Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΔΙΚΟ ΝΑ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ ΕΧΘΡΟΥΣ Τελικά ΕΠΕΣΑΝ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ✍️ Γιώργος Κάλλης Η Τουρκία επιχειρεί να επενδύσει ή να «ποντάρει» στην Αριστερά της Ελλάδας και της Κύπρου για να διασπάσει την τριμερή αμυντική και ενεργειακή συνεργασία με το Ισραήλ έχει διατυπωθεί επίσημα από Τούρκους αναλυτές, αντανακλώντας τις γεωπολιτικές ανησυχίες της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συγκεκριμένα, σε αναλύσεις που έχουν δημοσιευθεί στον τουρκικό τύπο (όπως στην εφημερίδα Milliyet), επισημαίνεται ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις παραδοσιακές θέσεις της ελληνικής και κυπριακής Αριστεράς, οι οποίες διάκεινται ιστορικά ευνοϊκά προς την Παλαιστίνη (οι γνωστοί free free Palestine) και ασκούν έντονη κριτική στην κυβέρνηση του Ισραήλ. Το Γεωπολιτικό Πλαίσιο της Άγκυρας: Αντίδραση στην «Ασπίδα του Αχιλλέα»: Η πρόσφατη υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, η οποία προβλέπει τη δημιουργία ενός υπερσύγχρονου αντιαεροπορικού θόλου, έχει θορυβήσει έντονα την Τουρκία. Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι ο άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στρέφεται ευθέως κατά της χώρας του.

Η στρατηγική της «εσωτερικής ανατροπής»: Καθώς η Τουρκία δυσκολεύεται να αποτρέψει αυτή τη συνεργασία σε στρατιωτικό επίπεδο, Τούρκοι αναλυτές προτείνουν να αξιοποιηθεί το εσωτερικό πολιτικό μέτωπο στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Θεωρούν ότι η ανάδειξη των ανθρωπιστικών κρίσεων (π.χ. στη Γάζα) μπορεί να ενισχύσει τις εσωτερικές αντιδράσεις από αριστερά κόμματα και οργανώσεις, πιέζοντας τις κυβερνήσεις σε Αθήνα και Λευκωσία να αποστασιοποιηθούν από το Τελ Αβίβ.

Πραγματικότητα και Περιορισμοί: Αν και η Τουρκία προσπαθεί να εργαλειοποιήσει αυτές τις ιδεολογικές διαφορές, η στρατηγική αυτή συναντά σημαντικά εμπόδια: Εθνική Στρατηγική: Στην Ελλάδα και την Κύπρο, η προσέγγιση με το Ισραήλ αντιμετωπίζεται σε μεγάλο βαθμό ως μια διακομματική εθνική αναγκαιότητα για την εξισορρόπηση της τουρκικής επιθετικότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ακόμη και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα (2015–2019), η τριμερής συνεργασία με το Ισραήλ και την Κύπρο ενισχύθηκε σημαντικά.

Η στάση της Άγκυρας: Η ρητορική της Τουρκίας υπέρ της Χαμάς και του Ισλάμ δυσκολεύει οποιαδήποτε ουσιαστική ταύτιση της ευρωπαϊκής Αριστεράς μαζί της, καθώς η κριτική της ελληνικής και κυπριακής Αριστεράς προς το Ισραήλ “βασίζεται” (κρύβεται) στο Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, και όχι στις περιφερειακές βλέψεις της Άγκυρας.

Δεν πείθουν όμως.

Συνολικά, η Τουρκία πράγματι «ποντάρει» στην εσωτερική πολιτική φθορά της συμμαχίας με δούρειους ίππους και τους εχθρούς εντός των τοιχών, ωστόσο οι γεωπολιτικές ισορροπίες και τα κοινά αμυντικά συμφέροντα (όπως αναδεικνύονται από τις αναλύσεις στο Capital.gr και το ΣΚΑΪ) κρατούν τη συμμαχία αυτή σταθερή και εκθέτουν του τουρκόφιλους υποταγμένους της Άγκυρας και τους Αντισημίτες που οργανωμένα πλέον κατηγορούν τους πολίτες ως “φασίστες” όταν εκφράσουν στήριξη στην συμμαχία Ελλάδας Κύπρου και Ισραήλ.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ WE WERE NOT UNFAIR TO CRY OUT FOR THE ENEMIES WITHIN THE WALLS ✍️ George Kallis THE MASKS FINALLY FELL Turkey is attempting to invest or "bet" on the Left of Greece and its to break up the trilateral defense and energy cooperation with Israel has been officially formulated by Turkish analysts, reflecting Ankara's geopolitical concerns in the Eastern Mediterranean.

Specifically, in analyses published in the Turkish press (such as in the newspaper Milliyet), it is pointed out that Ankara could exploit the traditional positions of the Greek and Cypriot Left, which are historically favorable to Palestine (the well-known free Palestine) and are strongly critical of the Israeli government. Ankara’s Geopolitical Context: Reaction to the “Achilles Shield”: The recent signing of the “Achilles Shield” defense agreement between Greece and Israel, which provides for the creation of a state-of-the-art anti-aircraft dome, has greatly alarmed Turkey. Turkish Foreign Minister Hakan Fidan has repeatedly stated that the Greece-Cyprus-Israel axis is aimed directly at his country.

The strategy of “internal subversion”: As Turkey finds it difficult to prevent this cooperation at the military level, Turkish analysts suggest exploiting the internal political front in Greece and Cyprus.

They believe that highlighting humanitarian crises (e.g. in Gaza) can strengthen domestic reactions from left-wing parties and organizations, pressuring governments in Athens and Nicosia to distance themselves from Tel Aviv.

Reality and Limitations: Although Turkey is trying to instrumentalize these ideological differences, this strategy encounters significant obstacles: National Strategy: In Greece and Cyprus, rapprochement with Israel is largely seen as a cross-party national necessity to balance Turkish aggression in the Eastern Mediterranean.

Even during the SYRIZA government in Greece (2015–2019), trilateral cooperation with Israel and Cyprus was significantly strengthened.

Ankara's stance: Turkey's rhetoric in favor of Hamas and Islam makes it difficult for the European Left to identify with it, as the criticism of the Greek and Cypriot Left towards Israel is "based" (hidden) on International Law and human rights, and not on Ankara's regional ambitions.

However, they are not convincing. Overall, Turkey is indeed "betting" on the internal political deterioration of the alliance with Trojan horses and enemies within the walls, however, geopolitical balances and common defense interests (as highlighted by the analyses in Capital.gr and SKAI) keep the alliance stable.

This exposes Ankara's Turkophile subordinates and the Anti-Semites who are now organizing to accuse citizens of being "fascists" when they express support for the alliance between Greece, Cyprus and Israel.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους