Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Αντώνης Σαμαράς υπήρξε, αναμφίλεκτα, ένας πολιτικός ιδιαιτέρως ευνοημένος από τις αλλόκοτες περιδινήσεις της Ιστορίας.

Τυχερός όχι διότι διέφυγε των σφαλμάτων, κάθε άλλο, αλλά επειδή του παρασχέθηκε το σπάνιο προνόμιο να τα υπερβεί, σχεδόν να τα αποσείσει από πάνω του, σαν να μην επρόκειτο για γεγονότα ικανά να στιγματίσουν ολόκληρη την πολιτική του διαδρομή.

Σε άλλους πολιτικούς, ανάλογα ολισθήματα, θα ακολουθούσαν την πορεία τους σαν διαρκές πολιτικό υπόμνημα, σαν άχθος και σαν μιά σκιά προσκολλημένη στην υστεροφημία τους.

Κάποτε στράφηκε εναντίον της ίδιας της παράταξης που τον είχε αναδείξει.

Η σύγκρουση άλλαξε τους συσχετισμούς της εποχής.

Γκρέμισε μιά κυβέρνηση και, έμμεσα ή άμεσα, διευκόλυνε την παραμονή του αντιπάλου κόμματος στην εξουσία.

Για ορισμένους, επρόκειτο για πράξη προδοσίας· για άλλους, για μιά πράξη συνέπειας πρός τις προσωπικές του αρχές και πεποιθήσεις.

Όποια ερμηνεία κι άν προκρίνει κανείς, ένα γεγονός παραμένει αδιαμφισβήτητο: η πολιτική έχει πρωτεϊκή φύση.

Ανατρέπει βεβαιότητες, κι ενίοτε συμφιλιώνει εκείνους που κάποτε βρίσκονταν σε αγεφύρωτη αντιπαράθεση.

Και πράγματι, χρόνια αργότερα, η ίδια παράταξη, η πληγωμένη από τη διάσπαση που ο ίδιος είχε προκαλέσει, του άνοιξε εκ νέου την πόρτα.

Τον δέχθηκε πίσω και έφτασε να του εμπιστευθεί την ίδια της την ηγεσία.

Ήταν στιγμή παράδοξη, στα χρονικά της πολιτικής: ο άλλοτε αποσυνάγωγος να επανέρχεται όχι ως μεταμελημένος επήλυς, αλλά ως κυρίαρχος.

Το κόμμα παρέδωσε την ηγεσία του στον ίδιο τον διασπαστή του, και μάλιστα τον οδήγησε έως το αξίωμα του πρωθυπουργού.

Η εκλογική του επικράτηση, ωστόσο, δεν υπήρξε ένας θριαμβευτικός περίπατος πρός την εξουσία.

Το εκλογικό αποτέλεσμα, εκείνο το ισχνό 18%, δεν ήταν το ορμητικό κύμα καθολικής επιδοκιμασίας που ο ίδιος ανέμενε· υπήρξε μάλλον μιά ηχηρή αποδοκιμασία, η οποία απαίτησε και μιά δεύτερη προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία, προκειμένου να καταστεί εφικτός ο σχηματισμός κυβέρνησης με τη σύμπραξη δύο ακόμη πολιτικών δυνάμεων.

Έτσι είναι η πολιτική, ορισμένοι κουβαλούν τα σφάλματά τους σαν λίθους στη ράχη.

Άλλοι, μέσα από τα συντρίμμια, κατορθώνουν να χαράξουν μιά νέα διαδρομή και να επιστρέψουν εκεί όπου κάποτε θεωρήθηκαν πολιτικά τελειωμένοι. Ο Σαμαράς ανήκει σε τούτη τη δεύτερη χορεία.

Η διαδρομή του υπενθυμίζει πως στην πολιτική δεν υφίσταται ήττα αμετάκλητη, ούτε δικαίωση οριστική.

Υφίσταται μόνο η επόμενη αναμέτρηση και η ετυμηγορία της Ιστορίας, που καταφθάνει πάντοτε ετεροχρονισμένη.

Θα ανέμενε κανείς πως, ύστερα από μιά τόσο μακρά πορεία στα πολιτικά πράγματα, ο άνθρωπος θα είχε διδαχθεί να αφήνει πίσω του τις παλαιές μάχες· πως ο χρόνος, οι επιστροφές, και οι δεύτερες ευκαιρίες θα είχαν επισωρεύσει μαζί τους μιά κάποια γαλήνη· πως, καθώς προχωρεί η ηλικία, θα άφηνε την οργή να καταλαγιάσει, κρατώντας περισσότερο τη σοφία παρά την πικρία.

Συμβαίνει, όμως, το αντίστροφο.

Η οργή έγινε το έσχατο καταφύγιο.

Ολοένα θεριεύει.

Και όταν η οργή στερείται ορίων, όταν τριγύρω απουσιάζουν οι άνθρωποι που μπορούν να λειτουργήσουν ως αντίβαρο και να αρθρώσουν μιά δύσκολη αλλά αναγκαία αλήθεια, τότε εκφυλίζεται σε μονόλογο που ανακυκλώνεται ασταμάτητα, ώσπου να απολέσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα.

Σήμερα δεν υφίσταται πιά ο μηχανισμός, η παράταξη ή οι παλαιοί συνοδοιπόροι που κάποτε θα λειτουργούσαν ως ηθμός και ως ανάχωμα.

Απομένει μόνο η ακαριαία αντίδραση, τα οργίλα μηνύματα και τα βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου η πολιτική σύγκρουση μοιάζει με προσωπική εξομολόγηση και η αγανάκτηση γίνεται καθημερινό θέαμα. Η Ιστορία, όμως, έχει διδάξει πως οι μεγάλοι πολιτικοί άνδρες δεν αξιολογούνται μόνο από τις νίκες που κατέκτησαν, αλλά και από την αυτοκυριαρχία που επέδειξαν όταν οι περιστάσεις το απαίτησαν.

Και ίσως η δυσκολότερη μάχη για έναν άνθρωπο που έχει γνωρίσει πολλά να είναι εκείνη ενάντια στον ίδιο του τον θυμό. Ο Αντώνης Σαμαράς κατέκτησε πολλά στην πολιτική του διαδρομή· γνώρισε την πτώση και την άνοδο, την επιστροφή, και την εύνοια.

Υπήρξε, όμως, ένας αντίπαλος τον οποίο δεν κατόρθωσε ποτέ να υπερνικήσει ολοκληρωτικά, ο ίδιος του ο χαρακτήρας...

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους