Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Χθες ο ΠΘ, απαντώντας σε ερώτηση, είπε ότι ήταν λάθος το μέτρο της πανεπιστημιακής αστυνομίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που λέγεται αυτό από την πλευρά της κυβέρνησης.

Και να μην είχε λεχθεί, το γεγονός ότι δεν εφαρμόστηκε μιλάει περισσότερο από τα λόγια.

Η προσωπική μου άποψη ήταν και είναι διαφορετική.

Την είπα πολλές φορές και διαφώνησα στο ζήτημα αυτό με την κυβερνητική θέση.

Μπορεί πράγματι να έχουν υποχωρήσει τα φαινόμενα βίας και καταλήψεων στα πανεπιστήμια αλλά αυτό οφείλεται περισσότερο στην αλλαγή του πολιτικού κλίματος και στην πολιτική αποδυνάμωση αυτών των ομάδων, παρά στη δράση της αστυνομίας ή σε μέτρα που έχουν ληφθεί.

Οποιαδήποτε στιγμή, οποιοσδήποτε θέλει, ακόμη και σήμερα μπορεί να καταλάβει οποιαδήποτε αίθουσα, να ασκήσει βία, να απειλήσει, κλπ.

Ακόμη και σήμερα δεν μπορούν ορισμένες εκδηλώσεις να γίνουν σε πανεπιστημιακούς χώρους από τον φόβο επεισοδίων.

Το ότι τα φαινόμενα αυτά δεν είναι τόσο συχνά όσο ήταν παλαιά οφείλεται περισσότερο σε αυτούς και λιγότερο σε μας, όσους δηλαδή δεν θέλουμε τη βία και την αυθαιρεσία.

Επίσης οι διοικήσεις των πανεπιστημίων έχουν καταλάβει ότι το κλίμα στην κοινωνία και στα πανεπιστήμια δεν είναι τόσο ανεκτικό όσο ήταν παλαιά και φροντίζουν να επαναοικειοποιηθούν υπέρ των πανεπιστημίων χώρους που είχαν χάσει.

Αλλά δεν έχουν τα μέσα ή την ισχύ να τους διατηρήσουν απέναντι στην αυθαιρεσία και το μπάχαλο.

Η κυβέρνηση έδειξε πράγματι πολιτική βούληση να εκκενώσει κατειλημμένους χώρους, η αστυνομία επενέβη πολλές φορές αλλά ποιο ήταν συχνά το αποτέλεσμα; Οι χώροι να επανακαταλαμβάνονται και πράξεις βίας, εκφοβισμού και αυθαιρεσίας να μην αποτρέπονται διότι η κανονική αστυνομία εκ των πραγμάτων φτάνει πάντα κατόπιν εορτής.

Δεν θα έγραφα αυτό το σχόλιο αν απλώς άκουγα τη δήλωση του ΠΘ. Εδώ και καιρό, παρότι πέφτουν στην αντίληψή μου πολλές περιπτώσεις που θεωρώ ότι δικαιώνουν τη θέση μου περί πανεπιστημιακής αστυνομίας και οι οποίες δείχνουν ότι το πρόβλημα καθόλου δεν έχει λυθεί, δεν τις σχολιάζω καν, δεν κάνω αναρτήσεις.

Έχω αποδεχθεί ότι πολύ δύσκολα αλλάζουν τα πράγματα στα πανεπιστήμια.

Γιατί αναφέρομαι όμως στο θέμα; Διότι από χθες που γύρισα από τη Θεσσαλονίκη βλέπω αναρτήσεις και παίρνω μηνύματα που με πληροφορούν για αθλιότητες που γράφονται.

Μια χυδαιότητα χωρίς όρια την οποία δεν κοινοποιώ γιατί δεν θέλω να λερώσω τον τοίχο μου (και την οποία χυδαιότητα μαθαίνω ότι επικροτούν χαχανίζοντας και δύο καθηγητές της Νομικής του ΕΚΠΑ--θα έπρεπε να ντρέπονται). Την πανεπιστημιακή αστυνομία την υποστηρίξαμε δημοσίως, επωνύμως και σθεναρά, χωρίς ύβρεις και συκοφαντίες, στην ουσία 4-5 άτομα από τον πανεπιστημιακό χώρο (κι ίσως να λέω πολλά). Διατηρούμε τις απόψεις μας αλλά δεν είμαστε εμμονικοί, ούτε ζούμε στο FB. Ενδιαφερόμαστε για τα δημόσια πανεπιστήμια και το συμφέρον της χώρας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους