεις ημέρες.

Δεν απειλούσαν κάθε φορά τη σχέση.

Δεν χρειαζόταν να πληγωθείτε τόσο πολύ για να ακουστείτε.

Ο κύκλος εμφανιζόταν… αλλά δεν είχε πια την ίδια εξουσία.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις πιο ακριβείς περιγραφές της θεραπευτικής αλλαγής: Δεν σταματήσαμε να είμαστε άνθρωποι.

Σταματήσαμε να χανόμαστε τόσο πολύ κάθε φορά που φοβόμασταν.

Αν είστε ζευγάρι που προσπαθεί να αλλάξει αλλά απογοητεύεται κάθε φορά που εμφανίζεται ξανά ένας παλιός καβγάς ή γνώριμο μοτίβο… στείλτε μου τη λέξη: ΠΡΟΟΔΟΣ και θα σας ενημερώσω προσωπικά για τη Συνεδρία Στρατηγικής Επιθυμητής Αλλαγής. Αντώνης Γκλιόγκος Σύμβουλος Συντροφικών Σχέσεων και Ζευγαριών | Αφηγηματικός Ψυχοθεραπευτής Θεραπευτής Ζεύγους και Οικογένειας | Δημιουργός της Μεθόδου ΑΓΑΠΗ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

☆☆☆☆☆☆☆ ANTONIOS GKLIOGKOS (Αντώνης Γκλιόγκος) EFT Couples Therapist & Relationship Specialist | Psychotherapist Founder of the Signature Method «Αγάπη στην Πράξη» Academic Background: B.A. Philosophy, University of Patras | Psychology, School Psychology & Special Education, University of the Aegean Psychotherapist trained and certified in: - Narrative Therapy and Community Work - Person-Centered Family & Couple Therapy - Creative & Expressive Therapies (Play, Music & Art) - Group Analytic Approaches

───────────────────────────── Holds an Advanced Professional Diploma in Mental Health Counseling (Pearson-accredited, UK)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους