Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η πολιτική ιδεολογία δεν αποτελεί εμβόλιο ενάντια στην κακοποίηση, ούτε μπορεί να χρησιμοποιείται ως ελαφρυντικό ή άσυλο για παραβιαστικές συμπεριφορές.

Είναι απόλυτα εφικτό για ένα άτομο να κατανοεί και να αναπαράγει άρτια τη θεωρία γύρω από τα δικαιώματα και τη συναίνεση σε ένα αφηρημένο, πολιτικό επίπεδο, αλλά στην προσωπική του ζωή να λειτουργεί με βάση βαθιά εγγεγραμμένα πατριαρχικά ανακλαστικά, ναρκισσισμό και την ανάγκη για επιβολή εξουσίας.

Η σεξουαλική κακοποίηση, η χειραγώγηση και ο βιασμός δεν πηγάζουν από την πολιτική τοποθέτηση, αλλά από την ανάγκη για κυριαρχία, τον έλεγχο, την έλλειψη ενσυναίσθησης και την αντικειμενοποίηση του άλλου.

Αυτά τα ψυχοπαθολογικά στοιχεία μπορούν να αναπτυχθούν σε οποιοδήποτε άτομο, ανεξάρτητα από τον ιδεολογικό χώρο στον οποίο ανήκει.

Συχνά, η υιοθέτηση μιας προοδευτικής ρητορικής χρησιμοποιείται εργαλειακά ως η τέλεια κάλυψη.

Ένας άνδρας που διαδηλώνει υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών μπορεί, υποσυνείδητα ή συνειδητά, να νιώθει ότι έχει εξασφαλίσει ένα «πιστοποιητικό του καλού ανθρώπου» (moral licensing), χρησιμοποιώντας το ως ασπίδα απέναντι στην αυτοκριτική για τη δική του συμπεριφορά.

Οι θύτες εκμεταλλεύονται τη φήμη τους ως «σύμμαχοι» για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των θυμάτων, να μειώσουν τις αντιστάσεις τους και, στη συνέχεια, να καταστήσουν πιο δύσκολη την καταγγελία τους, καθώς η κοινότητα δυσκολεύεται να πιστέψει ότι ένας «προοδευτικός» άνθρωπος θα προέβαινε σε τέτοιες πράξεις.

Το φαινόμενο αυτό εντείνεται μέσα σε κλειστές πολιτικές ή κοινωνικές ομάδες, όπου δημιουργούνται άτυπες ιεραρχίες και χαρισματικοί ηγέτες ή αναγνωρισμένοι ακτιβιστές αρχίζουν να νιώθουν ανέγγιχτοι, θεωρώντας ότι το έργο τους είναι πολύ σημαντικό για να κηλιδωθεί.

Δεν υπάρχει, λοιπόν, κανένα άλλοθι και καμία ασυλία για κανέναν, ανεξάρτητα από την πολιτική του ταυτότητα.

Όταν ένας άνθρωπος χρησιμοποιεί έναν προοδευτικό χώρο για να καλυφθεί, διαπράττει μια διπλή παραβίαση: κακοποιεί το θύμα του και ταυτόχρονα εργαλειοποιεί τους κοινωνικούς αγώνες για να προστατεύσει τον εαυτό του.

Αντίστοιχα, καμία συλλογικότητα δεν δικαιούται να κάνει «τα στραβά μάτια» επειδή ο θύτης θεωρείται «χρήσιμος» ή «δικός μας». Η ανοχή στο όνομα της προστασίας ενός χώρου συνιστά συνεννοχή.

Η υποστήριξη προοδευτικών ιδεών στα λόγια δεν συνεπάγεται αυτόματα και τον σεβασμό των δικαιωμάτων στην πράξη· οι άνθρωποι και οι ιδεολογίες κρίνονται αποκλειστικά από τις έμπρακτες συμπεριφορές τους, την ενσυναίσθηση και τον σεβασμό στα όρια του άλλου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους