Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Νοσοκομείο ΠΑΦΟΣ FC. Θα μπορούσε να είναι τίτλος σε μαύρη κωμωδία, αν δεν αφορούσε την πραγματικότητα που βιώνει η Πάφος FC μόλις στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Οι «γαλάζιοι» μετρούν ήδη αρκετούς τραυματισμούς και, όσο κι αν θέλουμε να αποδώσουμε τα πάντα στην κακή τύχη, κάποια στιγμή τα ερωτήματα είναι αναπόφευκτα. Ο Jay Gorter, ο Kyriakides Mammadov, ο Brito, ο Correia, ο Jaja, ο Biel και φυσικά η περίπτωση του JaJa, είναι μια λίστα που μεγαλώνει επικίνδυνα για μια ομάδα που βρίσκεται ακόμη στην αρχή της σεζόν.

Ναι, υπάρχει και η παράμετρος της ατυχίας.

Υπάρχουν τραυματισμοί που απλώς συμβαίνουν στο ποδόσφαιρο και δεν μπορείς να τους προβλέψεις. Ο Jaja, για παράδειγμα, είναι χαρακτηριστική περίπτωση όπου η τύχη πραγματικά γύρισε την πλάτη στην Πάφο.

Όμως όταν οι απουσίες αρχίζουν να γίνονται επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, τότε η συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται στο «έτυχε». Είναι μόνο θέμα τύχης; Ο προπονητής της Πάφος FC επικαλέστηκε την κούραση ως έναν από τους παράγοντες που έχουν επηρεάσει την ομάδα.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της υπόθεσης. Η Πάφος έχει πλέον αυξημένες αγωνιστικές απαιτήσεις, περισσότερα παιχνίδια, μεγαλύτερη ένταση και σαφώς υψηλότερες προσδοκίες. Η Ευρώπη δεν είναι απλώς μια σειρά από μεγάλα βράδια.

Είναι επιπλέον ταξίδια, διαφορετικοί ρυθμοί, προπονήσεις, αποκατάσταση και ελάχιστος χρόνος για να πάρει ανάσες ένας ποδοσφαιριστής.

Και όταν αυτό το πρόγραμμα συνδυάζεται με την πίεση του πρωταθλητισμού, το σώμα κάποια στιγμή στέλνει τον λογαριασμό.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να ψάξουμε… παπά για αγιασμό και εξορκιστή για παν ενδεχόμενο! Σημαίνει ότι ίσως αξίζει να εξεταστεί πολύ πιο σοβαρά το γιατί.

Υπάρχει κάτι που πρέπει να αλλάξει; Δεν λέμε ότι υπάρχει πρόβλημα στον σχεδιασμό, στο προπονητικό πρόγραμμα ή στο ιατρικό επιτελείο.

Αυτό θα ήταν αυθαίρετο και άδικο χωρίς τα απαραίτητα στοιχεία.

Όμως η διοίκηση και το τεχνικό επιτελείο οφείλουν να κάνουν την εσωτερική τους αξιολόγηση.

Πόσα λεπτά έχουν καταγράψει οι ποδοσφαιριστές; Πόσο επιβαρυμένοι είναι συγκεκριμένοι παίκτες; Υπάρχουν μυϊκοί τραυματισμοί που επαναλαμβάνονται; Είναι επαρκής ο χρόνος αποκατάστασης; Πώς διαχειρίζεται η ομάδα το φορτίο από τα συνεχόμενα παιχνίδια; Υπάρχει σωστό rotation ή κάποιοι ποδοσφαιριστές τραβούν περισσότερο κουπί απ' όσο πρέπει; Αυτά είναι ερωτήματα που αξίζει να απαντηθούν τώρα, όχι όταν η λίστα των τραυματιών έχει γίνει… ενδεκάδα.

Σεπτέμβρης είναι ακόμη! Και ίσως αυτό είναι το πιο ανησυχητικό.

Δεν μιλάμε για Φεβρουάριο ή Μάρτιο, όταν τα πόδια είναι βαριά και μια ομάδα έχει ήδη διανύσει δεκάδες παιχνίδια.

Μιλάμε για Σεπτέμβριο.

Η σεζόν τώρα ουσιαστικά αρχίζει να παίρνει μπρος. Η Πάφος θέλει να διεκδικήσει τίτλους, να πρωταγωνιστήσει στην Κύπρο και παράλληλα να ανταποκριθεί στις ευρωπαϊκές της υποχρεώσεις.

Για να το κάνει αυτό χρειάζεται βάθος, αλλά κυρίως χρειάζεται διαθέσιμους ποδοσφαιριστές.

Γιατί το καλύτερο ρόστερ στον κόσμο δεν βοηθά ιδιαίτερα όταν οι μισοί βλέπουν τα παιχνίδια από την εξέδρα ή το ιατρικό δελτίο.

Αγιασμός λοιπόν; Γιατί όχι; Ένας αγιασμός δεν έβλαψε ποτέ κανέναν! Αλλά μετά τον αγιασμό, καλό θα ήταν να ακολουθήσει και κάτι πολύ πιο… ποδοσφαιρικό: ανάλυση δεδομένων, αξιολόγηση του αγωνιστικού φορτίου, πρόληψη και σωστή διαχείριση του ρόστερ.

Γιατί αν πρόκειται απλώς για μια σειρά από απίστευτες συμπτώσεις, σύντομα η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί.

Αν όμως υπάρχει επαναλαμβανόμενο μοτίβο, τότε η Πάφος πρέπει να το εντοπίσει πριν το πληρώσει ακριβά. Γιατί Σεπτέμβρης είναι ακόμη… και η σεζόν είναι μεγάλη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους