Η εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου μπορεί να αποτελεί μέρος μιας μεγάλης διοργάνωσης που γίνεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της πόλης μας και θα ήταν πραγματικά όμορφο να...
Η εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου μπορεί να αποτελεί μέρος μιας μεγάλης διοργάνωσης που γίνεται στη Θεσσαλονίκη.
Είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της πόλης μας και θα ήταν πραγματικά όμορφο να υπάρχει στο background μιας συναυλίας, να φωτίζεται και να αναδεικνύεται.
Άλλο όμως να αποτελεί το φόντο και το σημείο αναφοράς μιας μεγάλης εικόνας της Θεσσαλονίκης και άλλο να δίνει την εντύπωση ότι «εγκλωβίζεται» μέσα στην κατασκευή της σκηνής, δίπλα ή πίσω από τον καλλιτέχνη, σαν να αποτελεί μέρος του σκηνικού μιας συγκεκριμένης συναυλίας.
Τα μνημεία μιας πόλης δεν είναι σκηνικά και δεν ανήκουν σε κανέναν καλλιτέχνη, παραγωγή ή διοργάνωση.
Ανήκουν στην ιστορία και στους ανθρώπους της πόλης.
Και γι’ αυτό θεωρώ ότι πρέπει πάντα να διατηρούν τη δική τους αυτονομία, παρουσία και συμβολική βαρύτητα.
Από την άλλη, ας μην προδικάσουμε το τελικό αποτέλεσμα μόνο από τις εικόνες της προετοιμασίας.
Η παραγωγή έχει δηλώσει ότι έχει σχεδιάσει ειδικό φωτισμό και οπτικά μέσα ώστε το άγαλμα να αναδειχθεί κατά τη διάρκεια της συναυλίας.
Ας περιμένουμε, λοιπόν, να δούμε την τελική εικόνα.
Γιατί μπορεί τελικά να δούμε τον Μέγα Αλέξανδρο όχι «μέσα» σε μια συναυλία, αλλά τη συναυλία να πραγματοποιείται με φόντο και με σεβασμό σε ένα από τα σημαντικότερα σύμβολα της Θεσσαλονίκης. Και αυτή η διαφορά, για μένα, είναι ουσιαστική.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους