75 ΕΥΡΩ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΚΡΗ ΑΛΕΠΟΥ — Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΠΑΝΙΔΑΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΟΜΑ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, καταγγέλλει την πρακτική οικονομικής ενίσχυσης για κάθε...
75 ΕΥΡΩ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΚΡΗ ΑΛΕΠΟΥ — Η ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΠΑΝΙΔΑΣ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΟΜΑ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Το Πανελλαδικό Κίνημα κατά της Κακοποίησης των Ζώων, καταγγέλλει την πρακτική οικονομικής ενίσχυσης για κάθε θανατωμένη αλεπού και ζητά άμεσες απαντήσεις, πλήρη διαφάνεια και αυστηρό έλεγχο.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Κτηνιατρικής Υπηρεσίας που δημοσιοποιήθηκε, παρατείνεται έως και την 30ή Σεπτεμβρίου 2026 η ενεργητική επιτήρηση, μετά την εαρινή εμβολιαστική εκστρατεία του 2026, ενώ προβλέπεται οικονομική ενίσχυση 75 ευρώ, για κάθε θανατωμένη αλεπού, που προσκομίζεται στις αρμόδιες κτηνιατρικές αρχές, των περιοχών εφαρμογής του προγράμματος αντιλυσσικού εμβολιασμού, της άγριας πανίδας.
Η διατύπωση αυτή, προκαλεί σοβαρότατο προβληματισμό.
Γιατί η ζωή ενός άγριου ζώου, απέκτησε οικονομική τιμή; Δεν μιλάμε για ένα απλό διοικητικό μέτρο.
Μιλάμε για ένα οικονομικό κίνητρο, που συνδέεται άμεσα με τη θανάτωση ενός ζώου. 75 ευρώ για κάθε νεκρή αλεπού.
Και αυτό δημιουργεί ένα αυτονόητο ερώτημα: Πώς διασφαλίζεται, ότι ένα μέτρο που σχεδιάστηκε για την επιτήρηση μιας ζωονόσου, δεν μετατρέπεται σε κίνητρο θανάτωσης άγριων ζώων; Η δημόσια υγεία, είναι αδιαπραγμάτευτη.
Η επιστημονική αντιμετώπιση της λύσσας, είναι απαραίτητη.
Όμως, η προστασία της δημόσιας υγείας, δεν μπορεί να αποτελεί λευκή επιταγή, για τη θανάτωση της άγριας πανίδας.
Η αλεπού, είναι μέρος του οικοσυστήματος.
Δεν είναι τρόπαιο.
Δεν είναι «κεφάλι» προς εξαργύρωση.
Δεν είναι εμπόρευμα. ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ Το Κίνημά μας, απαιτεί να δημοσιοποιηθούν με απόλυτη διαφάνεια: Ο ακριβής αριθμός των αλεπούδων, που έχουν θανατωθεί και αποζημιωθεί, Το συνολικό ποσό που έχει καταβληθεί, Οι ακριβείς περιοχές εφαρμογής του μέτρου, Τα επιστημονικά δεδομένα, που τεκμηριώνουν την αναγκαιότητά του, Ο μηχανισμός ταυτοποίησης και ελέγχου κάθε θανατωμένου ζώου, Και τα αποτελέσματα της επιτήρησης για τη λύσσα.
Γιατί όταν δημόσιο χρήμα συνδέεται με τον θάνατο ενός ζώου, η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει πού, γιατί, πόσα και με ποιον έλεγχο.
Δεν δεχόμαστε την κουλτούρα της ατιμωρησίας, της αδιαφάνειας και της λογικής, «σκοτώνω — πληρώνομαι». Δεν ζητάμε να αγνοηθεί η λύσσα.
Ζητάμε να αντιμετωπιστεί με επιστημονική επάρκεια, πρόληψη και αποτελεσματικά μέτρα, χωρίς να δημιουργούνται οικονομικά κίνητρα, που μετατρέπουν την άγρια ζωή, σε στόχο.
Γιατί υπάρχει μια γραμμή, που καμία πολιτεία δεν πρέπει να περνά: Όταν η νεκρή ζωή αποκτά τιμή, η κοινωνία οφείλει να ρωτήσει, ποιος αποφάσισε την τιμή της.
Η αλεπού δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της.
Δεν μπορεί να καταθέσει ένσταση.
Δεν μπορεί να ζητήσει δικαιοσύνη.
Μπορούμε όμως εμείς.
Και θα το κάνουμε.
Για κάθε ζώο που δεν έχει φωνή.
Για κάθε ζωή, που αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμη.
Για μια πολιτεία, που οφείλει να προστατεύει και όχι να επιβραβεύει τον θάνατο.
Η ζωή, δεν έχει τιμή. Και ο θάνατος, δεν μπορεί να γίνει αμοιβή. ©️ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΖΩΩΝ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους