“Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. H σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό.” Μπέρτολτ Μπρεχτ: Σχολιάζοντας τους πανηγυρισμούς μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ο πίνακας...

Πλήρες Κείμενο:

“Μη χαίρεστε που σκοτώσατε το κτήνος. H σκύλα που το γέννησε ζει και είναι πάλι σε οργασμό.” Μπέρτολτ Μπρεχτ: Σχολιάζοντας τους πανηγυρισμούς μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ο πίνακας αντιπροσωπεύει τη σκληρή κατηγορία του Grosz για την πολιτική και οικονομική πραγματικότητα της Γερμανίας κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης , ειδικά τα οικονομικά συμφέροντα που κυριάρχησαν στο νέο καθεστώς.

Απεικονίζει αρκετούς χαρακτήρες γύρω από ένα τραπέζι μπροστά από το φόντο μιας φλεγόμενης πόλης.

Κεντρική φιγούρα είναι ο Πρόεδρος, Paul von Hindenburg , αναγνωρίσιμος από το μακρύ μουστάκι του και τη στρατιωτική του στολή με μετάλλια.

Κάθεται με γυμνά δόντια, φορώντας ένα ειρωνικό στεφάνι από δάφνη στο κεφάλι του.

Ένα ματωμένο ξίφος και ένας ταφικός σταυρός στο τραπέζι μπροστά από το Χίντενμπουργκ είναι μια υπενθύμιση του ρόλου του στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και των χαμένων ζωών.

Στο τραπέζι βρίσκονται και τέσσερις ακέφαλοι χρηματοδότες, με επίσημες ενδυμασίες.

Ένας σωματώδης βιομήχανος, με κορυφαίο καπέλο, με μικρά όπλα και ένα τρένο μινιατούρα κάτω από το μπράτσο του, ψιθυρίζει διακριτικά στο αυτί του Προέδρου.

Το συμπέρασμα είναι ότι οι ακέφαλοι υπουργοί της κυβέρνησης δεν μπορούν να σκεφτούν μόνοι τους και απλώς υπακούουν στις εντολές των καπιταλιστών και των στρατιωτικών.

Ένας γάιδαρος, φορώντας παρωπίδες διακοσμημένες με τον γερμανικό αετό , στέκεται απέναντι από μια τροφοδοσία γεμάτη χαρτιά ενώ ισορροπεί σε μια σανίδα δεμένη σε έναν σκελετό.

Ο γάιδαρος ερμηνεύεται από τον ιστορικό τέχνης Ivo Kranzfelder ως σύμβολο του γερμανικού λαού, που αντιπροσωπεύεται ως αποδέχεται ό,τι του τίθεται μπροστά.

Στα δεξιά, ένας από τους ακέφαλους στηρίζει το πόδι του στα κάγκελα της φυλακής από κάτω του, μέσα από τα οποία φαίνεται το πρόσωπο ενός κρατούμενου.

Πάνω αριστερά είναι ένας σκοτεινός ήλιος που φωτίζεται από την πινακίδα του αμερικανικού δολαρίου.

Αυτή είναι μια αναφορά στην επένδυση της αμερικανικής χρηματοδότησης στη γερμανική οικονομία μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο συγκεκριμένος πίνακας δημιουργήθηκε το από τον Γερμανό ζωγράφο Τζορτζ Γκρος το 1926, περίοδος ανάπτυξης της Νέας Αντικειμενικότητας, ενός καλλιτεχνικού ρεύματος, που αναπτύχθηκε στη Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του1920 κι επέζησε ως το 1933 οπότε καταπνίγηκε από το ναζιστικό καθεστώς.

Εκφράστηκε στα εικαστικά, στη φωτογραφία, στη λογοτεχνία, στη μουσική και στον κινηματογράφο.

Προήλθε από τον εξπρεσιονισμό, αλλά διατηρούσε ένα ρεαλισμό, τόσο ώστε να διατυπώνει το κοινωνικό ή πολιτικό μήνυμα του καλλιτέχνη.

Ο πίνακας είναι μια αλληγορία για τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης στη Γερμανία.

Η οικονομία επικαθορίζει απόλυτα την πολιτική.

Ειδικότερα, απεικονίζονται επιχειρηματίες, που υπαγορεύουν στους ακέφαλους πολιτικούς τι να κάνουν.

Ο γάιδαρος, που φοράει παρωπίδες, στην άκρη του τραπεζιού συμβολίζει το λαό, ο οποίος τρώει ό,τι του βάζουν μπροστά του O Grosz επικεντρώνεται στο πρόσωπο της εξουσίας.

Πάνω αριστερά ο καλοντυμένος αστός ψιθυρίζει κάτι στο αυτί του στρατηγού.

Κάποιοι τον παρομοιάζουν με τον Πάουλ φον Χίντενμπουργκ, πρόεδρο του Γερμανικού Ράιχ κατά τη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.

Γύρω από το τραπέζι ακέφαλοι πολιτικοί άνθρωποι του αφεντικού/κεφαλαίου.

Το σπαθί με αίμα στο τραπέζι είναι ο εκβιασμός της πολιτικής ελίτ στους οπαδούς της.

Μπροστά από τον ηγέτη είναι ένας ταφικός σταυρός ζωγραφισμένος κόκκινο, λευκό και μαύρο, τα χρώματα της πρώην γερμανικής αυτοκρατορικής σημαίας.

Στην επάνω αριστερή γωνία υπάρχει το σύμβολο του δολαρίου σε σχήμα ήλιου που συμβολίζει τα χρήματα και την επιθυμία για πλούτο και ανάπτυξη.

Ο γάιδαρος στο τραπέζι με τα τυφλά στα μάτια του σημαίνει ότι οι άνθρωποι ακολουθούν τυφλά τον ηγέτη και καθώς ακολουθούν θα πέσουν τελικά.

Στην κάτω δεξιά γωνία εμφανίζεται κάποιο είδος φυλακής με κάποιον πίσω από αυτό που αισθάνομαι ότι δείχνει ότι οι άνθρωποι είναι παγιδευμένοι και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για τι συμβαίνει και καθώς οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι, ο φτωχοί φτωχότεροι.

Αυτός ο πίνακας παρουσιάζει ανισότητα, διαφθορά, την απληστία και την εξουσία. George Grosz, (Τζωρτζ Γκρος) «Έκλειψη Ηλίου», 1926. Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Νέα Υόρκη Το έργο είναι αλληγορία για τη δημοκρατίας της Βαϊμάρης. καπιταλιστές και στρατιωτικοί υπαγορεύουν στους ακέφαλους πολιτικούς τι να πράξουν, ενώ ο λαός (που τον συμβολίζει ο γάιδαρος με τις παρωπίδες) τρώει απλώς ο,τι του βάζουν μπροστά του. @highlight @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους