Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ. Υπάρχει ένας τρόπος οργάνωσης του χρόνου εργασίας που προσωπικά δεν μου αρέσει και δεν αποδέχομαι.

Ξεκινάς μια 8ωρη εργάσιμη ημέρα και σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της βάρδιας σου παίρνεις το μοναδικό διάλειμμα που δικαιούσαι.

Και μετά; Έχεις μπροστά σου περισσότερες από 7 ώρες συνεχόμενης εργασίας χωρίς διάλειμμα.

Δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένη εταιρεία.

Δεν αναφέρομαι σε συγκεκριμένο εργοδότη.

Μιλάω για τρόπο διοίκησης και αντιμετώπισης των ανθρώπων. Στην Κύπρο, ο περί Οργάνωσης του Χρόνου Εργασίας Νόμος — Ν. 63(I)/2002, άρθρο 5 — προβλέπει ότι όταν ο ημερήσιος χρόνος εργασίας υπερβαίνει τις 6 ώρες, ο εργαζόμενος δικαιούται διάλειμμα τουλάχιστον 15 συνεχόμενων λεπτών. Ο Νόμος αναφέρει επίσης ρητά ότι το διάλειμμα αυτό δεν πρέπει να χορηγείται αμέσως μετά την έναρξη ή αμέσως πριν από τη λήξη της ημερήσιας εργασίας.

Ναι, ο Νόμος επιτρέπει, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, παρεκκλίσεις για ορισμένες δραστηριότητες — μεταξύ αυτών δραστηριότητες φύλαξης και επιτήρησης που απαιτούν συνεχή παρουσία, καθώς και για εργαζομένους σε αερολιμένες.

Όμως η παρέκκλιση δεν σημαίνει απουσία κανόνων. Ο Νόμος θέτει προϋποθέσεις, μεταξύ άλλων ισοδύναμες περιόδους αντισταθμιστικής ανάπαυσης ή, όταν αυτό αντικειμενικά δεν είναι δυνατό, κατάλληλη προστασία των εργαζομένων.

Και εδώ, για μένα, ξεκινά το πραγματικό ερώτημα: Το γεγονός ότι ο Νόμος επιτρέπει μια συγκεκριμένη παρέκκλιση σημαίνει ότι ένας καλός προϊστάμενος πρέπει απαραίτητα να την εξαντλεί στα όριά της; Για μένα — όχι.

Γιατί υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο: «Μπορώ να το κάνω.» και στο: «Είναι αυτός ο καλύτερος τρόπος να διοικώ τους ανθρώπους μου;» Το να ψάχνεις πώς θα κινηθείς τυπικά μέσα στα ελάχιστα όρια που επιβάλλει ο Νόμος είναι ένα πράγμα.

Το να δημιουργείς ένα περιβάλλον στο οποίο οι άνθρωποι θέλουν να εργάζονται και να δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό είναι ηγεσία.

Και οι άνθρωποι αισθάνονται την ενέργεια ενός εργασιακού χώρου.

Αισθάνονται πότε αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι και πότε ως απλοί αριθμοί σε ένα πρόγραμμα.

Αισθάνονται πότε κάποιος διοικεί με σκέψη και πότε απλώς μοιράζει ώρες.

Αισθάνονται πότε η διοίκηση αναζητά πραγματικές λύσεις και πότε αναζητά απλώς έναν τρόπο ώστε στα χαρτιά όλα να φαίνονται σωστά.

Και ακριβώς εκεί κερδίζονται — ή χάνονται — το κίνητρο, ο σεβασμός και η αφοσίωση των εργαζομένων.

Προσωπικά, δεν μου αρέσει αυτός ο τρόπος εργασίας.

Εάν το μοναδικό διάλειμμα που δικαιούμαι μου δοθεί σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της εργάσιμης ημέρας μου, εγώ προσωπικά θα προτιμούσα να φύγω, παρά να περάσω τις υπόλοιπες ώρες πεινασμένη, διψασμένη, κουρασμένη, στεναχωρημένη και θυμωμένη — ενώ ταυτόχρονα αναμένεται από εμένα συγκέντρωση, υπευθυνότητα και μέγιστη απόδοση.

Αυτό είναι το δικό μου προσωπικό όριο.

Δεν ζητώ προνόμια.

Δεν ζητώ ειδική μεταχείριση.

Ζητώ σωστή και ουσιαστική οργάνωση της εργασίας.

Γιατί το διάλειμμα δεν είναι ανταμοιβή.

Δεν είναι χάρη.

Και δεν είναι ένα κουτάκι στο πρόγραμμα που απλώς πρέπει να τσεκαριστεί.

Έχει έναν συγκεκριμένο σκοπό — να μπορεί ο άνθρωπος πραγματικά να ξεκουραστεί.

Και ίσως ακριβώς εδώ φαίνεται η διαφορά ανάμεσα στο να είσαι προϊστάμενος και στο να είσαι ηγέτης.

Ο προϊστάμενος γνωρίζει τους κανόνες.

Ο ηγέτης γνωρίζει τους ανθρώπους. Ο Νόμος καθορίζει τα ελάχιστα πρότυπα.

Και το άρθρο 14 του ίδιου Νόμου αναφέρεται επίσης στην αρχή της προσαρμογής της εργασίας στον άνθρωπο, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη τις απαιτήσεις ασφάλειας και υγείας, καθώς και τα διαλείμματα κατά τη διάρκεια της εργασίας.

Γιατί η ουσιαστική ηγεσία δεν μετριέται από το πόσα μπορείς να απαιτήσεις από έναν άνθρωπο, αλλά από το πόσο καλά μπορείς να οργανώσεις τους ανθρώπους σου, ώστε και η δουλειά να γίνεται σωστά και εκείνοι να θέλουν να παραμείνουν.

Νομίζω ότι είπα αρκετά.

Και αν κάποια εταιρεία αναγνωρίζει μέσα σε αυτά τα λόγια ένα πρόβλημα που υπάρχει και στον δικό της τρόπο διοίκησης — μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου.

Με χαρά θα βοηθήσω.

Μερικές φορές το πρόβλημα δεν βρίσκεται στους εργαζομένους.

Μερικές φορές, απλώς έχει έρθει η ώρα να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο διοικούνται οι άνθρωποι. Anita Todorova ❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους