ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ Πριν πολλά χρόνια, όταν άρχισα να εκδίδω την εφημερίδα της Χλώρακας, η εφημερίδα είχε μεγάλη επιτυχία και αγκαλιάστηκε με αγάπη από τους χωριανούς. Ο κόσμος έτρεχε κοντά μου για να...
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΓΕΛΙΑ Πριν πολλά χρόνια, όταν άρχισα να εκδίδω την εφημερίδα της Χλώρακας, η εφημερίδα είχε μεγάλη επιτυχία και αγκαλιάστηκε με αγάπη από τους χωριανούς.
Ο κόσμος έτρεχε κοντά μου για να δημοσιεύσει το πρόβλημά του, ελπίζοντας πως, με τη δημοσιότητα, θα έβρισκε τη λύση του.
Και, πολλές φορές, έτσι γινόταν.
Μια φορά, μια γειτονοπούλα μου, χωρισμένη γυναίκα, μου έκανε ένα παράξενο παράπονο.
Ένας αστυνομικός την φλέρταρε και, για να βρίσκεται κοντά της, είχε βρει έναν δικό του τρόπο: έβαζε το περιπολικό σε μια διασταύρωση, ακριβώς απέναντι από το σπίτι της, που ήταν στον δρόμο προς το δημοτικό σχολείο του χωριού.
Με το πρόσχημα της τροχαίας αστυνόμευσης, στεκόταν εκεί και παρακολουθούσε.
Η γυναίκα δεν ενοχλούνταν τόσο από το φλερτ του αστυνομικού.
Περισσότερο λυπόταν τις μαμάδες που έφερναν τα παιδιά τους στο σχολείο.
Γιατί, όπως μου έλεγε, κάθε τόσο κάποια από αυτές έκανε και μια μικρή παράβαση και ο αστυνομικός την κατήγγελλε. —Εγώ αισθάνομαι πως φταίω, μου είπε.
Αν δεν καθόταν έξω από το σπίτι μου, ίσως να μην τις έγραφε.
Εγώ, θέλοντας να προστατεύσω τις μαμάδες και να βάλω ένα τέλος στην υπόθεση, το δημοσίευσα στην εφημερίδα.
Και, ως διά μαγείας, το περιπολικό δεν ξαναφάνηκε.
Νόμισα πως η υπόθεση είχε τελειώσει.
Δεν είχα όμως υπολογίσει πως ο αστυνομικός το είχε φυλαγμένο.
Κάποια μέρα, έστειλε έναν συνάδελφό του και τον έκρυψε απέναντι από το σπίτι μου.
Περίμενε υπομονετικά την ευκαιρία.
Και η ευκαιρία δεν άργησε να παρουσιαστεί.
Μια μέρα βγήκα με τη μοτοσικλέτα μου χωρίς κράνος.
Ο κρυμμένος αστυνομικός πετάχτηκε μπροστά μου και μου έδωσε εξώδικο.
Τότε κατάλαβα πως ο αστυνομικός δεν είχε ξεχάσει το δημοσίευμα.
Απλώς περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να μου το ανταποδώσει.
Είχε βρει τον δικό του τρόπο να πάρει την εκδίκησή του.
Κι έτσι, εγώ που είχα γράψει στην εφημερίδα για να προστατεύσω τις μαμάδες του χωριού, βρέθηκα τελικά να πληρώνω πρόστιμο.
Ίσως, τελικά, αυτή να ήταν η τιμωρία μου επειδή… ενόχλησα την Αστυνομία! Και από τότε έμαθα πως, όταν τα βάζεις με έναν αστυνομικό, καλό είναι να θυμάσαι πως κι εκείνος μπορεί να ξέρει να περιμένει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους