Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πόσο διαφορετική και πόσο πιο όμορφη ήταν για εμένα προσωπικά η σημερινή ημέρα στη δουλειά! Τον τελευταίο μήνα έχω προσέξει κάτι που με κάνει ιδιαίτερα χαρούμενο.

Νιώθω τους συναδέλφους μου να μου συμπεριφέρονται ακόμη πιο όμορφα.

Δεν ξέρω αν είναι απλώς τύχη, αν το έχω κερδίσει με τη συμπεριφορά μου ή αν απλώς έχουμε έρθει πιο κοντά.

Αυτό που ξέρω είναι ότι τους ευχαριστώ ειλικρινά.

Τόσο οι προϊστάμενοι όσο και οι συνάδελφοί μου, είτε είναι από τη Γερμανία, είτε από τη Ρουμανία, είτε από άλλες χώρες, μου μιλούν όμορφα, με βοηθούν και μου δείχνουν μια συμπεριφορά που εκτιμώ πολύ.

Σήμερα, όμως, υπήρχε και κάτι ακόμη.

Κάτι μικρό για πολλούς, αλλά πολύ μεγάλο για εμένα.

Μετά από σχεδόν 15 μήνες που εργάζομαι εκεί, για πρώτη φορά άκουσα ελληνικά μέσα στη δουλειά μου! Πήγα λοιπόν, όπως πάντα, για το εξάωρό μου και είδα ένα καινούριο παλικάρι μαζί με μία από τις προϊσταμένες μας.

Μόλις με είδε, μου είπε: «Χάρη, από εδώ ο καινούριος συνάδελφος.

Μπορεί να χρειαστεί τη βοήθειά σου.» «ΟΚ, γιατί όχι;» της απάντησα. «Από ποια χώρα είναι;» Και όταν μου είπε ότι είναι Έλληνας, ειλικρινά μόνο δάκρυα δεν μου ήρθαν εκείνη τη στιγμή.

Γύρισα προς το παλικάρι με εκείνο το αμήχανο, σχεδόν παιδικό ύφος και τον ρώτησα στα ελληνικά: «Δηλαδή, μιλάς ελληνικά;» «Ναι, φυσικά μιλάω ελληνικά», μου απάντησε.

Μπορεί να ακούγεται παράξενο, αλλά δεν μου είχε ξανασυμβεί.

Κατά καιρούς έχουμε παιδιά από τη Σερβία, τη Βουλγαρία και άλλες χώρες που γνωρίζουν πέντε ελληνικές λέξεις και σου πετάνε ένα «γεια σου», ένα «τι κάνεις», ένα «καλημέρα». Αλλά να έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο με τον οποίο μπορώ να μιλήσω κανονικά τη γλώσσα μου, δεν είχε τύχει ποτέ.

Γνωριστήκαμε λοιπόν, μιλήσαμε για λίγο και, φυσικά, το παλικάρι είναι Σαλονικιός! Πώς γίνεται πάντα να βρίσκουμε ανθρώπους από τα μέρη μας; Του εύχομαι να πάνε όλα καλά και, όσο μπορώ, θα είμαι εκεί να τον βοηθήσω σε ό,τι χρειαστεί.

Το μόνο κακό στη δουλειά μας είναι ότι πολλοί καινούριοι συνάδελφοι έρχονται για δύο, τρεις, τέσσερις ή πέντε μήνες και μετά φεύγουν για κάτι άλλο.

Οπότε δεν ξέρω πόσο θα μείνει.

Αλλά ακόμη κι αν είναι μέχρι τα Χριστούγεννα, για εμένα είναι πολύ όμορφο.

Θα έχω μια παρέα, θα μιλάμε ελληνικά.

Σήμερα ανταλλάξαμε αρκετές κουβέντες, τον βοήθησα με κάποια μικρά πράγματα που χρειάστηκε και ένιωσα κάτι που μου είχε λείψει πολύ.

Γιατί, ναι, είναι μεγάλη υπόθεση να μπορείς να μιλάς τη γλώσσα σου ενώ εργάζεσαι.

Δεν σημαίνει ότι θα δουλεύεις λιγότερο, ούτε ότι θα κολοβαράς.

Σημαίνει απλώς ότι μπορείς, ανάμεσα στη δουλειά σου, να ανταλλάξεις δέκα κουβέντες με έναν άνθρωπο στη μητρική σου γλώσσα.

Να πεις κάτι, να γελάσεις, να νιώσεις για λίγο πιο κοντά στο σπίτι σου.

Αυτό ήταν που ζήλευα στους υπόλοιπους συναδέλφους μου, όπως είχα γράψει και παλιότερα.

Τους έβλεπα να έχουν τη δική τους παρέα, να μιλούν τη γλώσσα τους, και εγώ ήμουν πάντα ο Έλληνας που μιλούσε γερμανικά ή αγγλικά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους