Η ρητορική του AfD κατά του πολέμου και των κυρώσεων δεν πρέπει να ξεγελάσει κανέναν έξυπνο άνθρωπο . Ο αντιδραστικός αυτός εθνικιστικός απομονωτισμός είναι μια απάτη και αυταπάτη που στρέφεται...

Πλήρες Κείμενο:

Η ρητορική του AfD κατά του πολέμου και των κυρώσεων δεν πρέπει να ξεγελάσει κανέναν έξυπνο άνθρωπο . Ο αντιδραστικός αυτός εθνικιστικός απομονωτισμός είναι μια απάτη και αυταπάτη που στρέφεται υποτίθεται ενάντια της παγκοσμιοποίησης , χωρίς να μπορεί ποτέ να στραφεί ενάντια την μήτρα της τον καπιταλισμό , ενώ το μόνο που επιτυγχάνει είναι να κρύβει τις αντιφάσεις της με το έθνος κράτος ( κύτταρο του καπιταλισμού ) κάτω από χιλιαδες πτώματα και μέσα από συμμετοχή σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους . Ο φασισμός, ιστορικά, χρησιμοποιεί συχνά ψευδο-αντιπολεμικά ή «αντισυστημικά» συνθήματα για να κερδίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια, προτού μετατραπεί στον πιο επιθετικό μηχανισμό του μεγάλου μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Η ακροδεξιά δεν αντιμετωπίζεται με δικαστικές απαγορεύσεις ή ηθικές και "θεσμικές " εκκλήσεις, αλλά μονο μαζική, οργανωμένη δράση στους δρόμους και στους χώρους εργασίας από όλες τις πραγματικά προοδευτικές δυνάμεις και όχι τους ψευδοπροοδευτικους , αλλά μόνο στην βάση ενός ενιαίου μετώπου της εργατικής τάξης , μιας εργατοαγροτικης συμμαχίας , όχι μέσα από τις θεσμικές κουτοπόνηριες των κυβερνήσεων λαϊκού μετώπου και ενότητας με το ακραίο κέντρο το οποιο είναι η νεοφιλελεύθερη "κεντροδεξιά " ( η οποία έχει στις τάξεις της και ακροδεξιούς ) στις οποίες συμμετέχει και η δεξιοστροφη "εκσυγχρονιστική νεοφιλελεύθερη " πτέρυγα της σοσιαλδημοκρατίας , που έχουν οδηγήσει τα λαϊκά στρώματα στην ακραία φτωχοποιηση μεσα από ακραία αυταρχικά αντιδημοκρατικά και αντεργατικα μέτρα . Να μην ξεχνάμε το φιάσκο Ντόναλντ Τραμπ, οι MAGA και ο «Ειρηνοποιός»Η περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ και των υποσχέσεών του ότι «θα σταματήσει τον πόλεμο μέσα σε 24 ώρες» , αποδεικτηκε περιτρανα ένα ξεκάθαρο παράδειγμα βοναπαρτιστικής δημαγωγίας ! Ο Τραμπ δεν κινείτο από φιλειρηνικά κίνητρα, αλλά από την ανάγκη αναδιάταξης των συμφερόντων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού (π.χ. μετατόπιση του βάρους από την Ευρώπη προς την αντιπαράθεση με την Κίνα . , ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος δεν είναι ζήτημα «κακών ή καλών προθέσεων» ενός ηγέτη, αλλά οργανική ανάγκη του καπιταλισμού για το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής.

Συνεπώς, οι υποσχέσεις των MAGA για ειρήνη θα αποδειχτει τελικά καθαρή απάτη που στοχεύει στον εγκλωβισμό των λαϊκών στρωμάτων.

Άρα το ακραίο κέντρο είναι Ο «εκτροφέας» της κρίσης.

Η πολιτική του ακραίου κέντρου προετοιμάζει το έδαφος για τον αυταρχισμό και τις γεωπολιτικές συγκρούσεις είναι η μήτρα του ιμπεριαλισμού και του πολέμου ! Η άνοδος του AfD είναι ο κλασικός κίνδυνος εκφασισμού και ναζιστικό ποίησης λόγω της εξαθλίωσης των μικροαστών ,ας μην ξεχνάμε ποια είναι η κοινωνική βάση του ναζιστικού και φασιστικού φαινομένου . Απαιτείται άμεσο Ενιαίο Μέτωπο στην βάση και όχι λαϊκά μέτωπα κορυφών για την αναχαίτισή του που αποτελούν ταξική συνεργασία και αυτό στη βάση του βαδίζουμε χωριστά , χτυπάμε μαζί . Η Αντιπολεμική Ρητορική της Ακροδεξιάς , ειναι ένας τυπικός Δημαγωγικός ελιγμός.

Ο εθνικιστικός απομονωτισμός δεν αποτελεί εναλλακτική στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.Τραμπ / MAGAΒοναπαρτισμός.

Οι υποσχέσεις για ειρήνη κρύβουν μια άλλη, εξίσου επιθετική στρατηγική του κεφαλαίου αυτό απέδειξε η ιστορία η οποία έχει και σήμερα κάποιες σημαντικές αναλογίες με αυτες του μεσοπολέμου ! Η αστική τάξη είναι ανίκανη να παίξει οποιονδήποτε προοδευτικό η δημοκρατικό ρόλο και μάλιστα σήμερα φαίνεται πιο ανίκανη από ότι στις αρχές και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα ! Η αντίθεση "δημοκρατίας - φασισμού " είναι δευτερεύουσα , μπροστά στην αντίθεση κεφαλαίου εργασίας και την αντίθεση του ιμπεριαλισμού με το προλεταριάτο και τους λαούς ! φασισμός και δημοκρατία αφορούν όψεις του ίδιου νομίσματος , παρόλα αυτά δεν παυουν να είναι δύο αντίθετες όψεις και δεν παύει να είναι ζωτικής σημασίας για την εργατική τάξη τις οργανώσεις της και τα συνδικάτα η αντίθεση με το φασισμό και το ναζισμό . Ακόμη και αυτά τα συνδικάτα , που έχει διαβρώσει εντελώς το κεφάλαιο . Αυτά που έχουν εκφυλιστει από τις πολιτικές του ακραίου κέντρου . Τα Λαϊκά Μέτωπα (π.χ. στη Γαλλία και την Ισπανία) ένωναν την Αριστερά με την «προοδευτική» αστική τάξη.

Αυτου του είδους οι συμμαχίες παραλύουν το εργατικό κίνημα.

Για να κρατηθεί η συμμαχία με τους αστούς και τμήματα του μεγάλου κεφαλαίου , η Αριστερά αυτολογοκρίνεται, σταματά τις κοινωνικές διεκδικήσεις και τελικά απογοητεύει τη βάση της.Το αποτέλεσμα: Η απογοήτευση από ένα τέτοιο «μέτωπο» σπρώχνει ακόμα περισσότερο κόσμο στην Ακροδεξιά, η οποία εμφανίζεται ως η μόνη «αντισυστημική» δύναμη. . Ο κίνδυνος του Σεχταρισμού (Το μάθημα της Γερμανίας του 1933)Από την άλλη πλευρά, χρειάζεται πάλη στην Αριστερά κι ενάντια στον σεχταρισμό (την πολιτική απομόνωση).Το λάθος του «Σοσιαλφασισμού»: Στις αρχές του '30, το Γερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (KPD), που θεωρούσε τους Σοσιαλδημοκράτες εξίσου επικίνδυνους με τους Ναζί («σοσιαλφασίστες») και αρνιόταν να συνεργαστεί μαζί τους.

Αυτός ο σεχταρισμός διάσπασε την εργατική τάξη και επέτρεψε στον Χίτλερ να πάρει την εξουσία χωρίς να ανοίξει μύτη.

Τραγικό και χείριστο ρόλο φυσικά και τότε έπαιξαν οι ηγεσίες της δεξιάς και κεντρώας σοσιαλδημοκρατιας με τις δεξιόστροφες "θεσμικές " τους ανοησίες και τους διάφορους Χίντεμπουργκ , Φον Πάπεν και ΣΙΑ καθώς και τις αυταρχικές πολιτικές τους ,στην υπηρεσία του κεφαλαίου οι οποίες εξαθλιωναν τις λαϊκές τάξεις . Ο Λέων Τρότσκι σωστά ορισε τον φασισμό ως ένα ειδικό σύστημα διακυβέρνησης της κεφαλαιοκρατικής τάξης με στόχο την πλήρη καταστροφή κάθε στοιχείου προλεταριακής δημοκρατίας.

Άρα η αντίθεση "δημοκρατίας -φασισμου είναι δευτερεύουσα και παραπλανητική . Η πραγματική αντίθεση είναι ανάμεσα στον φασισμό και την εργατική δημοκρατία . Εξάλλου η βασικότερη αντίθεση είναι αυτή της δικτατορίας του Κεφαλαιου με την εργασία και την εργατική δημοκρατία . Ο φασισμός εμφανίζεται όταν η καπιταλιστική κοινωνία βρίσκεται σε βαθιά κρίση και η αστική τάξη δεν μπορεί να κυβερνήσει με κοινοβουλευτικά μέσα.

Στηρίζεται στην απελπισμένη και καταστρεoφμένη από τις ίδιες τις καπιταλιστικές κρίσεις και το μεγάλο κεφάλαιο , μικροαστική τάξη, την οποία ο Χίτλερ και οι φασίστες κινητοποίησαν χρησιμοποιώντας την ως « πολιορκητικό κριό» ενάντια στο εργατικό κίνημα , στην υπηρεσία όμως πάντα τμημάτων του μεγαλου χρηματιστικού και μονοπωλιακού κεφαλαίου ! Δεν είναι απλώς αστυνομική τρομοκρατία ή βία και ο αυταρχισμός , αλλά η συστηματική συντριβή και εξάλειψη των εργατικών οργανώσεων !

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους