Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα αποτελέσματα των εκλογών στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας με τη σαρωτική νίκη του AFD έδωσαν υπόσταση στην ανησυχία για την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης η κυρίαρχη αντίληψη ήταν ότι η Δημοκρατία δεν απειλείται και θα αποτελεί πρότυπο για όλες τις χώρες του πλανήτη.

Οι εκτιμήσεις αυτές όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκαν αλλά πλέον πληθαίνουν οι φωνές που εκφράζουν την ανησυχία τους για τη Δημοκρατία.

Σε πρόσφατο άρθρο μου στην ιστοσελίδα της Εφσυν είχα γράψει: "Ένα από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής μετά τις αλλεπάλληλες κρίσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας είναι αν αυτές αποτελούν σημαντικό ερμηνευτικό παράγοντα για την άνοδο της Ακροδεξιάς.

Τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών του Ιουνίου 2023 οδήγησαν τρία κόμματα της Ακροδεξιάς στη Βουλή με ένα ποσοστό που προσέγγισε το 13% ενώ στις Ευρωεκλογές του 2024 η Ακροδεξιά εκπροσωπήθηκε στην Ευρωβουλή από τρία κόμματα που συγκέντρωσαν περίπου 16%. Τα εκλογικά αποτελέσματα στη Γαλλία και την Ισπανία δείχνουν μια άνοδο και ισχυροποίηση της Άκρα Δεξιάς. Στην Ιταλία δυο κόμματα της Aκρα Δεξιάς συμμετέχουν στην κυβέρνηση με την Πρωθυπουργό να προέρχεται από το ένα από αυτά. Στη Γερμανία οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το AFD να προηγείται.

Οι επιλογές αυτές καταδεικνύουν ότι έχουν ατονήσει προ πολλού οι μνήμες από τις θηριωδίες της Ναζιστικής και Φασιστικής εμπειρίας.

Σε μια περίοδο που η Ακροδεξιά στην Ευρώπη ανέρχεται οι δυνάμεις της ευρωπαϊκής Αριστεράς (Σοσιαλδημοκράτες, Πράσινοι) βρίσκονται σταθερά σε υποχώρηση. Οι Σοσιαλδημοκράτες έχασαν την εμπιστοσύνη μεγάλου τμήματος των κοινωνικών στρωμάτων που παραδοσιακά τους ψήφιζαν όταν οι προγραμματικές προτάσεις και πολιτικές τους υπέκυψαν στις επιταγές της Συναίνεσης της Ουάσιγκτον.

Οι ψηφοφόροι αυτοί στράφηκαν σε αντισυστημικές πολιτικές δυνάμεις μεταξύ των οποίων και αυτές της Άκρα Δεξιάς.

Εύλογα λοιπόν τίθεται το ερώτημα αν είμαστε σε μια στιγμή της ιστορίας του 21ου αιώνα που η δημοκρατία στην Ευρώπη μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής ένωσης, το μεγαλύτερο λάθος των κομμάτων που υπερασπίζονται τη Δημοκρατία ήταν η θέση τους ότι στη Δύση αυτή είναι σε κάθε περίπτωση εδραιωμένη.

Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη μας υποχρεώνουν να αναθεωρήσουμε και να συνταχθούμε με την άποψη ότι η Δημοκρατία δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Η ενίσχυση της Ακροδεξιάς μπορεί τυπικά να μην θέτει ζητήματα αμφισβήτησης της Δημοκρατίας, καθώς εκλεγμένοι ακροδεξιοί κινούνται τυπικά εντός των συνταγματικών ορίων.

Μπορεί να σέβονται τα ήθη και έθιμα του κοινοβουλίου σε ενδυματολογικό επίπεδο, υιοθετώντας τη γραβάτα, αλλά η ρητορική τους αφήνει πολλά περιθώρια αμφισβήτησης ως προς την προσήλωση τους στη Δημοκρατία.

Άλλωστε δεν προσδιορίζουν με σαφήνεια για ποια Δημοκρατία ομιλούν και αν αφορά όλους τους πολίτες, χωρίς διακρίσεις.

Δεν πρέπει να υποτιμάμε τις αυταρχικές αποχρώσεις της ρητορικής που υιοθετούν οι ηγεσίες των κομμάτων αυτών, ειδικά όσο δεν βρίσκονται στις παρυφές της εξουσίας.

Ξεχωριστή είναι η περίπτωση των ΗΠΑ.

Πόσοι ξαφνιάστηκαν από τη δήλωση του Τραμπ, ο οποίος, μετά την εισβολή των υποστηρικτών του στο Καπιτώλιο, όταν ρωτήθηκε για τις αυταρχικές αποχρώσεις της ρητορικής του απάντησε πως αν επανεκλεγεί θα γίνει δικτάτορας αλλά για μία μέρα μόνο; Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο στον ακόλουθο σύνδεσμο: https://www.efsyn.gr/stiles/1425975/i-anodos-tis-akrodexias-apeili-gia-ti-dimokratia/?fbclid=IwY2xjawUKh7hwZG9mAWV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR5knQVl4U53pkld2zLyRFTwGf5aZunySfWeL1yFLGQOGzREpZRVKsVFx7gIHQ_aem_sAzmXFRt3XGV7Fen_QpxPw

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους