Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Vlassis Vasilop Λοιπόν, στη Σαξονία-Άνχαλτ, το 45% του εκλογικού σώματος είναι νοσταλγοί του ναζισμού.

Γι'αυτό και ψήφισαν μαζικά ένα κόμμα, που μεταξύ άλλων, αντιτίθεται προγραμματικά στην αποστολή όπλων στην Ουκρανία, επιθυμεί αποκατάσταση σχέσεων με τη Ρωσία - και κυρίως να επιστρέψει η Γερμανία στο ρωσικό φυσικό αέριο - και με μια πολύ μετριοπαθή πολιτική, απαιτεί την επιστροφή του ΝΑΤΟ στον αμυντικό του ρόλο.

Ας θυμηθούμε εδώ, ότι διακηρυγμένος στόχος του αυθεντικού ναζισμού ήταν η επιδίωξη του επανεξοπλισμού για επεκτατικούς σκοπούς.

Ποιος επαναλαμβάνει σήμερα εκείνη την παλιά ιστορία; Όλα σχεδόν τα υπόλοιπα γερμανικά κόμματα, που πιέζουν όχι μόνο για επανεξοπλισμό, αλλά και για κλιμάκωση, έχοντας μετατρέψει ήδη τη χώρα στα παραγωγικά μετόπισθεν του ουκρανικού μετώπου και, ως εκ τούτου, σε άμεσα εμπλεκόμενη στη σύγκρουση.

Ανάμεσά τους και το άθλιο εκείνο κόμμα των Πράσινων - μονίμως στο απυρόβλητο και μυθοποιημένο ως αριστερό και προοδευτικό - που αφού πρωτοστάτησαν στην καταστροφή του ενεργειακού τομέα - και, κατ’ επέκταση, έπληξαν και τη γερμανική βιομηχανία - χάρη στην Energiewende και στις πράσινες πολιτικές, σήμερα παθαίνουν ντελίριο αν κάποιος μετακινείται ακόμα με το παλιό ντηζελοκίνητο Opel του, θρηνούν για το Μέλανα Δρυμό, αλλά είναι πανευτυχείς με τους βομβαρδισμούς, με ολόκληρες πόλεις γεμάτες αμίαντο να γίνονται σκόνη, με κάθε είδους περιβαλλοντική καταστροφή και με χιλιάδες νεκρούς.

Ποιο είναι το κοινωνικό μπλοκ - αν μπορεί κανείς να το ονομάσει έτσι - αναφοράς του AfD; Σε ποσοστό 53% αποδείχθηκε ότι είναι η γενιά των σημερινών σαραντάρηδων και πενηντάρηδων, των παιδιών δηλαδή, που μετά το θαυμαστό ’89 έφευγαν από το σχολείο και πήγαιναν να μαζέψουν τα συντρίμμια του τείχους που ακόμη στέκονταν όρθια.

Τους αποκαλούσαν Pickenkinder, "παιδιά με την αξίνα" και ήταν 8, 10, 12 ετών, με ένα λαμπρό μέλλον υποσχέσεων μπροστά τους.

Τόσο λαμπρό, ώστε να καταστρέφουν με τα ίδια τους τα χέρια τα απομεινάρια της παλιάς τους πατρίδας, για να παραδοθούν, με τα μάτια γεμάτα από την ελπίδα των γονιών τους, στις "θαυμάσιες προοπτικές της προόδου" της Δύσης και της ελεύθερης αγοράς.

Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, η υπόσχεση δεν τηρήθηκε και το καταναλωτικό όργιο της παγκοσμιοποίησης τούς μάσησε, τους κατάπιε και τους ξέρασε ξανά σε κείνη που κάποτε ήταν η γη τους, την οποία σήμερα βλέπουν βιασμένη και στερημένη από κάθε αξιοπρέπεια.

Αυτοί σήμερα είναι μαύροι, ναι, αλλά μαύροι από θυμό και οργή.

Τώρα, υπάρχει, προφανώς, ανάγκη για πολλή ρητορική και το γνωστό κάλεσμα στα όπλα κατά της ναζιστικής επέλασης: να παρατεθούν όλα τα φθαρμένα τσιτάτα των γνωστών διανοουμένων, τους οποίους πλέον ουδείς αντέχει, αφού όσο αποκομμένοι παραμένουν οι ίδιοι από την πραγματικότητα, τόσο αποσυνδέουν και τους υπόλοιπους απ' αυτήν.

Με μια ρητορική χρήσιμη για να κάνεις καριέρα στο πανεπιστήμιο και να ανήκεις στο ακαδημαϊκό κοπάδι.

Ένα παρακολούθημα της mainstream ενημέρωσης, ικανό μόνο για να επιδίδεται σε προπαγάνδα, να γίνεται αποδεκτό σε δείπνα και να μπαίνει σε κείνη την αηδιαστική ιδιόλεκτο που επαναλαμβάνει πράγματα για τα οποία ουδείς πια ενδιαφέρεται και κανείς πλέον δεν καταλαβαίνει.

Όσον αφορά στην "εθνικοφιλελεύθερη ακροδεξιά" που ενδέχεται να αναλάβει την διακυβέρνηση στη Γερμανία, παρουσιάζει από μόνη της τεράστιες εσωτερικές αντιφάσεις.

Η πολιτική πορεία των σχηματισμών που μέχρι σήμερα έχουν καταλάβει τον αντίστοιχο χώρο στην Ιταλία - δηλαδή της Lega και των Fratelli d’Italia - αποτελεί προηγούμενο που ρίχνει βαριά την σκιά δυσπιστίας πάνω σε όλους τους άλλους σχηματισμούς της ίδιας ιδεολογικής μήτρας. Ο Salvini και η Meloni, πράγματι, εξέφραζαν επί χρόνια θέσεις, όχι πολύ διαφορετικές - και σε επιμέρους ζητήματα, ακόμα και πιο ακραίες - από αυτές του AfD και του ευρύτερου χώρου του, αλλά, μόλις ανέλαβαν την κυβέρνηση, η ευθυγράμμισή τους με τις υπερεθνικές ελίτ υπήρξε σχεδόν απόλυτη.

Τόσο στο ζήτημα της οικονομίας , όσο και σ' αυτό του πολέμου και του μεταναστευτικού.

Η κύρια αντίφαση αυτού του πολιτικού χώρου, όμως, ξεκινά από την οξύμωρη φύση της ίδιας της ουσίας του "εθνικοφιλελευθερισμού". Στην πραγματικότητα, επιδίωξη εθνικού συμφέροντος εντός νεοφιλελεύθερου πλαισίου δεν μπορεί να υπάρξει, για συγκεκριμένους λόγους.

Ο νεοφιλελευθερισμός, από τη φύση του, επιτρέπει στις αγορές να επιβάλλουν τις υπερεθνικές απαιτήσεις του ανταγωνισμού πάνω από τις εθνικές ανάγκες.

Η μαζική εισροή μεταναστών παραμένει αναπόφευκτη ανάγκη, όσο υπάρχει μια οικονομία βασισμένη στον διεθνή ανταγωνισμό, αντί στην ενίσχυση της εσωτερικής ζήτησης.

Η εσωτερική ζήτηση, τέλος, δεν μπορεί να αναζωογονηθεί αποκλειστικά και μόνο μέσω της μείωσης της φορολογίας - όπως εξάλλου προτείνει το AfD - χωρίς να απαιτείται και ένα δίκτυο κοινωνικής προστασίας, το οποίο όμως, μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσω της αύξησης των δημόσιων δαπανών.

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να το επαληθεύσουμε.

Η ξενοφοβική, αντιδραστική, πουτινική, ναζιστική ακροδεξιά μπορεί να κέρδισε τις εκλογές, αλλά ευτυχώς, ακολουθώντας το ιταλικό παράδειγμα, οι γερμανικές πολιτικές δυνάμεις "Forza Sachsen Anhalt", το "Κίνημα 5 Μπυρών" η " +Mitteleuropa" και το "Aktion" είναι έτοιμες να στηρίξουν την κεντροαριστερή, μετριοπαθή, φιλοευρωπαϊκή συμμαχία και το ατσάλινο πρόγραμμά της για ποδηλατόδρομους μέχρι την Ουκρανία και χριστουγεννιάτικα μπαζάρ με συρματόπλεγμα. Καημένα κορόιδα

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους