Το 44% της Σαξονίας-Άνχαλτ δεν είναι γερμανικό πρόβλημα Χθες, σε ένα γερμανικό κρατίδιο 2,1 εκατομμυρίων ανθρώπων, η Alternative für Deutschland πήρε 43,8% και 39 από τις 83 έδρες. Η CDU κατέρρευσε...
Το 44% της Σαξονίας-Άνχαλτ δεν είναι γερμανικό πρόβλημα Χθες, σε ένα γερμανικό κρατίδιο 2,1 εκατομμυρίων ανθρώπων, η Alternative für Deutschland πήρε 43,8% και 39 από τις 83 έδρες. Η CDU κατέρρευσε από το 37,1% στο 17,2%. Η συμμετοχή εκτοξεύθηκε από το 60% στο 77%, αυτό ήταν κινητοποίηση.
Και δεν μιλάμε για ένα κλασικό κόμμα διαμαρτυρίας.
Το τοπικό τμήμα της AfD χαρακτηρίζεται από το 2023 «βεβαιωμένα εξτρεμιστικό» από την ίδια την υπηρεσία προστασίας του Συντάγματος του κρατιδίου, η οποία γράφει στην έκθεσή της ότι το πρόγραμμα του είναι διαποτισμένο από τη ρατσιστική ιδεολογία του εθνοπλουραλισμού.
Στο πρόγραμμά τους η κατάργηση του ασύλου στην πράξη, επιχείρηση απελάσεων και επαναπατρισμού, πολιτοφυλακές πολιτών.
Στα σχολεία φύλακες με δακρυγόνα, ειδικές τάξεις για τα παιδιά των προσφύγων, κατάργηση της υποχρεωτικής φοίτησης και αντικατάστασή της από μια αόριστη υποχρέωση εκπαίδευσης.
Στα πανεπιστήμια: παρέμβαση της κυβέρνησης στα προγράμματα σπουδών και κατάργηση ολόκληρων γνωστικών πεδίων.
Στην υγεία οι αλλοδαποί γιατροί κρίνονται ακατάλληλοι να περιθάλπουν Γερμανούς λόγω πολιτισμικών διαφορών.
Κατάργηση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, τερματισμός του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών, τέλος των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, επαναλειτουργία του Nord Stream, με στελέχη του κόμματος να γιορτάζουν τα γενέθλια του Πούτιν στη ρωσική πρεσβεία.
Το καμπανάκι δεν χτυπάει μόνο για τη Γερμανία.
Το μοτίβο επαναλαμβάνεται παντού: μια κεντροδεξιά που κατέρρευσε πιστεύοντας ότι θα αφομοιώσει την ακροδεξιά υιοθετώντας την ατζέντα της, μια κεντροαριστερά καθηλωμένη κάτω από το 10%, κι ένα εκλογικό σώμα που δεν ψηφίζει από άγνοια αλλά έχοντας πλήρη συνείδηση των επιλογών του.
Οι θεσμικές ασφαλιστικές δικλίδες τα δικαστήρια, οι ανεξάρτητες αρχές, ο συνταγματικός έλεγχος είναι το τελευταίο ανάχωμα, και είναι ακριβώς αυτές που μπαίνουν πρώτες στο στόχαστρο θυμίζοντας τις χειρότερες εποχές της Ευρώπης.
Σε αυτό το φαινόμενο δεν υπάρχει επικοινωνιακή απάντηση.
Το κοινωνικό κράτος πρέπει να επιστρέψει, ο γιατρός, το σχολείο, το λεωφορείο, ο παιδικός σταθμός.
Κανείς δεν πείθεται με αφηγήματα ότι η δημοκρατία αποδίδει, πείθεται όταν αποδίδει κάτι που τον αφορά.
Η λογική του σημερινού συστήματος πρέπει να αλλάξει, το κέρδος των λίγων απειλεί τα θεμέλια της Δημοκρατίας. Η Ευρώπη έχει λιγότερο χρόνο απ' όσο νομίζει.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους