#Το Μεγάλο Ευρωπαϊκό Τσίρκο:# Εκεί που η ξενοφοβία πουλιέται με το κιλό και η υποκρισία πάει σύννεφο Αν ψάχνετε τον ορισμό της απόλυτης πολιτικής σχιζοφρένειας, δεν χρειάζεται να κουραστείτε. Η Άλις...
#Το Μεγάλο Ευρωπαϊκό Τσίρκο:# Εκεί που η ξενοφοβία πουλιέται με το κιλό και η υποκρισία πάει σύννεφο Αν ψάχνετε τον ορισμό της απόλυτης πολιτικής σχιζοφρένειας, δεν χρειάζεται να κουραστείτε. Η Άλις Βάιντελ, η σιδηρά κυρία του γερμανικού ακροδεξιού κόμματος AfD, είναι το τέλειο «μοντέλο» της σύγχρονης ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής.
Μιας σκηνής που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο θέατρο του παραλόγου, όπου κανένας δεν πιστεύει αυτά που λέει και όλοι κοροϊδεύουν όλους.
Από τη μία, έχουμε τη δημόσια Βάιντελ: Ηγείται ενός κόμματος που χτίζει καριέρες σπέρνοντας τον τρόμο για τους ξένους.
Φωνάζει για «μαζικές απελάσεις», κλαίει για την «αλλοίωση του έθνους» και οδύρεται για την καταστροφή της «παραδοσιακής χριστιανικής οικογένειας» από τη ΛΟΑΤΚΙ+ ατζέντα.
Από την άλλη, έχουμε την ιδιωτική Βάιντελ: Ζει σε ομόφυλο σύμφωνο συμβίωσης με μια γυναίκα με καταγωγή από τη Σρι Λάνκα, μεγαλώνουν μαζί δύο υιοθετημένα παιδιά και —το καλύτερο— δεν μένει καν στη Γερμανία που θέλει να σώσει! Ζει, εργάζεται και φορολογείται στην πλούσια Ελβετία.
Δηλαδή, μια μετανάστρια στην Ελβετία, που ζει μια απόλυτα προοδευτική και πολυπολιτισμική ζωή, πληρώνεται από τους Γερμανούς φορολογούμενους για να τους πουλάει... αγνό, παραδοσιακό ρατσισμό.
Υπάρχει τελικά καμία σωτηρία; Η απάντηση είναι μάλλον όχι, γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο η Βάιντελ.
Αυτό το θράσος είναι το σήμα κατατεθέν ολόκληρης της ευρωπαϊκής ελίτ σήμερα.Βλέπεις «πατριώτες» που έχουν τις off-shore τους σε φορολογικούς παραδείσους.
Βλέπεις «ανθρωπιστές» των Βρυξελλών που υποκρίνονται ότι κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά κάνουν χρυσές δουλειές κάτω από το τραπέζι με δικτατορίες.
Βλέπεις πολιτικούς που ζουν σε πάμπλουτες, περιφραγμένες γειτονιές με ιδιωτική ασφάλεια, να λένε στον απλό κόσμο πώς να διαχειριστεί την κρίση και την ανασφάλεια της καθημερινότητας.
Όταν η δικαιολογία της ακροδεξιάς αρχηγού για την προσωπική της ζωή είναι το γελοίο «ναι, αλλά η δική μου σύντροφος είναι πλούσια και μορφωμένη, άρα δεν πιάνεται», καταλαβαίνεις ότι η ιδεολογία τους σταματά εκεί που αρχίζει το πορτοφόλι τους.
Η ευρωπαϊκή πολιτική έχει καταντήσει ένα real estate συμφερόντων.
Χρησιμοποιούν τον φανατισμό, τον φόβο και το μίσος των πολιτών σαν καύσιμο για να κρατάνε τις καρέκλες τους.
Μας δουλεύουν ψιλό γαζί μέσα στα μούτρα μας, πλουτίζουν από την οργή μας και μετά επιστρέφουν στις κοσμοπολίτικες βίλες τους. Μια πολιτική σκηνή γεμάτη νάρκισσους, υποκριτές και εμπόρους ελπίδας. Καμία σωτηρία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους