Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το άρθρο μου στην Εστία της Δευτέρας Αίεν υψικρατείν Σε μιαν ημέρα πένθους για την Πολεμική Αεροπορία, θα έπρεπε και οι ανεύθυνοι κονδυλοφόροι του διαδικτύου να επιδείξουν σεβασμό.

Όμως λίγα λεπτά μετά την συντριβή του μαχητικού τύπου F-4E Phantom II κατά την αεροπορική επίδειξη της Τανάγρας, τα κοινωνικά δίκτυα γέμισαν περισπούδαστες αναλύσεις που εκτείνονταν από την παλαιότητα του αεροσκάφους μέχρι το γεγονός ότι η επίδειξις είχε οργανωθεί από ιδιωτική εταιρεία.

Ας βάλουμε λοιπόν τα πράγματα στην θέση τους.

Είναι πρόωρο να μιλήσουμε για τα αίτια του δυστυχήματος.

Η διερεύνησις είναι μια απαιτητική διαδικασία και θα πάρει χρόνο.

Ενν τω μεταξύ, καλύτερα να είμαστε προσεκτικοί.

Το γεγονός είναι ένα.

Οι δύο πιλότοι προτίμησαν να κατευθύνουν το αεροπλάνο μακρυά από τους θεατές, προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να υπάρχουν περισσότερα θύματα, αφήνοντας να εξανεμισθούν οι ολίγες ελπίδες επιβιώσεως των ιδίων δια της εκτινάξεως από τις θέσεις τους.

Και για τον λόγο αυτό, είναι άξιοι τιμής.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι το συγκεκριμένο αεροπλάνο είναι παλαιό.

Πράγματι είναι.

Παρελήφθη το 1974.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν είναι ικανό να πετάει.

Άλλωστε ελάχιστα δυστυχήματα έχουν σημειωθεί με τον συγκεκριμένα τύπο (μόλις 3 την τελευταία 25ετία). Τα Phantom της ΠΑ έχουν εκσυγχρονισθεί, αλλά όπως και να έχει τα αεροπλάνα επιθεωρούνται ενδελεχώς πριν από κάθε πτήση και οι αρμόδιοι τεχνικοί υπογράφουν την καταλληλότητά του.

Τότε γιατί έπεσε; Συνήθως τα αεροπορικά δυστυχήματα οφείλονται σε αλληλουχία αιτίων τα οποία λειτουργούν σωρευτικά.

Μπορεί να είναι ο ανθρώπινος παράγων.

Ο άνθρωπος δεν είναι φτιαγμένος για να πετάει, έλεγαν οι παλιοί Αεροπόροι.

Ο πιλότος κάνει υπερβάσεις που φέρνουν στα όρια τις ανοχές του.

Σε μια τέτοια στιγμή υπερβάσεως μπορεί να χαθεί ο έλεγχος.

Ομοίως άνθρωποι είναι και οι τεχνικοί.

Μπορεί κάτι να τους ξεφύγει.

Μπορεί κάποιο τεχνικής φύσεως ζήτημα να ανακύψει και αμέσως μετά την απογείωση.

Όλα είναι πιθανά.

Αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να καταργήσουμε ή να απαξιώσουμε την Αεροπορία.

Άλλωστε επαναλαμβάνουμε ο δείκτης ατυχημάτων είναι ιδιαιτέρως χαμηλός, αν και οι πιλότοι μας πετούν πολύ περισσότερο (ίσως και πενταπλάσιες ώρες τον μήνα) σε σχέση με τις συμμαχικές, αλλά και άλλες χώρες του ανεπτυγμένου κόσμου.

Το επόμενο ζήτημα που θέτουν ορισμένοι είναι η σκοπιμότης της πραγματοποιήσεως αεροπορικών επιδείξεων.

Δύσκολο να εξηγηθεί αυτό σε κάποιον που δεν συμμερίζεται το αεροπορικό ιδεώδες.

Αν όμως μπορούσε κάποιος να δει το κλίμα ενθουσιασμού σε μια πολεμική μοίρα που προετοιμάζεται για συμμετοχή σε μιαν αεροπορική επίδειξη θα καταλάβαινε την τεράστια σημασία που έχει για την διατήρηση του ηθικού των χειριστών, αυτή η συμμετοχή και η ευκαιρία που τους δίδεται να έλθουν σε επαφή με τον κόσμο και να δείξουν το πραγματικό πρόσωπο της Αεροπορίας κυρίως στους νέους που φιλοδοξούν να γίνουν οι αυριανοί χειριστές.

Το ότι η Σχολή Ικάρων είναι η μόνη στρατιωτική σχολή με ικανοποιητική προσέλευση οφείλεται και στο γεγονός ότι γίνονται αεροπορικές επιδείξεις που δημιουργούν την όσμωση της κοινωνίας με την Αεροπορία.

Επιπροσθέτως η επίδειξις των ικανοτήτων των πιλότων μας αποτελεί στοιχείο αποτροπής.

Τις ικανότητές τους όταν αναχαιτίζουν τους Τούρκους στο Αιγαίο τις βλέπουν και τις καταλαβαίνουν μόνον οι Τούρκοι χειριστές.

Όλοι οι υπόλοιποι, περιλαμβανομένης και της πολιτική ηγεσίας της γείτονος θα τις δουν στις αεροπορικές επιδείξεις.

Και σε αυτήν που γίνεται στην Ελλάδα, αλλά και στις επιδείξεις του εξωτερικού στις οποίες μετέχουμε.

Οι αεροπορικές επιδείξεις εντάσσονται στην ίδια κατηγορία δραστηριοτήτων με τις στρατιωτικές παρελάσεις, οι οποίες μαζί με τις στρατιωτικές ασκήσεις και τις δηλώσεις των αρμοδίων αποτελούν στοιχεία ενός μηχανισμού στρατηγικής αποτροπής, Αλλά πού να τα γνωρίζουν αυτά οι ανεύθυνοι σχολιαστές του διαδικτύου.

Τέλος το αριστερής εμπνεύσεως σχόλιο, ότι την συγκεκριμένη αεροπορική επίδειξη την οργανώνει μια ιδιωτική εταιρεία.

Αεροπορικές επιδείξεις σε όλον τον πολιτισμένο κόσμο από ιδιωτικές εταιρείες οργανώνονται.

Μόνον τα αρρωστημένα μυαλά κάποιων αριστερών θεωρούν ότι η ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότης είναι κάτι κακό.

Από την άλλη πλευρά, εν προκειμένω, ο ιδιωτικός τομεύς ανέλαβε κάτι που προσπάθησε να οργανώσει το Κράτος χωρίς να του δώσει συνέχεια.

Οργανώνονταν κάποτε από την Αεροπορία (πάλι στην Τανάγρα) οι αεροπορικές επιδείξεις «Αρχάγγελος». Παρ’ ότι σημείωναν τεράστια επιτυχία, σταμάτησαν για λόγους κυρίως γραφειοκρατικούς και κατόπιν μεγάλης μεμψιμοιρίας προερχομένης από κυρίως από πολιτικούς.

Έτσι άνοιξε ο δρόμος για τον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος τώρα θα υποστεί και τις συνέπειες του συμβάντος.

Η διοργανώτρια εταιρεία υφίσταται τεραστία υλική και ηθική ζημία.

Αλλά αυτά συμβαίνουν στο πεδίο των επιχειρήσεων.

Εν ολίγοις το κόστος σε ανθρώπινες ζωές δεν αναπληρώνεται.

Πάνω και από τους ανθρώπους όμως είναι οι ιδέες, εν προκειμένω το αεροπορικό ιδεώδες.

Τα φτερά του Ικάρου τον οποίο μνημονεύουμε όχι γιατί έπεσε αλλά επειδή στόχευε συνεχώς υψηλώτερα. Όπως και οι πιλότοι της Πολεμικής μας Αεροπορίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους