Αφορμή για αυτή την ανάρτηση είναι η σοκαριστική καταγγελία που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες και μπορείτε να διαβάσετε εδώ: indymedia.org Βιασμός είναι...
Αφορμή για αυτή την ανάρτηση είναι η σοκαριστική καταγγελία που δημοσιεύτηκε πριν από λίγες μέρες και μπορείτε να διαβάσετε εδώ: indymedia.org https://athens.indymedia.org/post/1642341/ Βιασμός είναι βιασμός.
Και τέλος.
Ας το ξεκαθαρίσουμε μια για πάντα, γιατί η υποκρισία γύρω μας έχει αρχίσει να με πνίγει: ο βιασμός δεν έχει αστερίσκους, δεν έχει υποσημειώσεις και δεν χωράει «ναι μεν, αλλά». Δεν υπάρχουν ελαφρυντικά, δεν υπάρχουν παραθυράκια για να γλιστράει το κτήνος και, κυρίως, δεν υπάρχει κανένα συμβόλαιο ιδιοκτησίας που να υπογράφεται με τη διάρκεια μιας σχέσης.
Με αφορμή μια ακόμη δημόσια καταγγελία που διαβάζω, βλέπω να επιστρατεύονται ξανά τα ίδια ανατριχιαστικά επιχειρήματα. «Μα ήταν μαζί τρία χρόνια», γράφουν κάποιοι. «Αφού πήγαινε ξανά και ξανά, τι έκανε;». «Γιατί δεν έφευγε;» "Γιατί δεν το κατάγγειλε" Γιατί, γιατί , γιατί . Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι απλώς αφελείς.
Είναι επικίνδυνες.
Είναι το άλλοθι του θύτη, ξεστομισμένο από μια κοινωνία που προτιμά να ξεσκίζει το θύμα παρά να αντικρίσει το τέρας κατάματα.
Ιδιαίτερα όταν το τέρας φοράει το προσωπάκι του «προοδευτικού», του «δικού μας παιδιού», του «αντιφασίστα» ή του «αγωνιστή». Η βία δεν έχει πολιτική ταυτότητα.
Ο βιαστής δεν εξαγνίζεται επειδή στα λόγια δηλώνει σύμμαχος των αδυνάτων.
Αντίθετα, στα μάτια μου γίνεται ακόμα πιο σιχαμερός, γιατί χρησιμοποιεί το κοινωνικό του status ως ασπίδα και ως εργαλείο για να παγιδεύει και να φιμώνει τα θύματά του.
Θέλω λοιπόν να μιλήσω με τη γλώσσα της αλήθειας, αυτή που κάποιοι αρνούνται πεισματικά να καταλάβουν.
Η συναίνεση δεν είναι μια λευκή επιταγή που υπογράφεται μια φορά και ισχύει για πάντα.
Η συναίνεση δίνεται κάθε φορά, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο.
Το γεγονός ότι μια γυναίκα είχε σχέση με κάποιον, το ότι μπήκε στο αυτοκίνητό του, το ότι τον εμπιστεύτηκε ή το ότι επέστρεψε επειδή είχε εγκλωβιστεί σε έναν νοσηρό, τραυματικό δεσμό, δεν δίνει σε κανέναν το δικαίωμα να αλωνίζει πάνω στο κορμί και την ψυχή της.
Όσοι αναρωτιούνται «γιατί επέστρεφε», δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει ψυχολογική χειραγώγηση.
Δεν ξέρουν πώς είναι να σου διαλύουν την αυτοεκτίμηση, να σε πείθουν ότι εσύ φταις για το ξύλο που έφαγες, ότι εσύ προκάλεσες τη βρισιά, ότι εσύ είσαι το σκουπίδι.
Ένας χειριστικός κακοποιητής δεν ξεκινάει με αλυσίδες.
Ξεκινάει με κολακείες, με «νοιάξιμο», με μεγάλα λόγια.
Και μετά, σιγά-σιγά, σου κόβει τα πόδια.
Σε απομονώνει.
Σε κάνει να πιστεύεις ότι χωρίς αυτόν είσαι το τίποτα.
Όταν βρίσκεται ένα άτομο σε αυτή τη μαύρη τρύπα, η επιστροφή στον κακοποιητή δεν είναι ελεύθερη επιλογή, είναι η απόλυτη παγίδευση του φόβου.
Το να χρησιμοποιεί κανείς τη διάρκεια μιας σχέσης για να αμφισβητήσει έναν βιασμό είναι η απόλυτη ξεφτίλα.
Είναι σα να λέμε ότι αν κάποιος σε κλέβει για τρία χρόνια, στο τέλος τα χρήματα του ανήκουν δικαιωματικά. Όχι.
Ο βιασμός μέσα στη σχέση είναι ακόμα πιο βαθύς, γιατί εμπεριέχει την προδοσία της εμπιστοσύνης.
Είναι ο τρόμος μέσα στο ίδιο σου το καταφύγιο, από τον άνθρωπο που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να σε σέβεται.
Σταματήστε, λοιπόν, να ψάχνετε δικαιολογίες για τα καθάρματα.
Σταματήστε να ρωτάτε τι φορούσε, γιατί δεν φώναξε, γιατί δεν έριξε μπουνιά, γιατί άργησε να μιλήσει.
Όταν ένα κορμί παγώνει από τον τρόμο, η λογική σταματά.
Υπάρχει μόνο η επιβίωση.
Το θύμα «βγαίνει από το σώμα του» για να αντέξει το μαρτύριο.
Και του παίρνει χρόνια, επίπονα χρόνια ψυχοθεραπείας και εσωτερικού πολέμου, για να μπορέσει να βάλει σε λέξεις αυτό που έζησε.
Να νικήσει τις ενοχές που η ίδια η κοινωνία τού φόρτωσε με το ζόρι.
Όταν μια γυναίκα βρίσκει το σθένος να σηκώσει το ανάστημά της και να πει «με βίασε», η μόνη αποδεκτή στάση για μένα είναι η απόλυτη, αδιαπραγμάτευτη αλληλεγγύη.
Χωρίς ερωτηματικά.
Χωρίς να κοιτάζω αν ο δράστης είναι διάσημος, αν είναι φίλος, αν είναι «σύντροφος» στους αγώνες.
Αν είναι βιαστής, είναι εχθρός.
Είναι ένας εγκληματίας που πρέπει να απομονωθεί, να ξεμπροστασιαστεί και να τιμωρηθεί.
Ο φόβος πρέπει, επιτέλους, να αλλάξει μεριά.
Να σταματήσουν να κρύβονται στο σκοτάδι και να ντρέπονται οι γυναίκες που κακοποιήθηκαν, και να αρχίσουν να τρέμουν εκείνοι που νομίζουν ότι μπορούν να επιβάλλονται με τη βία, κρυμμένοι πίσω από το κοινωνικό τους προφίλ.
Βιασμός είναι η πράξη χωρίς καθαρή, ελεύθερη και συνειδητή συναίνεση.
Οτιδήποτε άλλο είναι απλώς η κοινωνική συγκάλυψη ενός εγκλήματος.
Και σε αυτό το έγκλημα, όποιος ψάχνει παραθυράκια, στα δικά μου μάτια γίνεται συνένοχος. Τέλος. #metoogr #βιασμος #συναινεση #κουλτουρα_βιασμου #ο_φοβος_να_αλλαξει_μερια #εμφυλη_βια #αλληλεγγυη
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους