Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν άνθρωποι που η ζωή τούς δοκιμάζει πέρα από τα όρια της ανθρώπινης αντοχής.

Και όμως, βρίσκουν μέσα τους μια απύθμενη εσωτερική δύναμη για να συνεχίσουν. Η Πόπη Χριστοφόρου ήταν ένας από αυτούς τους ανθρώπους.

Μια μάνα που έζησε το αδιανόητο.

Που έχασε μαζί τα δύο της παιδιά, τον Μίλτο και τον Χρίστο, στην τραγωδία του Μαρί.

Κι όμως στάθηκε όρθια.

Με αξιοπρέπεια.

Με υπομονή και επιμονή.

Με έναν αγώνα που δεν ήταν μόνο για τα δικά της παιδιά, αλλά για τη μνήμη, τη δικαίωση, την αλήθεια.

Για δεκαπέντε χρόνια κουβαλούσε έναν πόνο που δύσκολα χωρά σε λέξεις.

Και μέσα από αυτόν τον πόνο έγινε για όλους μας ένα σιωπηλό μάθημα δύναμης, πως ακόμη και όταν η ζωή σε γονατίζει, μπορείς να συνεχίζεις να στέκεσαι όρθιος. Η Πόπη έφυγε.

Και θέλω να πιστεύω πως σήμερα, έπειτα από τόσα χρόνια προσμονής, η αγκαλιά της δεν είναι πια άδεια.

Είναι ξανά στην αγκαλιά του Μίλτου και του Χρίστου.

Εκεί όπου δεν υπάρχει πόνος.

Δεν υπάρχει αποχωρισμός.

Δεν υπάρχει πια «γιατί». Μόνο η αγκαλιά μιας μάνας με τα παιδιά της.

Καλό σου ταξίδι, Πόπη.

Η δύναμη, η αξιοπρέπεια και ο αγώνας σου θα μείνουν στη μνήμη μας.

Καλό αντάμωμα με τα αγόρια σου.

Η μνήμη τους, η μνήμη σας, παραμένει παρακαταθήκη για εμάς που σε γνωρίσαμε και για όλες και όλους που πορεύτηκαν μαζί σου στον αγώνα σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους