Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα τελευταία 1-2 χρόνια βλέπω συνεχώς αγγελίες με εξοπλισμούς από γυμναστήρια που κλείνουν.

Ολόκληρες αίθουσες, μηχανήματα, βάρη, εξοπλισμός χρόνων να πωλείται μαζικά.

Και επειδή βρίσκομαι κι εγώ μέσα σε αυτόν τον χώρο, κάθε φορά που βλέπω μία τέτοια αγγελία δεν μπορώ να τη δω απλώς σαν μια «ευκαιρία αγοράς εξοπλισμού». Πίσω από αυτήν υπάρχει συνήθως **ένα ακόμη γυμναστήριο που έκλεισε.** Ένας άνθρωπος που κάποτε επένδυσε χρήματα, χρόνο, προσωπική εργασία και πιθανότατα ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής του για να δημιουργήσει κάτι δικό του.

Και όσο περνάει ο καιρός, έχω την αίσθηση ότι τα μικρά, ανεξάρτητα και συνοικιακά γυμναστήρια αρχίζουν να λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς το γιατί.

Απέναντί τους πλέον υπάρχουν μεγάλες αλυσίδες, με τεράστιες εγκαταστάσεις, μεγάλη αγοραστική δύναμη, ισχυρό marketing και τη δυνατότητα να προσφέρουν συνδρομές σε τιμές με τις οποίες μια μικρότερη επιχείρηση πολλές φορές **δεν μπορεί και δεν πρέπει να προσπαθήσει να ανταγωνιστεί.** Και για να είμαι ξεκάθαρος: Δεν θεωρώ ότι οι αλυσίδες κάνουν κάτι κακό επειδή αναπτύσσονται.

Είναι επιχειρήσεις και κάνουν αυτό που θεωρούν σωστό για την ανάπτυξή τους.

Ο προβληματισμός μου βρίσκεται αλλού. **Τι θα συμβεί αν κάποια στιγμή μείνουν μόνο αυτές;** Γιατί όταν κλείνει ένα γυμναστήριο της γειτονιάς, δεν χάνεται απλώς ένας ακόμη χώρος με όργανα γυμναστικής.

Χάνεται πολλές φορές ο άνθρωπος που σε ξέρει με το μικρό σου όνομα.

Ο γυμναστής που θυμάται πότε ξεκίνησες, τι σε δυσκολεύει και πόσο έχεις προχωρήσει.

Ο ιδιοκτήτης που είναι ο ίδιος εκεί καθημερινά, ακούει τα παράπονα, γνωρίζει τους ανθρώπους του και ξέρει ότι αν κάτι δεν λειτουργεί σωστά, δεν υπάρχει κάποιο απρόσωπο «κεντρικό» στο οποίο θα μεταφέρει την ευθύνη.

Χάνεται η προσωπική επαφή.

Χάνεται ένα κομμάτι της τοπικής οικονομίας.

Χάνονται μικρές επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας.

Και σιγά σιγά χάνεται κάτι ακόμη σημαντικότερο: **η πραγματική επιλογή του καταναλωτή.** Γιατί σήμερα μπορεί να μοιάζει εξαιρετικό να μπορεί κάποιος να γυμναστεί με μια πολύ χαμηλή συνδρομή.

Και φυσικά για πολλές οικογένειες το οικονομικό είναι σημαντικό — ίσως περισσότερο από ποτέ.

Αλλά υπάρχει και η επόμενη ημέρα.

Τι γίνεται όταν για να επιτευχθούν αυτές οι τιμές, η υπόλοιπη αγορά σταδιακά εξαφανίζεται; Τι γίνεται όταν ένας μικρός επαγγελματίας πρέπει είτε να δουλεύει χωρίς πραγματικό περιθώριο βιωσιμότητας είτε να κλείσει; Και κυρίως: **Τι γίνεται όταν κάποια στιγμή δεν υπάρχει πλέον κανείς μικρός για να ανταγωνιστεί τον μεγάλο;** Ο υγιής ανταγωνισμός δεν σημαίνει να εξαφανιστεί ο ένας από τους δύο.

Σημαίνει να μπορούν να υπάρχουν **και οι δύο.** Οι μεγάλες αλυσίδες έχουν τη θέση τους στην αγορά.

Όπως όμως πρέπει να έχουν τη θέση τους και τα μικρότερα γυμναστήρια, οι οικογενειακές επιχειρήσεις, οι εξειδικευμένοι χώροι και οι άνθρωποι που επέλεξαν να κάνουν το επάγγελμά τους προσωπική υπόθεση.

Δεν γράφω όλα αυτά επειδή πιστεύω ότι πρέπει κάποιος να επιλέξει ένα μικρό γυμναστήριο από… υποχρέωση.

Ούτε επειδή έχω κι εγώ μια τέτοια επιχείρηση. **Ο καθένας πρέπει να επιλέγει αυτό που πραγματικά θεωρεί καλύτερο για τον ίδιο.** Απλώς, μετά από τόσα χρόνια μέσα στον αθλητισμό και πλέον βλέποντας την αγορά και από την πλευρά της επιχείρησης, αρχίζω να αναρωτιέμαι πώς θα είναι αυτός ο χώρος σε 5 ή 10 χρόνια αν συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό.

Γιατί ένα συνοικιακό γυμναστήριο δεν είναι πάντα απλώς μια επιχείρηση που πουλάει συνδρομές.

Είναι ο χώρος που κάποιοι άνθρωποι συναντιούνται καθημερινά.

Είναι φιλίες.

Είναι παρέες.

Είναι ο άνθρωπος που θα καταλάβει ότι έχεις να εμφανιστείς δύο εβδομάδες και θα σε ρωτήσει τι έγινε.

Είναι, τελικά, **μια μικρή κοινότητα μέσα σε μια μεγαλύτερη κοινότητα.** Και ίσως αξίζει, πριν χαθούν όλα αυτά, να αναρωτηθούμε κάτι πολύ απλό: **Θέλουμε πραγματικά μια αγορά στην οποία στο τέλος θα έχουν επιβιώσει μόνο οι μεγαλύτεροι;** Γιατί όταν κλείνει το γυμναστήριο της γειτονιάς, σήμερα μπορεί απλώς να βλέπουμε μια αγγελία με μεταχειρισμένα μηχανήματα.

Αύριο όμως μπορεί να συνειδητοποιήσουμε ότι μαζί με αυτά… **πουλήθηκε και ένα ακόμη μικρό κομμάτι της γειτονιάς μας.** Προπονητής Χρήστος Ευθυμίου

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους