Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Άκουσα με προσοχή τις οικονομικές εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Και θέλω να ξεκινήσω από κάτι ξεκάθαρο: υπάρχουν μέτρα που πρέπει να αναγνωριστούν.

Οι φορολογικές ελαφρύνσεις, οι παρεμβάσεις για τα εισοδήματα, τους συνταξιούχους, τις οικογένειες, τους αγρότες, τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις είναι σημαντικές.

Ως άνθρωπος της Νέας Δημοκρατίας δεν έχω κανέναν λόγο να μη λέω τα θετικά.

Όμως ακριβώς επειδή είμαι Νεοδημοκράτης, πιστεύω ότι πρέπει να λέμε και την αλήθεια στον κόσμο.

Και η αλήθεια είναι ότι η οικονομία δεν κρίνεται μόνο από το πόσα χρήματα θα επιστρέψουν στο πορτοφόλι του πολίτη.

Κρίνεται και από το πόσα από αυτά τα χρήματα θα παραμείνουν στο πορτοφόλι του.

Εκεί βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, το επόμενο μεγάλο στοίχημα. ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ Δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε μόνιμα την ακρίβεια μόνο αυξάνοντας εισοδήματα και δίνοντας ενισχύσεις.

Πρέπει να χτυπήσουμε και τις αιτίες που κρατούν ψηλά τις τιμές.

Χρειαζόμαστε ακόμη πιο ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου του ανταγωνισμού και πραγματική εικόνα ολόκληρης της αλυσίδας: παραγωγός → μεταποίηση → χονδρεμπόριο → διανομή → λιανεμπόριο → καταναλωτής.

Δεν πρέπει να χαρακτηρίζουμε κάθε υψηλή τιμή «καρτέλ». Καρτέλ είναι κάτι που πρέπει να αποδεικνύεται.

Πρέπει όμως να ξέρουμε με στοιχεία πού δημιουργούνται οι μεγάλες αποκλίσεις τιμών, ποιο είναι το κόστος σε κάθε στάδιο και ποια είναι τα περιθώρια σε κάθε κρίκο της αλυσίδας.

Θα ήθελα να δω ένα σύγχρονο ψηφιακό παρατηρητήριο της αγοράς, με αξιοποίηση δεδομένων και σύγχρονων εργαλείων ανάλυσης, ώστε η Πολιτεία να μπορεί να εντοπίζει γρήγορα ασυνήθιστες μεταβολές και να παρεμβαίνει εκεί που πραγματικά υπάρχει πρόβλημα.

Και κυρίως, να χτυπήσουμε το κόστος πριν φτάσει στο ράφι: ενέργεια, μεταφορές, logistics, παραγωγή και γραφειοκρατία.

Γιατί η καλύτερη αντιμετώπιση της ακρίβειας είναι μια οικονομία που παράγει περισσότερο και αποτελεσματικότερα. Η ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ Υπάρχει όμως ένας ακόμη κρίσιμος κρίκος που δεν πρέπει να ξεχνάμε: η μικρομεσαία επιχείρηση.

Η ελληνική οικονομία δεν αποτελείται μόνο από μεγάλες επιχειρήσεις.

Είναι ο μικρός έμπορος, ο επαγγελματίας, η οικογενειακή επιχείρηση, η βιοτεχνία, η μικρή τουριστική επιχείρηση, η επιχείρηση που θέλει να επενδύσει αλλά αντιμετωπίζει υψηλό ενεργειακό κόστος, δυσκολία χρηματοδότησης, έλλειψη προσωπικού και μεγάλη γραφειοκρατική επιβάρυνση.

Θέλουμε μια οικονομία όπου μια μικρή ελληνική επιχείρηση μπορεί να μεγαλώσει.

Να επενδύσει.

Να προσλάβει.

Να εξάγει.

Να γίνει μεσαία και, γιατί όχι, μεγάλη.

Αυτό είναι ανάπτυξη. ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ: ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ Η Ελλάδα έχει κάνει τεράστια βήματα στον τουρισμό.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ελληνικός τουρισμός συνεχίζει να καταγράφει ισχυρές επιδόσεις.

Άρα δεν μπορούμε να μιλάμε σαν να έχουμε αποτύχει στον τουρισμό.

Το ερώτημα πλέον είναι διαφορετικό: Πώς θα κάνουμε κάθε επισκέπτη να αφήνει μεγαλύτερη αξία στην ελληνική οικονομία; Και κυρίως: Πώς θα συνδέσουμε τον τουρισμό με την ελληνική παραγωγή; Θέλω ο τουρίστας που έρχεται στην Ελλάδα να καταναλώνει περισσότερα ελληνικά προϊόντα.

Να τρώει ελληνικό κρέας.

Να καταναλώνει ελληνικά γαλακτοκομικά.

Να αγοράζει ελληνικό κρασί.

Να τρώει ελληνικά φρούτα και λαχανικά.

Να αγοράζει ελληνικά προϊόντα.

Και τα ξενοδοχεία και η εστίαση να μπορούν να προμηθεύονται αυτά τα προϊόντα με σταθερή ποιότητα, ποσότητα και ανταγωνιστική τιμή.

Έτσι ο τουρισμός δεν θα είναι απλώς μια εξαιρετικά επιτυχημένη υπηρεσία.

Θα γίνει μοχλός ανάπτυξης ολόκληρης της παραγωγικής οικονομίας. Ο ΠΡΩΤΟΓΕΝΗΣ ΤΟΜΕΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΕΠΟΧΗ Εδώ πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε πολύ πιο φιλόδοξοι.

Δεν αρκεί να στηρίζουμε τον αγρότη.

Πρέπει να τον κάνουμε πιο παραγωγικό, πιο ανταγωνιστικό και τελικά πιο ανεξάρτητο από την ανάγκη διαρκούς επιδότησης.

Να περάσουμε στη γεωργία ακριβείας.

Να χρησιμοποιήσουμε αισθητήρες, δορυφορικά δεδομένα, τεχνητή νοημοσύνη, αυτοματισμούς και έξυπνη άρδευση.

Να ξέρουμε πότε χρειάζεται νερό ένα χωράφι και πόσο.

Να ξέρουμε πότε χρειάζεται λίπανση.

Να εντοπίζουμε έγκαιρα ασθένειες.

Να αυξήσουμε την παραγωγή και ταυτόχρονα να μειώσουμε το κόστος.

Και η χρηματοδότηση να συνδέεται σταδιακά όχι μόνο με την κατοχή εξοπλισμού, αλλά με μετρήσιμη αύξηση παραγωγικότητας και εξοικονόμηση πόρων.

Στην κτηνοτροφία να περάσουμε σε σύγχρονα συστήματα παρακολούθησης της υγείας και της παραγωγικότητας των ζώων.

Και να συνδέσουμε την παραγωγή με τη μεταποίηση.

Γιατί άλλο είναι να πουλάς γάλα και άλλο να πουλάς ένα επώνυμο ελληνικό προϊόν που παράγεται από αυτό το γάλα και ταξιδεύει στις διεθνείς αγορές. ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΕΚΑΝΕ Η ΟΛΛΑΝΔΙΑ Δεν λέω να αντιγράψουμε την Ολλανδία.

Λέω να μελετήσουμε τι έκανε σωστά. Η Ολλανδία κατάφερε να δημιουργήσει έναν από τους πιο τεχνολογικά προηγμένους και εξαγωγικούς αγροδιατροφικούς τομείς στον κόσμο.

Ο συνδυασμός ήταν συγκεκριμένος: έρευνα + τεχνολογία + παραγωγή + μεταποίηση + οργάνωση + εξαγωγές.

Αυτό χρειάζεται και η Ελλάδα, προσαρμοσμένο στα δικά μας χαρακτηριστικά. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται να γίνει Ολλανδία.

Μπορεί όμως να γίνει η πιο σύγχρονη αγροδιατροφική οικονομία της Μεσογείου. Η ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ Υπάρχει όμως και ένα ακόμη θέμα που θεωρώ ότι πρέπει να ανοίξουμε πιο δυνατά. Η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στην κατανάλωση, στις υπηρεσίες και στον τουρισμό.

Χρειαζόμαστε περισσότερη παραγωγή.

Περισσότερη μεταποίηση.

Ισχυρότερη βιομηχανία.

Φθηνότερη και σταθερότερη ενέργεια για την παραγωγή.

Σύγχρονα logistics.

Καλύτερες υποδομές.

Περισσότερη έρευνα και τεχνολογία.

Κίνητρα για επενδύσεις που δημιουργούν πραγματική προστιθέμενη αξία.

Και κυρίως, περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις που παράγουν στην Ελλάδα και εξάγουν στον κόσμο.

Δεν αρκεί να είμαστε μια χώρα που εισάγει προϊόντα και καταναλώνει.

Πρέπει να γίνουμε χώρα που σχεδιάζει, παράγει, μεταποιεί και εξάγει. ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ Δεν περιμένω από καμία κυβέρνηση να λύσει όλα τα προβλήματα μέσα σε μία τετραετία.

Αυτές οι αλλαγές χρειάζονται χρόνο.

Μέσα σε 1 χρόνο μπορείς να δημιουργήσεις το θεσμικό και ψηφιακό πλαίσιο.

Σε 2–3 χρόνια μπορείς να έχεις τις πρώτες μεγάλες επενδύσεις σε γεωργία ακριβείας, θερμοκήπια, logistics και μεταποίηση.

Σε 4–5 χρόνια μπορείς να αρχίσεις να βλέπεις σοβαρή αλλαγή στην παραγωγικότητα, στις εξαγωγές και στη σύνδεση του τουρισμού με την ελληνική παραγωγή.

Και σε ορίζοντα 7–10 ετών μπορείς πραγματικά να έχεις αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Γι’ αυτό θεωρώ ότι το επόμενο μεγάλο εθνικό σχέδιο πρέπει να έχει τρία πράγματα: Κοστολόγηση. Χρονοδιάγραμμα.

Μετρήσιμα αποτελέσματα.

Και θα πρόσθετα ένα τέταρτο: Λογοδοσία.

Να ξέρουμε τι υποσχεθήκαμε, τι υλοποιήσαμε και τι αποτέλεσμα είχε.

Όχι άλλες γενικόλογες εξαγγελίες.

Να ξέρουμε τι κοστίζει κάθε δράση, πότε ολοκληρώνεται και τι αποτέλεσμα περιμένουμε.

Γιατί τελικά ο στόχος δεν είναι απλώς να μοιράσουμε καλύτερα τον πλούτο που ήδη παράγουμε.

Ο στόχος είναι να παράγουμε περισσότερο πλούτο.

Να έχουμε καλύτερους μισθούς επειδή αυξάνεται η παραγωγικότητα.

Να έχουμε φθηνότερα προϊόντα επειδή λειτουργεί καλύτερα ο ανταγωνισμός.

Να έχουμε ισχυρότερο τουρισμό επειδή ο κάθε επισκέπτης αφήνει μεγαλύτερη αξία.

Να έχουμε ισχυρότερο αγρότη επειδή παράγει περισσότερο και πουλάει καλύτερα.

Να έχουμε ισχυρότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που μεγαλώνουν και δημιουργούν θέσεις εργασίας.

Να έχουμε περισσότερη βιομηχανία και μεταποίηση επειδή η Ελλάδα γίνεται πιο ανταγωνιστική.

Αυτό δεν είναι αντιπολίτευση.

Είναι η επόμενη μέρα της χώρας.

Και ως Νεοδημοκράτης, αυτό ακριβώς θέλω να συζητήσουμε.

Να αναγνωρίζουμε όσα γίνονται σωστά.

Να διορθώνουμε όσα δεν λειτουργούν.

Και να έχουμε το θάρρος να ζητάμε ακόμη περισσότερα για την Ελλάδα.

Γιατί η πραγματική στήριξη δεν είναι να λες πάντα «ναι». Είναι να θέλεις η κυβέρνηση που στηρίζεις να γίνει ακόμη καλύτερη. Υ.Γ. Δεν γράφω τα παραπάνω για να κάνω αντιπολίτευση στην κυβέρνηση που στηρίζω.

Τα γράφω γιατί πιστεύω ότι η στήριξη μιας παράταξης δεν σημαίνει σιωπή.

Σημαίνει να θέλεις να πετύχει.

Και όταν πιστεύεις ότι υπάρχει κάτι που μπορεί να γίνει καλύτερα, να έχεις το θάρρος να το λες.

Δεν διεκδικώ το αλάθητο και δεν έχω όλες τις απαντήσεις.

Έχω όμως την πεποίθηση ότι η Ελλάδα μπορεί να κάνει πολύ περισσότερα.

Και αυτή την άποψη θέλω να την καταθέτω δημόσια, με σεβασμό, χωρίς κομματικές παρωπίδες και χωρίς να μηδενίζω όσα έχουν γίνει.

Με πίστη στην παράταξη που υπηρετώ, αλλά πάνω απ’ όλα με σεβασμό στους ανθρώπους που περιμένουν από εμάς να τους λέμε την αλήθεια.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους