Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα, 8 Σεπτεμβρίου 2019, παντρεύτηκα το αγόρι μου. ❤️ 7 χρόνια σήμερα από εκείνη τη μέρα και 16 ολόκληρα χρόνια μαζί.

Κοιτάω αυτές τις φωτογραφίες και πραγματικά δεν ξέρω αν πρέπει να χαμογελάσω ή να συγκινηθώ… Τότε ζούσαμε στη Νορβηγία.

Ταξιδέψαμε στην Ελλάδα με τα δυο μας ζουζούνια, τα μωράκια μας τότε, για να ζήσουμε μία από τις πιο όμορφες ημέρες της ζωής μας.

Να παντρευτούμε, να βαφτίσουμε την Ελεονώρα μας, να έχουμε δίπλα μας την οικογένειά μας, τους φίλους μας, τους ανθρώπους μας.

Και τελικά εκείνη η ημέρα έμελλε να αποκτήσει με τα χρόνια ακόμη μεγαλύτερη αξία… Γιατί ήταν το τελευταίο οικογενειακό τραπέζι, το τελευταίο μεγάλο γλέντι που ήμασταν ΟΛΟΙ μαζί, χωρίς να λείπει κανείς. 💔 Τότε φυσικά δεν το ξέραμε.

Χορεύαμε, γελούσαμε, αγκαλιαζόμασταν, βγάζαμε φωτογραφίες και θεωρούσαμε αυτονόητο ότι θα υπάρξουν κι άλλες τέτοιες στιγμές.

Όμως η ζωή έχει έναν περίεργο τρόπο να σου μαθαίνει αργότερα πόσο πολύτιμη ήταν μία στιγμή την ώρα που τη ζούσες.

Και γι' αυτό σήμερα αυτές οι φωτογραφίες δεν είναι για μένα απλά φωτογραφίες από τον γάμο μας.

Είναι ένα μικρό κομμάτι μιας εποχής που δεν θα ξαναγυρίσει ακριβώς όπως ήταν.

Ένα τραπέζι γεμάτο, μία οικογένεια ολόκληρη, φωνές, γέλια, μουσικές, αγκαλιές και άνθρωποι που τότε ήταν εκεί και σήμερα μας λείπουν… ❤️ Και μέσα σε όλα αυτά, εμείς. 16 χρόνια μαζί.

Αν κάτσω να σκεφτώ τι έχουμε περάσει αυτά τα 16 χρόνια, πραγματικά είναι σαν να έχουμε ζήσει πολλές διαφορετικές ζωές μέσα σε μία.

Γνωριστήκαμε νέα παιδιά, μεγαλώσαμε μαζί, ερωτευτήκαμε, φύγαμε στο εξωτερικό, ξεκινήσαμε από την αρχή σε μία ξένη χώρα, δουλέψαμε, κουραστήκαμε, δυσκολευτήκαμε, χτίσαμε τη ζωή μας από το μηδέν.

Γίναμε γονείς.

Κρατήσαμε για πρώτη φορά τα παιδιά μας στην αγκαλιά μας και από δύο άνθρωποι γίναμε οικογένεια.

Περάσαμε όμορφες εποχές και δύσκολες, γελάσαμε μέχρι δακρύων και κλάψαμε πραγματικά, μαλώσαμε, τα ξαναβρήκαμε, στηρίξαμε ο ένας τον άλλον, περάσαμε απώλειες, αλλαγές, ανατροπές, φόβους, καινούργια ξεκινήματα.

Και σήμερα, 16 χρόνια μετά την αρχή της ιστορίας μας και 7 χρόνια μετά το «ναι», βρισκόμαστε μπροστά σε ακόμα μία μεγάλη αλλαγή.

Για δεύτερη φορά μετά από τόσα χρόνια, μας χωρίζουν χιλιόμετρα.

Εγώ στην Ελλάδα με τα παιδιά μας κι εσύ ακόμα στη Νορβηγία, μέχρι να κλείσει κι αυτό το κεφάλαιο και να έρθεις επιτέλους κοντά μας σε λίγες μέρες...❤️ Δεν είναι εύκολο.

Μου λείπεις στην καθημερινότητα, μου λείπει το «μαζί» μας, μου λείπουν ακόμα και αυτά τα μικρά, χαζά, καθημερινά πράγματα που όταν τα έχεις κάθε μέρα δεν τους δίνεις σημασία.

Αλλά ξέρεις κάτι; Μετά από 16 χρόνια ξέρω πια πολύ καλά ότι οι αποστάσεις είναι προσωρινές.

Αυτό που έχουμε χτίσει δεν είναι.

Περάσαμε πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες από μερικά χιλιόμετρα.

Και σε λίγο θα είμαστε πάλι οι τέσσερίς μας, στο νέο μας σπίτι, στην Ελλάδα, σε μία καινούργια ζωή που αυτή τη φορά επιλέξαμε εμείς να ξεκινήσουμε.

Και ποιος να μας το έλεγε εκείνη την ημέρα, στις 8 Σεπτεμβρίου του 2019, ότι επτά χρόνια αργότερα θα κοιτάζαμε αυτές τις φωτογραφίες έχοντας αλλάξει τόσο πολύ… Τα μωράκια μας μεγάλωσαν, εμείς μεγαλώσαμε, η ζωή μας άλλαξε, άνθρωποι έφυγαν, άλλοι ήρθαν, κεφάλαια έκλεισαν και καινούργια άνοιξαν.

Αλλά ένα πράγμα έμεινε.

Εμείς. ❤️ Χρόνια μας πολλά, αγαπη μου. 7 χρόνια παντρεμένοι, 16 χρόνια μαζί.

Και αν με ρωτούσες τι κρατάω περισσότερο από όλα αυτά τα χρόνια, θα έλεγα πως δεν είναι οι εύκολες στιγμές.

Είναι ότι μέσα σε όλα όσα μας έφερε η ζωή, μείναμε οικογένεια.

Να έρθεις γρήγορα κοντά μας, γιατί έχουμε ακόμα πάρα πολλά να ζήσουμε μαζί. ❤️ 8.9.2019 για πάντα μία από τις πιο όμορφες και πολύτιμες ημέρες της ζωής μας. 💍

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους