Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θα γραφτούν πολλές ιερεμιάδες για τα αποτελέσματα του διαγωνισμού Πίζα που ανακοινώθηκαν σήμερα.

Θα επιμείνω όμως σε αυτό: συνήθως κατηγορούμε τα παιδιά για αδιαφορία και κακές επιδόσεις, όμως είμαστε η χώρα του ΟΟΣΑ που οι μαθητές/τριες δηλώνουν περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα ότι οι καθηγητές τους ΔΕΝ ενδιαφέρονται γι’ αυτά και ΔΕΝ τα υποστηρίζουν (πρόκειται για το χαμηλότερο ποσοστό ανάμεσα στον ΟΟΣΑ και μάλιστα διαρκώς επιδεινούμενο την τελευταία δεκαετία, όταν στον ΟΟΣΑ την ίδια περίοδο παρατηρείται διαρκής βελτίωση). Κι αυτό είναι τρομακτικό.

Το ότι «διαθέτουν σχετικά ισχυρή πεποίθηση ότι μπορούν να βελτιώσουν τις ικανότητές τους μέσω προσπάθειας» δεν συνιστά προφανώς «εκπαιδευτικό κεφάλαιο που μπορεί να αξιοποιηθεί» επειδή «οι μαθητές δεν θεωρούν απαραίτητα ότι οι ικανότητές τους είναι προκαθορισμένες», αλλά μία από τις πολύ συνηθισμένες ψευδαισθήσεις ότι «αν διαβάσω/αν εντατικοποιήσω την προσπάθεια στη Γ΄ Λυκείου, θα τα καταφέρω στις πανελλαδικές» που έχουν οι πλήρως αδιάφοροι μαθητές, οι οποίοι είναι τόσο εκτός εκπαιδευτικής πραγματικότητας που δεν μπορούν καν να καταλάβουν ότι η διαδικασία της μάθησης είναι μια αλυσίδα που προϋποθέτει προηγούμενα βήματα και τεχνικές μάθησης για να προχωρήσεις στα επόμενα.

Η εδραιωμένη αυτή πεποίθηση, ανάλογη με το «είμαστε ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου ΑΝ προσπαθήσουμε», ανήκει εδώ και καιρό στις συλλογικές εθνικές μας παραισθήσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους